Cardura
tabletki
30 tabl. | 4 mg
Sprawdzamy dostępność
leków w 10 894 aptekach
Rodzaj:
lek na receptę
Substancja czynna:
Doxazosinum
Podmiot odpowiedzialny:
UPJOHN EESV
Preparat Cardura jest wskazany w leczeniu:
samoistnego nadciśnienia tętniczego.objawów klinicznych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH).
Doxazosinum
1 tabletka zawiera 2 mg doksazosyny (w postaci metanosulfonianu doksazosyny).
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
Stosowanie preparatu Cardura jest przeciwwskazane:
- u pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na pochodne chinazoliny (takie jak prazosyna, terazosyna, doksazosyna) lub jakąkolwiek substancję pomocniczą leku;
- u pacjentów z niedociśnieniem lub niedociśnieniem ortostatycznym w wywiadzie;
- u kobiet karmiących piersią.
Działania niepożądane wymienione poniżej zostały uszeregowane zgodnie z klasyfikacją układów i narządów oraz częstości występowania. Częstość występowania ustalono jako: bardzo często (≥ 1/10), często
(≥ 1/100, < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1000, < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1000), bardzo rzadko
(< 1/10 000).
Klasyfikacja układów i narządów wg MedDRA | Częstość | Działania niepożądane |
Zaburzenia krwi i układu chłonnego | bardzo rzadko | leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość |
Zaburzenia układu immunologicznego | bardzo rzadko | reakcje alergiczne |
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania | niezbyt często | anoreksja, skaza moczanowa, pragnienie |
Zaburzenia psychiczne | często | niepokój, bezsenność, nerwowość |
niezbyt często | pobudzenie, depresja, chwiejność emocjonalna | |
Zaburzenia układu nerwowego | bardzo często | bóle głowy |
często | zawroty głowy, parestezje, senność, apatia | |
niezbyt często | przeczulica, omdlenia, drżenie, sztywność mięśni, zaburzenie smaku, koszmary nocne, utrata pamięci | |
Zaburzenia oka | często | zaburzenia akomodacji |
niezbyt często | łzawienie, światłowstręt | |
rzadko | zamglone widzenie | |
Zaburzenia ucha i błędnika | niezbyt często | szum w uszach |
Zaburzenia serca | często | kołatanie serca, tachykardia, ból w klatce piersiowej |
niezbyt często | zawał serca, omdlenia, dusznica bolesna, arytmia | |
bardzo rzadko | bradykardia | |
Zaburzenia naczyniowe | często | hipotonia ortostatyczna, obrzęki |
niezbyt często | niedokrwienie obwodowe | |
rzadko | zaburzenia mózgowo-naczyniowe | |
Zaburzenia oddechowe, klatki piersiowej i śródpiersia | często | duszność, zatkany nos |
niezbyt często | skurcz oskrzeli, zapalenie gardła, kaszel, krwawienie z nosa | |
rzadko | obrzęk krtani | |
bardzo rzadko | nieżyt nosa | |
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe | często | bóle brzucha, biegunka, niestrawność, suchość w ustach, nudności, zaparcia |
niezbyt często | wzdęcia, wymioty | |
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych | niezbyt często | zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, żółtaczka |
rzadko | zapalenie wątroby, zastój żółci | |
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | niezbyt często | łysienie, świąd, plamica, wysypka |
bardzo rzadko | pokrzywka | |
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej | często | skurcze mięśni |
niezbyt często | bóle stawów, bóle pleców, bóle mięśni, osłabienie mięśni | |
Zaburzenia nerek i dróg moczowych | często | odczuwanie zwiększonej potrzeby oddawania moczu, częstomocz |
niezbyt często | nietrzymanie moczu, zaburzenia w oddawaniu moczu, dysuria, wielomocz | |
bardzo rzadko | krwiomocz, nyktynuria, zwiększone stężenie kreatyniny w moczu i osoczu | |
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi | rzadko | priapizm, impotencja, wsteczna ejakulacji |
bardzo rzadko | ginekomastia | |
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania | często | osłabienie, uczucie zmęczenia, złe samopoczucie, obrzęk uogólniony |
niezbyt często | bóle, gorączka, dreszcze, obrzęk twarzy, uderzenia gorąca, bladość | |
rzadko | obniżona temperatura ciała u pacjentów w podeszłym wieku | |
Badania diagnostyczne | niezbyt często | hipokaliemia, zwiększenie masy ciała |
rzadko | hipoglikemia | |
bardzo rzadko | nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby |
Samoistne nadciśnienie tętnicze
Leczenie należy rozpocząć od dawki 1 mg raz na dobę. Zależnie od skuteczności dawka może być w indywidualnych przypadkach zwiększona po 1 do 2 tygodni do 2 mg doksazosyny raz na dobę, następnie do 4 mg doksazosyny raz na dobę, wreszcie do 8 mg doksazosyny raz na dobę.
