Kamiren
tabletki
30 tabl. | 4 mg
Sprawdzamy dostępność
leków w 10 894 aptekach
Trudno dostępny w aptekach
od 0 , 00 zł do 17 , 45 zł
Rodzaj:
lek na receptę | refundowany | 65+ | Dziecko
Substancja czynna:
Doxazosinum
Podmiot odpowiedzialny:
KRKA D.D. NOVO MESTO
Kamiren jest wskazany w leczeniu:
- samoistnego nadciśnienia tętniczego,
- objawów klinicznych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH).
Każda tabletka zawiera 1 mg, 2 mg lub 4 mg doksazosyny (Doxazosinum), w postaci doksazosyny mezylanu.
Kamiren, 1 mg, 2 mg, 4 mg, tabletki
Substancje pomocnicze o znanym działaniu: laktoza jednowodna.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
Doksazosyna jest przeciwwskazana:
- u pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na chinazoliny (np. prazosyna, terazosyna, doksazosyna) lub którąkolwiek z substancji pomocniczych, - u pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym w wywiadzie,
- u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego i jednoczesnym przekrwieniem górnej części dróg moczowych, przewlekłym zakażeniem dróg moczowych lub kamieniami w pęcherzu moczowym,
- w czasie karmienia piersią (patrz punkt 4.6)[1], - u pacjentów z niedociśnieniem[2].
Doksazosyna jest przeciwwskazana w monoterapii u pacjentów z inkontynencją z przepełnienia lub bezmoczem z postępującą niewydolnością nerek lub bez.
Działania niepożądane podzielono według następującego schematu:
- bardzo często (≥1/10)
- często (≥1/100 do < 1/10)
- niezbyt często (≥1/1000 do < 1/100)
- rzadko (≥1/10 000 do < 1/1000) - bardzo rzadko (< 1/10 000)
- nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).
Często | Niezbyt często | Rzadko | Bardzo rzadko | Nieznana | |
Zakażenia i zarażenia pasożytnicze | zakażenia układu oddechowego, zakażenia dróg moczowych | ||||
Zaburzenia krwi i układu chłonnego | leukopenia, małopłytkowość | ||||
Zaburzenia układu immunologicznego | reakcje alergiczne na lek | ||||
Zaburzenia | dna | ||||
metabolizmu i odżywiania | moczanowa, zwiększone łaknienie, jadłowstręt | ||||
Zaburzenia psychiczne | pobudzenie, depresja, lęk, bezsenność, nerwowość | ||||
Zaburzenia układu nerwowego | senność, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego, ból głowy | incydent naczyniowo - mózgowy, niedoczulica, omdlenie, drżenie | zawroty głowy związane z postawą ciała, parestezja | ||
Zaburzenia oka | niewyraźne widzenie | śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (patrz punkt 4.4) | |||
Zaburzenia ucha i błędnika | zawroty głowy pochodzenia obwodowego (błędnikowego) | szum uszny | |||
Zaburzenia serca | kołatanie serca, tachykardia | dusznica bolesna, zawał mięśnia sercowego | bradykardia, zaburzenia rytmu serca | ||
Zaburzenia naczyniowe | niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie | uderzenia gorąca | |||
Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia | zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność, zapalenie błony śluzowej nosa | krwawienie z nosa | skurcz oskrzeli | ||
Zaburzenia żołądka i jelit | ból brzucha, niestrawność, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności | zaparcie, wzdęcie z oddawaniem wiatrów, wymioty, zapalenie żołądka i jelit, biegunka | |||
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych | nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby | cholestaza, zapalenie wątroby, żółtaczka | |||
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | świąd | wysypka skórna | pokrzywka, łysienie, plamica | ||
Zaburzenia mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej | ból pleców, ból mięśni | ból stawów | kurcze mięśni, osłabienie siły mięśniowej | ||
Zaburzenia nerek i | zapalenie | bolesne | wielomocz | zwiększenie | |
dróg moczowych | pęcherza moczowego, nietrzymanie moczu | oddawanie moczu, częste oddawanie moczu, krwiomocz, | diurezy, zaburzenia mikcji, oddawanie moczu w nocy | ||
Zaburzenia układu rozrodczego i piersi | impotencja | ginekomastia, priapizm | wytrysk wsteczny | ||
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania | osłabienie, ból w klatce piersiowej, objawy grypodobne, obrzęki obwodowe | ból, obrzęk twarzy | zmęczenie, złe samopoczucie | ||
Badania diagnostyczne | zwiększenie masy ciała |
Dawkowanie
Dawkę należy określić indywidualnie u każdego pacjenta, w zależności od osiągniętych efektów i ewentualnych działań niepożądanych.
Tabletki należy połykać w całości, popijając wystarczającą ilością wody.
