Xartan HCT interakcje ulotka tabletki powlekane 0,1g+0,025g 28 tabl.

Trudno dostępny w aptekach

 

Xartan HCT tabletki powlekane | 0,1g+0,025g | 28 tabl.

od 0 , 00  do 21 , 12

Wybierz odpłatność

Rodzaj: lek na receptę | refundowany | 75+
Substancja czynna: Losartanum kalic., Hydrochlorothiazidum
Producent: ADAMED SP.Z O.O.

Xartan HCT cena

21,12



Opis produktu Xartan HCT

Wskazania

Produkt leczniczy Xartan HCT jest wskazany w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego u pacjentów, których ciśnienie krwi nie jest wystarczająco kontrolowane podczas monoterapii losartanem lub hydrochlorotiazydem.



Skład

Xartan HCT, 50 mg + 12,5 mg

Każda tabletka zawiera 50 mg losartanu potasowego i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

Xartan HCT, 100 mg + 25 mg

Każda tabletka zawiera 100 mg losartanu potasowego i 25 mg hydrochlorotiazydu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


Przeciwwskazania

- Nadwrażliwość na losartan, pochodne sulfonamidu (takie jak hydrochlorotiazyd) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą (patrz punkt 6.1);

- Hipokaliemia lub hiperkalcemia oporna na leczenie;

- Ciężkie zaburzenia czynności wątroby, cholestaza i niedrożność dróg żółciowych;

- Hiponatremia oporna na leczenie;

- Hiperurykemia objawowa/dna;

- 2. i 3. trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6);

- Ciężkie zaburzenia czynności nerek (tj. klirens kreatyniny < 30 ml/min);

- Bezmocz.


Działania niepożądane

Działania niepożądane wymieniono poniżej według klasyfikacji układowo - narządowej oraz częstości występowania, zgodnie z następującym schematem:

Bardzo często: (> =1/10)

Często: (> =1/100 do < 1/10)

Niezbyt często: (> =1/1 000 do < 1/100)

Rzadko: (> =1/10 000 do < 1/1 000)

Bardzo rzadko: (< 1/10 000)

Nieznana (nie może być ustalona na podstawie dostępnych badań).

W badaniach klinicznych dotyczących skojarzonego leczenia losartanem potasowym i hydrochlorotiazydem nie stwierdzono występowania specyficznych działań niepożądanych. Występowały jedynie takie działania niepożądane, jakie opisywano wcześniej w odniesieniu do losartanu potasowego i (lub) do hydrochlorotiazydu.

W kontrolowanych badaniach klinicznych dotyczących leczenia pierwotnego nadciśnienia tętniczego zawroty głowy były jedynym działaniem niepożądanym związanym ze stosowaniem leku, występującym z częstością większą niż w grupie placebo u co najmniej 1% pacjentów leczonych losartanem potasowym i hydrochlorotiazydem.

Poza tymi działaniami, po wprowadzeniu produktu leczniczego od obrotu zgłaszano dalsze, następujące działania niepożądane:

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Rzadko: zapalenie wątroby

Badania diagnostyczne

Rzadko: hiperkaliemia, zwiększenie aktywności AlAT

Dodatkowe działania niepożądane obserwowanymi dla jednego z poszczególnych składników i mogące być potencjalnymi działaniami niepożądanymi dla losartanu potasowego z hydrochlorotiazydem są następujące:

Losartan

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Niezbyt często:  Niedokrwistość, plamica Schönleina-Henocha, wybroczyny, hemoliza.

Zaburzenia układu immunologicznego:

Rzadko: Reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Niezbyt często:  Anoreksja, dna.

Zaburzenia psychiczne

Często: Bezsenność.

Niezbyt często: Niepokój, zaburzenia lękowe, zaburzenia paniczne, dezorientacja, depresja, niezwykłe sny, zaburzenia snu, senność, zaburzenia pamięci.

Zaburzenia układu nerwowego:

Często: Ból głowy, zawroty głowy.

Niezbyt często:  Nerwowość, parestezje, neuropatia obwodowa, drżenie, migrena, omdlenie.