Średnia dawka w leczeniu podtrzymującym wynosi 2 do 4 mg doksazosyny raz na dobę.
Maksymalna zalecana dawka wynosi 16 mg doksazosyny na dobę.
Do rozpoczęcia leczenia zaleca się następujący schemat dawkowania:
Dzień 1?8 rano 1 mg doksazosyny
Dzień 9?14 rano 2 mg doksazosyny
Następnie zaleca się zwiększanie dawki do wymaganej dawki podtrzymującej.
Łagodny rozrost gruczołu krokowego (BPH)
Leczenie należy rozpocząć od dawki 1 mg raz na dobę (patrz punkt 4.4 ). W razie potrzeby dawka może być zwiększona po 1 do 2 tygodni do 2 mg doksazosyny raz na dobę, a następnie do 4 mg doksazosyny raz na dobę, w zależności od reakcji pacjenta.
Maksymalna zalecana dawka wynosi 8 mg doksazosyny raz na dobę.
Do rozpoczęcia leczenia zaleca się następujący schemat dawkowania:
Dzień 1?8 1 tabletka Cardura 1 mg (1 mg doksazosyny) raz na dobę
Dzień 9?14 2 tabletki Cardura 1 mg (2 mg doksazosyny) raz na dobę
Następnie można indywidualnie zwiększać dawkę do wymaganej dawki podtrzymującej.
Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku:
Ponieważ farmakokinetyka doksazosyny nie zmienia się u pacjentów w podeszłym wieku, w tej grupie pacjentów można stosować normalne dawkowanie. Jednakże dawka leku powinna być możliwie jak najmniejsza, zaś zwiększanie dawki powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą.
Dawkowanie u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek:
Ponieważ farmakokinetyka doksazosyny nie zmienia się u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek i nie wykazano, że doksazosyna nasila istniejącą niewydolność nerek, w tej grupie pacjentów można stosować normalne dawkowanie. Jednakże dawka leku powinna być możliwie jak najmniejsza, zaś zwiększanie dawki powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą. Ponieważ doksazosyna wiąże się w dużym stopniu z białkami osocza, nie może być usuwana przez dializę.
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby:
Podczas podawania doksazosyny pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować szczególną ostrożność. Brak doświadczenia klinicznego w stosowaniu leku u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.4 ).
Dawkowanie u dzieci:
Z uwagi na brak wystarczającego doświadczenia klinicznego, stosowanie doksazosyny u dzieci nie jest zalecane.
Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Czas trwania terapii określa lekarz.
Niedociśnienie ortostatyczne
Rozpoczęcie leczenia: Z uwagi na właściwości α-adrenolityczne doksazosyny, szczególnie na początku leczenia, u pacjentów może wystąpić hipotonia ortostatyczna, objawiająca się zawrotami głowy i uczuciem słabości lub, rzadko, utratą przytomności (omdlenia). Zaleca się kontrolę ciśnienia tętniczego na początku leczenia, aby ograniczyć możliwość wystąpienia objawów ortostatycznych. Należy pouczyć pacjentów, by w początkowym okresie leczenia unikali sytuacji, w których może dojść do urazu w przypadku zawrotów głowy lub osłabienia.
Stosowanie u pacjentów z ciężką chorobą serca: Podobnie jak w przypadku pozostałych leków
α-adrenolitycznych i innych leków rozszerzających naczynia, zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania doksazosyny pacjentom z następującymi ciężkimi chorobami serca:
- obrzęk płuc spowodowany zwężeniem aorty lub zwężeniem zastawki dwudzielnej,
- niewydolność serca przy wysokiej pojemności wyrzutowej,
- prawokomorowa niewydolność serca spowodowana zatorem płucnym lub wysiękiem osierdziowym,
- lewokomorowa niewydolność serca z niskim ciśnieniem napełniania.