Samoistne nadciśnienie tętnicze
Leczenie należy rozpocząć od 1 mg raz na dobę. W indywidualnych przypadkach po 1 do 2 tygodni dawkę można zwiększyć do 2 mg doksazosyny raz na dobę, a następnie do 4 mg doksazosyny raz na dobę, wreszcie do 8 mg doksazosyny raz na dobę. Średnia dawka podtrzymująca wynosi 2 do 4 mg doksazosyny raz na dobę. Maksymalna zalecana dawka to 16 mg doksazosyny na dobę.
Łagodny rozrost gruczołu krokowego (BPH)
Leczenie należy rozpocząć od dawki 1 mg raz na dobę (patrz punkt 4.4). W razie potrzeby po 1 do 2 tygodni dawkę można zwiększyć do 2 mg doksazosyny raz na dobę, a następnie do 4 mg raz na dobę, w zależności od reakcji pacjenta.
Maksymalna zalecana dawka dobowa to 8 mg.
Lekarz określa czas trwania terapii.
Pacjenci w podeszłym wieku
Nie ma potrzeby modyfikowania dawki doksazosyny u pacjentów w podeszłym wieku. Jednak dawka produktu leczniczego powinna być możliwie jak najmniejsza a zwiększanie dawki powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Ponieważ farmakokinetyka doksazosyny nie zmienia się u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz nie wykazano, że doksazosyna nasila istniejącą niewydolność nerek, w tej grupie pacjentów można stosować standardowe dawki. Jednakże dawka produktu leczniczego powinna być możliwie jak najmniejsza, a zwiększanie dawki powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą. Doksazosyna wiąże się w dużym stopniu z białkami osocza i nie może być usuwana metodą dializoterapii.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby
Podczas podawania doksazosyny pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować szczególną ostrożność. Brak doświadczenia klinicznego w stosowaniu produktu leczniczego u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.4).
Dzieci
Ponieważ brak wystarczającego doświadczenia, nie zaleca się stosowania doksazosyny u dzieci.
Sposób podawania Podanie doustne.
Rozpoczęcie leczenia
W związku z blokowaniem receptorów alfa przez doksazosynę u pacjentów może wystąpić niedociśnienie ortostatyczne objawiające się zawrotami głowy i osłabieniem, a także, rzadko, utratą przytomności (omdlenie), w szczególności na początku leczenia. Dlatego też na początku leczenia należy monitorować ciśnienie tętnicze w celu zminimalizowania możliwości wystąpienia objawów ortostatycznych. Należy poinformować pacjenta, żeby unikał sytuacji grożących urazem, jeśli na początku leczenia doksazosyną pojawią się zawroty głowy lub osłabienie.
Zastosowanie u pacjentów z ostrymi zaburzeniami serca
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych rozszerzających naczynia krwionośne, należy zachować ostrożność podczas podawania doksazosyny pacjentom z następującymi ostrymi zaburzeniami serca:
- obrzęk płuc na skutek zwężenia zastawki aorty lub zastawki dwudzielnej,
- niewydolność serca z dużą pojemnością minutową,
- niewydolność prawokomorowa na skutek zatoru płucnego lub wysięku osierdziowego,
- niewydolność lewokomorowa z niskim ciśnieniem napełniania.
Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
Tak jak w przypadku innych leków w pełni metabolizowanych przez wątrobę, u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, doksazosynę należy podawać bardzo ostrożnie. Ponieważ brak doświadczenia klinicznego, nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
Stosowanie z inhibitorami fosfodiesterazy typu 5
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania doksazosyny z inhibitorami fosfodiesterazy typu 5 (np. syldenafil, tadalafil i wardenafil), gdyż obie substancje mają działanie rozszerzające naczynia krwionośne i mogą powodować niedociśnienie objawowe u niektórych pacjentów. Aby zmniejszyć ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zaleca się rozpoczęcie leczenia inhibitorami fosfodiesterazy typu 5 wyłącznie, jeśli pacjent jest stabilny hemodynamicznie w trakcie leczenia alfa-adrenolitykami. Ponadto zaleca się rozpoczęcie leczenia inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 od najmniejszej możliwej dawki oraz zachowanie 6-godzinnej przerwy od podania doksazosyny. Nie przeprowadzono badań z produktami doksazosyny o przedłużonym uwalnianiu.
Stosownie u pacjentów poddawanych operacji zaćmy
Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS, rodzaj zespołu małej źrenicy) obserwowano podczas operacji zaćmy u niektórych pacjentów leczonych obecnie lub wcześniej tamsulosyną. Zgłaszano również pojedyncze przypadki występowania śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki podczas leczenia innymi lekami alfa1-adrenolitycznymi, dlatego nie można wykluczyć możliwości wystąpienia tego działania niepożądanego w przypadku stosowania tej grupy produktów leczniczych. Ponieważ IFIS może prowadzić do zwiększenia liczby powikłań proceduralnych podczas operacji zaćmy, należy pouczyć pacjenta, aby poinformował chirurga operującego zaćmę o aktualnym lub wcześniejszym stosowaniu leków alfa1-adrenolitycznych.