Zaburzenia oka

Niezbyt często: Niewyraźne widzenie, pieczenie/kłucie w oku, zapalenie spojówek, zmniejszenie ostrości widzenia.

Zaburzenia ucha i błędnika

Niezbyt często:  Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, szum uszny.

Zaburzenia serca:

Niezbyt często: Niedociśnienie, niedociśnienie ortostatyczne, ból zamostkowy, dławica piersiowa, blok AV II stopnia, incydent naczyniowo - mózgowy, zawał mięśnie sercowego, kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca (migotanie przedsionków, bradykardia zatokowa, tachykardia, tachykardia komorowa, migotanie komór).

Zaburzenia naczyniowe:

Niezbyt często:  Zapalenie naczyń krwionośnych.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Często: Kaszel, zakażenie górnych dróg oddechowych, przekrwienie błony śluzowej nosa, zapalenie zatok, zaburzenia zatok.

Niezbyt często:  Dyskomfort w gardle, zapalenie gardła, zapalenie krtani, duszność, zapalenie oskrzeli, krwawienie z nosa, nieżyt błony śluzowej nosa, przekrwienie dróg oddechowych.

Zaburzenia żołądka i jelit:

Często: Ból brzucha, nudności, biegunka, niestrawność.

Niezbyt często:  Zaparcie, ból zębów, suchość błony śluzowej jamy ustnej, wzdęcie, zapalenie żołądka, wymioty.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:

Nieznana: Zaburzenia czynności wątroby.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:

Niezbyt często: Łysienie, zapalenie skóry, suchość skóry, rumień, uderzenia gorąca z zaczerwienieniem, nadwrażliwość na światło, świąd, wysypka, pokrzywka, poty.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:

Często: Kurcze mięsni, ból pleców, ból nóg, ból mięsni.

Niezbyt często: Ból ramion, obrzęk stawów, ból w kolanie, ból mięśniowo-szkieletowy, ból barku, sztywność, ból stawów, zapalenie stawów, ból biodra, fibromialgia, osłabienie mięsni.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych:

Niezbyt często:  Oddawanie moczu w nocy, częste oddawanie moczu, zakażenie dróg moczowych.

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

Niezbyt często:  Obniżony popęd płciowy, impotencja.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania:

Często: Osłabienie, zmęczenie, ból w klatce piersiowej. Niezbyt często: Obrzęk twarzy, gorączka.

Badania diagnostyczne

Często: Hiperkaliemia, nieznaczne zmniejszenie wartości hematokrytu i stężenia hemoglobiny.

Niezbyt często: Nieznacznie zwiększenie stężenie mocznika i kreatyniny w surowicy krwi. Bardzo rzadko:  Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i stężenia bilirubiny.

Hydrochlorotiazyd

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Niezbyt często: Agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, zmniejszenie liczby krwinek białych we krwi, plamica, małopłytkowość.

Zaburzenia układu immunologicznego Rzadko: Reakcje anafilaktyczne.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Niezbyt często:  Anoreksja, hiperglikemia, hiperurykemia, hipokaliemia, hiponatremia.

Zaburzenia psychiczne Niezbyt często:  Bezsenność.

Zaburzenia układu nerwowego:

Często: Ból głowy.

Zaburzenia oka

Niezbyt często:  Przemijające niewyraźne widzenie, widzenie na żółto.

Zaburzenia naczyniowe

Niezbyt często: Martwicze zapalenie naczyń krwionośnych (zapalenie naczyń, zapalenie naczyń skóry).

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Niezbyt często: Niewydolność oddechowa, w tym zapalenie płuc oraz obrzęk płuc.

Zaburzenia żołądka i jelit

Niezbyt często: Zapalenie ślinianki, skurcze, podrażnienie żołądka, nudności, wymioty, biegunka, zaparcie.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Niezbyt często:  Żółtaczka (cholestaza wewnątrzwątrobowa), zapalenie trzustki.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Niezbyt często: Nadwrażliwość na światło, pokrzywka, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Niezbyt często: Kurcze mięśni.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Niezbyt często: Cukromocz, śródmiąższowe zapalenie nerek, zaburzenia czynności nerek, niewydolność nerek.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Niezbyt często:  Gorączka, zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego.