U pacjentów z ciężką choroba wieńcową serca, szybkie i znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi może powodować zaostrzenie dolegliwości dusznicowych.
Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby: Podobnie jak w przypadku innych leków w całości metabolizowanych w wątrobie, należy zachować szczególną ostrożność przy podawaniu doksazosyny pacjentom ze stwierdzoną niewydolnością wątroby. Z uwagi na brak doświadczenia w stosowaniu leku u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, podawanie leku tej grupie pacjentów nie jest zalecane.
Stosowanie jednocześnie z inhibitorami PDE-5: Podczas jednoczesnego podawania doksazosyny z inhibitorem PDE-5 należy zachować ostrożność, ponieważ u niektórych pacjentów może to prowadzić do objawowej hipotonii.
Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy.
Uwaga:
Pacjenci z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego z jednoczesnym przekrwieniem górnych dróg moczowych, przewlekłymi infekcjami dróg moczowych lub kamicą pęcherza moczowego nie powinni być leczeni preparatem Cardura.
Zgodnie z ostrożną praktyką medyczną leki z tej grupy nie powinny być podawane pacjentom z
przepełnieniem pęcherza, bezmoczem lub postępującą niewydolnością nerek.
Niedociśnienie ortostatyczne
Rozpoczęcie leczenia: Z uwagi na właściwości α-adrenolityczne doksazosyny, szczególnie na początku leczenia, u pacjentów może wystąpić hipotonia ortostatyczna, objawiająca się zawrotami głowy i uczuciem słabości lub, rzadko, utratą przytomności (omdlenia). Zaleca się kontrolę ciśnienia tętniczego na początku leczenia, aby ograniczyć możliwość wystąpienia objawów ortostatycznych. Należy pouczyć pacjentów, by w początkowym okresie leczenia unikali sytuacji, w których może dojść do urazu w przypadku zawrotów głowy lub osłabienia.
Stosowanie u pacjentów z ciężką chorobą serca: Podobnie jak w przypadku pozostałych leków
α-adrenolitycznych i innych leków rozszerzających naczynia, zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania doksazosyny pacjentom z następującymi ciężkimi chorobami serca:
- obrzęk płuc spowodowany zwężeniem aorty lub zwężeniem zastawki dwudzielnej,
- niewydolność serca przy wysokiej pojemności wyrzutowej,
- prawokomorowa niewydolność serca spowodowana zatorem płucnym lub wysiękiem osierdziowym,
- lewokomorowa niewydolność serca z niskim ciśnieniem napełniania.
U pacjentów z ciężką choroba wieńcową serca, szybkie i znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi może powodować zaostrzenie dolegliwości dusznicowych.
Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby: Podobnie jak w przypadku innych leków w całości metabolizowanych w wątrobie, należy zachować szczególną ostrożność przy podawaniu doksazosyny pacjentom ze stwierdzoną niewydolnością wątroby. Z uwagi na brak doświadczenia w stosowaniu leku u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, podawanie leku tej grupie pacjentów nie jest zalecane.
Stosowanie jednocześnie z inhibitorami PDE-5: Podczas jednoczesnego podawania doksazosyny z inhibitorem PDE-5 należy zachować ostrożność, ponieważ u niektórych pacjentów może to prowadzić do objawowej hipotonii.
Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy.
Uwaga:
Pacjenci z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego z jednoczesnym przekrwieniem górnych dróg moczowych, przewlekłymi infekcjami dróg moczowych lub kamicą pęcherza moczowego nie powinni być leczeni preparatem Cardura.
Zgodnie z ostrożną praktyką medyczną leki z tej grupy nie powinny być podawane pacjentom z
przepełnieniem pęcherza, bezmoczem lub postępującą niewydolnością nerek.
Charakterystyka produktu leczniczego wygenerowana została automatycznie na podstawie informacji dostępnych w Rejestrze Produktów Leczniczych.
Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie.
Nie posiadamy informacji wskazujących, aby podczas zażywania tego leku należało unikać jakichkolwiek produktów żywnościowych.
Cardura
tabletki
30 tabl. | 4 mg
Cardura
tabletki
30 tabl. | 1 mg
Wybierz interesujące Cię informacje:
Informacje o kodach BLOZ oraz możliwości współpracy z BLOZ dostępne są pod adresem BLOZ.pharmind.pl.