Farmaceutka

Znajdź i zarezerwuj lek
w najbliższej aptece!

Znajdź teraz najbliższe apteki

Jakie są najczęstsze problemy z tarczycą?

Choroby tarczycy dotykają głównie kobiet i przebiegają zazwyczaj z objawami, które nie są dla nas jednoznaczne. Chora odczuwać może zmęczenie, nadmierną senność, pogorszenie nastroju, problemy z koncentracją i pamięcią, a także zwiększenie lub zmniejszenie masy ciała. Jeśli z naszym organizmem dzieje się coś dziwnego i nie jesteśmy w stanie zidentyfikować przyczyny tego stanu, warto udać się do lekarza, który zleci odpowiednie badania krwi. Chorób tarczycy nie wolno bagatelizować, reagujmy zatem na znaki ostrzegawcze, jakie wysyła nam nasze ciało.

Co to jest tarczyca?

Tarczyca to gruczoł, znajdujący się z tuż pod krtanią z przodu szyi. Choć jest niewielka, a jej ciężar nie przekracza 30 gramów, ma ogromny wpływ na prawidłowe funkcjonowanie naszego organizmu. Jej zadaniem jest wydzielanie do krwi hormonów. Dzięki temu wpływa na funkcje wzrostu, metabolizm, centralny układ nerwowy, układ kostny i mięśnie, działanie układu pokarmowego, regulację gospodarki lipidowej i pracę serca.

Nadczynność tarczycy

Nadczynność tarczycy występuje wtedy, kiedy gruczoł wydziela zbyt dużą ilość hormonów: tyroksyny (T4) i trijodotyroniny (T3). Objawami choroby mogą być: nieregularne miesiączki, zaburzenia trawienia, łzawienie, duszności, kołatanie serca, nerwowość, drżenie palców, nadwrażliwość na ciepło i nadmierna potliwość, zmiany skórne, osłabienie mięśni nóg, a także pogarszająca się kondycja włosów i paznokci.

Pierwsza diagnoza problemu następuje zazwyczaj podczas oznaczenia poziomu TSH – o nadczynności tarczycy świadczy wynik poniżej normy. Nadmierna produkcja hormonów prowadzić może do tworzenia guzków, które grożą zezłośliwieniem.

Do dodatkowych badań, jakie zlecić może w tym wypadku lekarz należą: określenie poziomu T3 i T4 oraz przeciwciał przeciwtarczycowych, USG, scyntygrafia , biopsja aspiracyjna cienkoigłowa i prześwietlenie klatki piersiowej. Dzięki nim określić można występowanie i rozmiar guzków, a także stwierdzić, czy są one złośliwe czy też nie.

Nadczynność tarczycy leczy się lekami przeciwtarczycowymi, zmniejszającymi wydzielanie hormonów: Metizol, Thyrosan, Thyrozol, a także beta-blokerami, wspomagającymi łagodzenie objawów choroby: Propranolol, Metocard. Ich dokładny opis znajdziemy na stronie KtoMaLek.pl. Alternatywą leczenia może być również podanie radioaktywnego jodu. W przypadku nowotworu tarczyca poddawana jest wycięciu.

choroby tarczycy

Niedoczynność tarczycy

Niedobór hormonów tarczycy powoduje jej niedoczynność. W zależności od nasilenia choroby objawy mogą mieć różne natężenie, a w początkowych stadiach, przy niskiej niedoczynności wręcz niezauważalne. Warto jednak obserwować swój organizm i trzymać rękę na pulsie, ponieważ nieleczona niedoczynność prowadzić może do chorób serca i układu krążenia.

Do popularnych objawów należą: senność, stałe uczucie zimna, spłycenie oddechu, duszność wysiłkowa, przyrost wagi, spadek nastroju, zmniejszenie libido, sucha skóra, obrzęk szyi, ochrypły głos, ból stawów, zaparcia, gorsza pamięć, wypadanie włosów, sztywność mięśni i zatrzymanie wody w organizmie.

Tak jak w przypadku nadczynności kluczowym badaniem jest oznaczenie stężenia TSH we krwi oraz sprawdzenie poziomu fT4. O pierwotnej niedoczynności tarczycy świadczy podwyższone stężenie TSH oraz obniżony poziom fT4. W przypadku niedoczynności wtórnej i trzeciorzędowej poziom TSH jest obniżony. Dla odpowiedniej diagnozy wykonać można również oznaczenie stężeń przeciwciał przeciwtarczycowych – anty-TPO i anty-TG, USG tarczycy, a czasami również RTG klatki piersiowej.

Leczenie polega na przyjmowaniu preparatów tyroksyny, czyli brakujących hormonów tarczycy: Euthyrox, Letrox, Eltroxin. Dawkę, według indywidualnych potrzeb, ustala lekarz.

Choroba Hashimoto

Choroba Hashimoto to przewlekłe zapalenie tarczycy, które występować może zupełnie bezobjawowo. Czasami dochodzi do powiększenia gruczołu i tworzenia charakterystycznego wola, a sama tarczyca jest nierówna, twarda i spoista. Ilość hormonów wydzielana u osób chorujących na Hashimoto może być prawidłowa lub zbyt wysoka. Pacjenci ci jednak po miesiącach, a czasami i latach walki ze schorzeniem chorować zaczynają na niedoczynność, która znacznie pogarsza ich stan.

Objawami choroby mogą być: zaparcia, tycie, bóle mięśni i stawów, wysoki poziom cholesterolu, wypadanie włosów, suchość skóry, ciągłe uczucie zimna, obfite miesiączki, zmienność nastroju, skłonność do depresji, kłopoty z pamięcią i koncentracją, ciągłe zmęczenie i senność.

I w tym przypadku lekarz zleca określenie poziomu TSH. Jeśli jest on podwyższony przy prawidłowym lub obniżonych stężeniu fT4 i fT3, niedoczynność może być spowodowana chorobą Hashimoto. Diagnozę potwierdza badanie na obecność przeciwciał tarczycowych. Schorzeniu towarzyszyć mogą guzki, dlatego często wykonuje się również USG, aby określić ich ewentualny rozmiar, oraz biopsję cienkoigłową dla ustalenia ich charakteru.

Leczenie choroby Hashimoto polega na usuwaniu skutków, a nie przyczyny dolegliwości. Przy stwierdzonej niedoczynności podaje się syntetyczne preparaty tyroksyny, których zadaniem jest wyrównanie poziomu hormonów tarczycy we krwi. Większość chorych zmuszona jest do przyjmowania tych leków przez całe życie.