Dawkowanie

Produkt leczniczy Xartan HCT można stosować jednocześnie z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi.

Tabletki produktu leczniczego Xartan HCT należy połykać popijając szklanką wody. Produkt leczniczy Xartan HCT można przyjmować z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.

Nadciśnienie tętnicze

Losartanu z hydrochlorotiazydem nie należy stosować jako leczenia początkowego, ale u pacjentów, których ciśnienie krwi nie jest wystarczająco kontrolowane podczas leczenia tylko losartanem potasowym lub tylko hydrochlorotiazydem.

Zalecane jest stopniowe zwiększanie dawki pojedynczych składników (losartanu i hydrochlorotiazydu).

Jeśli jest to klinicznie uzasadnione można rozważyć bezpośrednią zmianę monoterapii na podawanie produktu złożonego u pacjentów których, ciśnienie krwi nie jest wystarczająco kontrolowane.

Zazwyczaj stosowana dawka podtrzymująca produktu leczniczego Xartan HCT to jedna tabletka o mocy 50 mg losartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu, jeden raz na dobę. W przypadku pacjentów, u których nie wystąpiło odpowiednie działanie produktu leczniczego Xartan HCT o mocy 50 mg + 12,5 mg, dawkę można zwiększyć do jednej tabletki o mocy 100 mg losartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu, jeden raz na dobę. Dawką maksymalną jest jedna tabletka produktu leczniczego Xartan HCT o mocy 100 mg + 25 mg, jeden raz na dobę. Zwykle działanie przeciwnadciśnieniowe uzyskuje się w ciągu trzech do czterech tygodni od rozpoczęcia leczenia. U pacjentów otrzymujących 100 mg losartanu, którzy wymagają dodatkowej kontroli ciśnienia tętniczego, korzystne może być zastosowanie innych produktów zawierających 100 mg losartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i u pacjentów hemodializowanych Nie jest konieczne dostosowanie dawki początkowej u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (tj. klirensem kreatyniny 30-50 ml/min). Nie zaleca się stosowania produktu złożonego zawierającego losartan i hydrochlorotiazyd u pacjentów hemodializowanych. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (tj. klirensem kreatyniny < 30 ml/min) stosowanie produktu Xartan HCT jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Stosowanie u pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej

Przed podaniem tabletek złożonych zawierających losartan i hydrochlorotiazyd należy wyrównać niedobory objętości wewnątrznaczyniowej i (lub) sodu.

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

Produkt leczniczy Xartan HCT jest przeciwwskazany do stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.3).

Stosowanie u pacjentów w wieku podeszłym

Dostosowanie dawki u osób w podeszłym wieku nie jest zazwyczaj konieczne.

Stosowanie u dzieci i młodzieży (< 18 lat)

Brak doświadczeń u dzieci i młodzieży. Dlatego produktu leczniczego Xartan HCT nie należy stosować u dzieci i młodzieży.


Środki ostrożności

Losartan

Obrzęk naczynioruchowy

Należy uważnie obserwować pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie (obrzęk twarzy, warg, gardła i (lub) języka) (patrz punkt 4.8).

Niedociśnienie i zmniejszenie objętości krwi krążącej

Objawowe niedociśnienie, szczególnie po podaniu pierwszej dawki może wystąpić u pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej i (lub) z niedoborem sodu na skutek intensywnego leczenia moczopędnego, ograniczenia ilości soli w diecie, biegunki lub wymiotów. Takie niedobory należy wyrównać przed podaniem produktu leczniczego Xartan HCT (patrz punkty 4.2 i 4.3).

Zaburzenia równowagi elektrolitowej

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, z cukrzycą lub bez cukrzycy, często występują zaburzenia równowagi elektrolitowej, które wymagają wyrównania. Dlatego też stężenie potasu jak również wartości klirensu kreatyniny w osoczu należy ściśle kontrolować; szczególnie ściśle należy obserwować pacjentów z niewydolnością serca oraz klirensem kreatyniny od 30 do 50 ml/ min. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu oraz substytutów soli zawierających potas z produktem Xartan HCT (patrz punkt 4.5).