Kamiren zawiera laktozę jednowodną. Nie należy go stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy.
Rozpoczęcie leczenia
W związku z blokowaniem receptorów alfa przez doksazosynę u pacjentów może wystąpić niedociśnienie ortostatyczne objawiające się zawrotami głowy i osłabieniem, a także, rzadko, utratą przytomności (omdlenie), w szczególności na początku leczenia. Dlatego też na początku leczenia należy monitorować ciśnienie tętnicze w celu zminimalizowania możliwości wystąpienia objawów ortostatycznych. Należy poinformować pacjenta, żeby unikał sytuacji grożących urazem, jeśli na początku leczenia doksazosyną pojawią się zawroty głowy lub osłabienie.
Zastosowanie u pacjentów z ostrymi zaburzeniami serca
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych rozszerzających naczynia krwionośne, należy zachować ostrożność podczas podawania doksazosyny pacjentom z następującymi ostrymi zaburzeniami serca:
- obrzęk płuc na skutek zwężenia zastawki aorty lub zastawki dwudzielnej,
- niewydolność serca z dużą pojemnością minutową,
- niewydolność prawokomorowa na skutek zatoru płucnego lub wysięku osierdziowego,
- niewydolność lewokomorowa z niskim ciśnieniem napełniania.
Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby
Tak jak w przypadku innych leków w pełni metabolizowanych przez wątrobę, u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, doksazosynę należy podawać bardzo ostrożnie. Ponieważ brak doświadczenia klinicznego, nie zaleca się stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
Stosowanie z inhibitorami fosfodiesterazy typu 5
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania doksazosyny z inhibitorami fosfodiesterazy typu 5 (np. syldenafil, tadalafil i wardenafil), gdyż obie substancje mają działanie rozszerzające naczynia krwionośne i mogą powodować niedociśnienie objawowe u niektórych pacjentów. Aby zmniejszyć ryzyko niedociśnienia ortostatycznego, zaleca się rozpoczęcie leczenia inhibitorami fosfodiesterazy typu 5 wyłącznie, jeśli pacjent jest stabilny hemodynamicznie w trakcie leczenia alfa-adrenolitykami. Ponadto zaleca się rozpoczęcie leczenia inhibitorem fosfodiesterazy typu 5 od najmniejszej możliwej dawki oraz zachowanie 6-godzinnej przerwy od podania doksazosyny. Nie przeprowadzono badań z produktami doksazosyny o przedłużonym uwalnianiu.
Stosownie u pacjentów poddawanych operacji zaćmy
Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (IFIS, rodzaj zespołu małej źrenicy) obserwowano podczas operacji zaćmy u niektórych pacjentów leczonych obecnie lub wcześniej tamsulosyną. Zgłaszano również pojedyncze przypadki występowania śródoperacyjnego zespołu wiotkiej tęczówki podczas leczenia innymi lekami alfa1-adrenolitycznymi, dlatego nie można wykluczyć możliwości wystąpienia tego działania niepożądanego w przypadku stosowania tej grupy produktów leczniczych. Ponieważ IFIS może prowadzić do zwiększenia liczby powikłań proceduralnych podczas operacji zaćmy, należy pouczyć pacjenta, aby poinformował chirurga operującego zaćmę o aktualnym lub wcześniejszym stosowaniu leków alfa1-adrenolitycznych.
Kamiren zawiera laktozę jednowodną. Nie należy go stosować u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy i galaktozy.
Charakterystyka produktu leczniczego wygenerowana została automatycznie na podstawie informacji dostępnych w Rejestrze Produktów Leczniczych.
Zamiast tego leku można wybrać jeden z 7 zamienników. Kupując najtańszy z nich zaoszczędzisz 9,12 zł.
Trudno dostępny w aptekach
8,33 zł
Trudno dostępny w aptekach
9,01 zł
Trudno dostępny w aptekach
17,60 zł
Dostępny w mniej niż połowie aptek
17,61 zł
Dostępny w mniej niż połowie aptek
17,73 zł
Dostępny w mniej niż połowie aptek
18,45 zł
Dostępny w większości aptek
18,90 zł
Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie.
Nie posiadamy informacji wskazujących, aby podczas zażywania tego leku należało unikać jakichkolwiek produktów żywnościowych.
Kamiren
tabletki
30 tabl. | 4 mg
Wybierz interesujące Cię informacje:
Informacje o kodach BLOZ oraz możliwości współpracy z BLOZ dostępne są pod adresem BLOZ.pharmind.pl.