Zaburzenia czynności wątroby

Na podstawie danych farmakokinetycznych, które wykazują znaczne zwiększenie stężenia losartanu w osoczu u pacjentów z marskością wątroby, należy zachować ostrożność stosując produkt leczniczy Xartan HCT u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby w wywiadzie. Brak doświadczeń terapeutycznych w leczeniu losartanem pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Dlatego też, produkt leczniczy Xartan HCT jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2, 4.3 i 5.2).

Zaburzenia czynności nerek

W konsekwencji zahamowania aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron, obserwowano zaburzenia czynności nerek z niewydolnością nerek włącznie (szczególnie u pacjentów, u których czynność nerek zależy od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron, takich jak pacjenci z ciężką niewydolnością serca lub wcześniej występującymi zaburzeniami czynności nerek). Podobnie jak w przypadku innych leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron obserwowano również zwiększenie stężenia mocznika we krwi oraz kreatyniny w surowicy u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy doprowadzającej krew do jedynej czynnej nerki; zmiany czynności nerek mogą ustępować po odstawieniu leku. Losartan należy stosować ostrożnie u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy doprowadzającej krew do jedynej czynnej nerki.

Przeszczepienie nerki

Brak doświadczeń u pacjentów po niedawno przebytym przeszczepieniu nerki.

Pierwotny hiperaldosteronizm

Pacjenci z pierwotnym aldosteronizmem przeważnie nie reagują na leki przeciwnadciśnieniowe, działające przez hamowanie aktywności układu renina-angiotensyna. Dlatego nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Xartan HCT.

Choroba niedokrwienna serca i choroby naczyniowo-mózgowe

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych, nadmierne zmniejszenie ciśnienia tętniczego u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca i chorobą naczyń mózgowych może spowodować zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu.

Niewydolność serca

U pacjentów z niewydolnością serca, z zaburzeniami czynności nerek lub bez, istnieje - tak jak w przypadku innych leków działających na układ renina-angiotensyna - ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego i (często ciężkich) zaburzeń czynności nerek.

Zwężenie zastawki aortalnej i mitralnej, kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu Tak jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, wskazane jest zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów ze zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej lub kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu.

Różnice etniczne

Jak zaobserwowano w przypadku inhibitorów konwertazy angiotensyny, losartan i inni antagoniści angiotensyny zdecydowanie mniej skutecznie zmniejszają ciśnienie krwi u osób rasy czarnej niż u osób innych ras, prawdopodobnie z powodu większej częstości występowania małego stężenia reniny w populacji osób rasy czarnej z nadciśnieniem tętniczym.

Ciąża

Nie należy rozpoczynać leczenia produktem leczniczym Xartan HCT podczas ciąży. U pacjentek planujących ciążę należy zmienić leczenie na podawanie produktów przeciwnadciśnieniowych o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania w czasie ciąży, chyba że dalsze leczenie losartanem i hydrochlorotiazydem uważane jest za niezbędne. W przypadku potwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać stosowanie produktu leczniczego Xartan HCT oraz, jeśli to właściwe, rozpocząć leczenie alternatywne (patrz punkty 4.3 i 4.6).

Hydrochlorotiazyd

Niedociśnienie i zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej

Podobnie jak w przypadku stosowania innych leków przeciwnadciśnieniowych, u niektórych pacjentów może wystąpić objawowe niedociśnienie. Pacjentów należy obserwować w celu kontroli czy nie wystąpiły kliniczne objawy zaburzenia równowagi wodnej lub elektrolitowej, np. zmniejszenie objętości krwi krążącej, hiponatremia, zasadowica z małym stężeniem chlorków we krwi, hipomagnezemia lub hipokaliemia, które mogą wystąpić w przypadku współistniejącej biegunki lub wymiotów. U tych pacjentów należy przeprowadzać okresową kontrolę stężenia elektrolitów w surowicy krwi z zachowaniem odpowiednich przerw. U pacjentów z obrzękiem może wystąpić hiponatremia z rozcieńczenia podczas upałów.

Wpływ na metabolizm i układ wydzielania wewnętrznego

Stosowanie leków z grupy tiazydów może powodować pogorszenie tolerancji glukozy. Może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny (patrz punkt 4.5). Podczas leczenia lekami z grupy tiazydów może ujawnić się cukrzyca utajona.

Leki tiazydowe mogą powodować zmniejszenie wydalania wapnia z moczem oraz mogą wywoływać występujące z przerwami, niewielkie zwiększenie stężenia wapnia w surowicy. Znaczna hiperkalcemia może być dowodem występowania bezobjawowej nadczynności przytarczyc. Przed przeprowadzaniem badań czynności przytarczyc należy zaprzestać stosowania leków z grupy tiazydów.

Zwiększenie stężenia cholesterolu i triglicerydów może być związane ze stosowaniem tiazydowych leków moczopędnych.

U niektórych pacjentów stosowanie leków z grupy tiazydów może spowodować hiperurykemię i (lub) napady dny moczanowej. Ponieważ losartan powoduje zmniejszenie stężenia kwasu moczowego we krwi, zastosowany w skojarzeniu z hydrochlorotiazydem zmniejsza wywołaną nim hiperurykemię.

Zaburzenia czynności wątroby

Leki z grupy tiazydów należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub postępująca chorobą wątroby, ponieważ mogą powodować wewnątrzwątrobowy zastój żółci, jak również dlatego, ze nawet niewielkie zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej mogą spowodować wystąpienie śpiączki wątrobowej.

Produkt leczniczy Xartan HCT jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 5.2).

Inne

U pacjentów przyjmujących leki tiazydowe mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, niezależnie od tego czy w przeszłości występowała u nich alergia lub astma oskrzelowa. U osób stosujących leki tiazydowe zgłaszano przypadki zaostrzenia lub wystąpienia tocznia rumieniowatego układowego.


Przyjmowanie leku Xartan HCT w czasie ciąży

Ciąża

Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Xartan HCT podczas pierwszego trymestru ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie produktu leczniczego Xartan HCT jest przeciwwskazane podczas 2. i 3. trymestru ciąży (patrz punkty 4.3. i 4.4).

Dane epidemiologiczne odnoszące się do ryzyka działania teratogennego w przypadku narażenia na inhibitory ACE podczas pierwszego trymestru ciąży nie są rozstrzygające; jednakże nie można wykluczyć niewielkiego zwiększenia ryzyka. Chociaż brak danych z kontrolowanych badań epidemiologicznych dotyczących ryzyka stosowania antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA), podobne ryzyko może istnieć dla tej grupy leków. Z wyjątkiem konieczności kontynuowania leczenia AIIRA, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe, o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania w ciąży. W przypadku potwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać podawanie AIIRA i, jeśli jest to wskazane, należy rozpocząć leczenie alternatywne.

Narażenie na AIIRA w drugim i trzecim trymestrze ciąży powoduje toksyczne działanie na ludzki płód (pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki) i noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). (Patrz także punkt 5.3).

Jeśli narażenie na AIIRA wystąpiło od drugiego trymestru ciąży zaleca się badanie ultrasonograficzne czynności nerek i czaszki.

Noworodki, których matki przyjmowały AIIRA należy ściśle obserwować ze względu na możliwość wystąpienia niedociśnienia (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Doświadczenie ze stosowaniem hydrochlorotiazydu podczas ciąży, zwłaszcza podczas pierwszego trymestru ciąży jest ograniczone. Badania na zwierzętach są niewystarczające.

Hydrochlorotiazyd przenika przez barierę łożyska. Na podstawie farmakologicznego mechanizmu działania hydrochlorotiazydu wiadomo, że jego stosowanie w drugim i trzecim trymestrze może zaburzać płodowo-łożyskowy przepływ krwi i powodować u płodu i noworodka żółtaczkę, zaburzenia równowagi elektrolitowej i małopłytkowość.

Hydrochlorotiazydu nie należy stosować w przypadku obrzęków w ciąży, nadciśnienia ciężarnych, stanu przedrzucawkowego w ciąży ze względu na ryzyko zmniejszenia objętości osocza i hipoperfuzji łożyska i bez korzystnego wpływu na przebieg schorzenia.

Hydrochlorotiazydu nie należy stosować w nadciśnieniu tętniczym u kobiet w ciąży, z wyjątkiem rzadkich sytuacji, gdy nie może być zastosowane inne leczenie.

Laktacja

Brak dostępnych danych dotyczących stosowania leku Xartan HCT podczas karmienia piersią.

Hydrochlorotiazyd przenika do mleka matki. Dlatego nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Xartan HCT podczas karmienia piersią. Zaleca się podawanie innych preparatów, o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania podczas karmienia piersią, zwłaszcza w przypadku karmienia noworodka lub wcześniaka.


Zamienniki leku Xartan HCT

Zamiast tego leku można wybrać jeden z 4 zamienników. Kupując najtańszy z nich zaoszczędzisz 5,06 zł.

Losartan HCT Bluefish interakcje ulotka tabletki powlekane 0,1g+0,025g 28 tabl.

Losartan HCT Bluefish

tabletki powlekane | 0,1g+0,025g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


16,06 zł


Losartan + HCT Genoptim interakcje ulotka tabletki powlekane 0,1g+0,025g 28 tabl.

Losartan + HCT Genoptim

tabletki powlekane | 0,1g+0,025g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


16,68 zł


Lorista HD interakcje ulotka tabletki powlekane 0,1g+0,025g 28 tabl.

Lorista HD

tabletki powlekane | 0,1g+0,025g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


27,01 zł


Hyzaar Forte interakcje ulotka tabletki powlekane 0,1g+0,025g 28 tabl.

Hyzaar Forte

tabletki powlekane | 0,1g+0,025g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


28,75 zł


interakcje leków z innymi lekami

Interakcje z innymi lekami

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie.


interakcje leków z żywnością

Interakcje z żywnością

Nie posiadamy informacji wskazujących, aby podczas zażywania tego leku należało unikać jakichkolwiek produktów żywnościowych.


Inne opakowania


Grupy


Podobne produkty z tą samą substancją czynną


Może Cię również zainteresować:


Statystyki Xartan HCT

Z danych w Aptecznym Banku Danych wynika klarownie, iż podczas trzech l. Liczba kupionych produktów w zestawie układ sercowo-naczyniowy uległa zmianie o 2.62%. Lubuskie, podlaskie, warmińsko-mazurskie to regiony, w których ilość kupionych środków w grupie układ sercowo-naczyniowy była najwyższa. Okres z liczbą najniższej sprzedaży różni się od okresu z największą liczbą sprzedanych opakowań o 96.8%.

Substancje czynne leku Xartan HCT?

W skład leku Xartan HCT wchodzi substancja czynna Losartanum kalic., Hydrochlorothiazidum. Pośród leków w bazie wyszukiwarki leków KtoMaLek.pl taką samą substancję czynną posiada następująca liczba towarów: 1.16%.

Jaka jest dostępność leku Xartan HCT?

Na terenie naszego kraju lek Xartan HCT ma na stanie mniejszość aptek. Możemy więc powiedzieć bez cienia wątpliwości, iż są to leki trudno dostępne.

Czy Xartan HCT jest lekiem refundowanym?

Xartan HCT jest lekiem refundowanym. Wysokość refundacji preparatu Xartan HCT wynosi 30% - Odpłatność 30%, ZK - Zasłużony Honorowy Dawca Krwi, Zasłużony Dawca Przeszczepu, IB - Inwalida wojenny i rodzina, IW - Inwalida wojskowy i rodzina, PO - Pełniący obowiązki obronne.

Czy Xartan HCT jest lekiem na receptę?

Xartan HCT jest lekiem na receptę.

Rezerwując lek na witrynie KtoMaLek powinieneś wiedzieć, iż podczas kupowania leku w aptece musisz posiadać przy sobie receptę.


Xartan HCT opinie.


Powyższe dane statystyczne są danymi archiwalnymi. Aby uzyskać najnowsze dane skontaktuj się z  PEX PharmaSequence sp. z o.o. .


Dodatkowe informacje

Wybierz interesujące Cię informacje: