Eleveon interakcje ulotka tabletki powlekane 0,05 g 30 tabl.

Trudno dostępny w aptekach

 

Eleveon tabletki powlekane | 0,05 g | 30 tabl.

Rodzaj: lek na receptę
Substancja czynna: Eplerenonum
Podmiot odpowiedzialny: ZENTIVA K.S.

Zapytaj farmaceutę

Masz pytania dotyczące dawkowania Eleveon?
Teraz możesz je zadać farmaceucie!



Opis produktu Eleveon

Kiedy stosujemy lek Eleveon?

Eplerenon jest wskazany jako uzupełnienie standardowego leczenia z zastosowaniem beta-adrenolityków w celu zmniejszenia ryzyka umieralności i chorobowości z przyczyn sercowo-naczyniowych u pacjentów w stanie stabilnym z zaburzeniem czynności skurczowej lewej komory z frakcją wyrzutową ≤40% (ang. left ventricular ejection fraction –LVEF) oraz klinicznymi objawami niewydolności serca po niedawno przebytym zawale serca.



Jaki jest skład leku Eleveon?

Eleveon, 25 mg: każda tabletka zawiera 25 mg eplerenonu. Eleveon, 50 mg: każda tabletka zawiera 50 mg eplerenonu.

Substancja pomocnicza:

Eleveon, 25 mg: każda tabletka zawiera 34,5 mg laktozy jednowodnej (patrz punkt 4.4). Eleveon, 50 mg: każda tabletka zawiera 69,0 mg laktozy jednowodnej (patrz punkt 4.4).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


Jakie są przeciwwskazania do stosowania leku Eleveon?

• Nadwrażliwość na eplerenon lub którąkolwiek substancję pomocniczą (patrz punkt 6.1).

• Pacjenci ze stężeniem potasu w surowicy > 5,0 mmol/l w momencie rozpoczęcia leczenia.

• Pacjenci z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 50 ml/min)

• Pacjenci z ciężką niewydolnością wątroby (klasa C w skali Child -Pugh).

• Pacjenci stosujący jednocześnie leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu lub silne inhibitory CYP3A4 (np. intrakonazol, ketokonazol, rytonawir, nelfinawir, klarytromycyna, telitromycyna i nefazodon) (patrz punkt 4.5).


Eleveon – jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

W badaniu przeżywalności i skuteczności eplerenonu w pozawałowej niewydolności serca (EPHESUS), ogólna częstość występowania działań niepożądanych zgłoszonych podczas leczenia eplerenonem (78,9%) była podobna do częstości w grupie otrzymującej placebo (79,5%). Częstość przerwania stosowania eplerenonu z powodu zdarzeń niepożądanych w tym badaniu wynosiła 4,4% w grupie otrzymującej eplerenon i 4,3% w grupie otrzymującej placebo.

Działania niepożądane przedstawione poniżej pochodzą z badania EPHESUS i są to te zdarzenia, w przypadku których podejrzewa się związek z leczeniem, gdyż występowały częściej niż w grupie otrzymującej placebo lub są ciężkie i występowały istotnie częściej niż w grupie otrzymującej placebo, bądź były obserwowane po wprowadzeniu eplerenonu do obrotu. Zdarzenia niepożądane zostały pogrupowane według układów i narządów, których dotyczyły oraz bezwzględnej częstości. Częstości zdefiniowano następująco: często (≥1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥1/1000 do < 1/100), częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

Niezbyt często: odmiedniczkowe zapalenie nerek.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego Niezbyt często: eozynofilia.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Często: hiperkaliemia.

Niezbyt często: hiponatremia, odwodnienie, hipercholesterolemia, hipertrójglicerydemia.

Zaburzenia psychiczne Niezbyt często: bezsenność.

Zaburzenia układu nerwowego

Często: zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego. Niezbyt często: ból głowy.

Zaburzenia serca

Niezbyt często: zawał mięśnia sercowego, lewokomorowa niewydolność serca, migotanie przedsionków.

Zaburzenia naczyniowe

Często: niedociśnienie tętnicze krwi.

Niezbyt często: zakrzepica tętnic kończyn dolnych, niedociśnienie ortostatyczne.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często: zapalenie gardła.

Zaburzenia żołądka i jelit

Często: biegunka, nudności. Niezbyt często: wymioty, wzdęcia.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Często: wysypka.

Niezbyt często: świąd, zwiększona potliwość. Nieznane: obrzęk naczynioruchowy.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Niezbyt często: ból pleców, bolesne kurcze mięśni nóg.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych Często: nieprawidłowa czynność nerek.

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi Niezbyt często: ginekomastia.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania Niezbyt często: osłabienie, złe samopoczucie.

Badania diagnostyczne

Niezbyt często: zwiększone stężenie azotu mocznikowego i kreatyniny.

W badaniu EPHESUS odnotowano większą liczbę przypadków udaru mózgu wśród pacjentów w podeszłym wieku (≥75 lat). Nie zaobserwowano jednak istotnej statystycznie różnicy pomiędzy częstością występowania udaru w grupie otrzymującej eplerenon (30) w porównaniu z grupą otrzymującą placebo (22).


Eleveon – dawkowanie leku

W celu umożliwienia indywidualnego dostosowania dawki dostępne są postaci o mocy 25 mg i 50 mg.

Zalecana dawka podtrzymująca eplerenonu wynosi 50 mg raz na dobę. Leczenie należy rozpoczynać od dawki 25 mg raz na dobę. Dawkę należy stopniowo zwiększać do dawki docelowej 50 mg raz na dobę, najlepiej w ciągu 4 tygodni, kontrolując stężenie potasu w surowicy (patrz Tabela 1). Leczenie eplerenonem należy zazwyczaj rozpoczynać w ciągu 3-14 dni po wystąpieniu ostrego zawału serca.

U pacjentów, u których stężenie potasu w surowicy wynosi > 5,0 mmol/l, nie należy rozpoczynać leczenia eplerenonem (patrz punkt 4.3).

Stężenie potasu w surowicy należy oznaczyć przed rozpoczęciem leczenia eplerenonem, w ciągu pierwszego tygodnia leczenia i po miesiącu od rozpoczęcia leczenia lub zmiany dawki. Następnie stężenie potasu w surowicy należy oznaczać okresowo, w zależności od potrzeb.

Po rozpoczęciu leczenia, dawkę należy ustalić na podstawie stężenia potasu w surowicy, zgodnie z danymi w Tabeli 1.

Tabela 1. Dostosowanie dawki po rozpoczęciu leczenia.

Stężenie potasu w surowicy(mmol/l)

Czynność

Dostosowanie dawki

< 5,0

Zwiększyć

25 mg co drugi dzień do 25 mg raz na dobę

25 mg raz na dobę do 50 mg raz na dobę

5,0-5,4

Utrzymać

Bez zmiany dawki

5,5-5,9

Zmniejszyć

50 mg raz na dobę do 25 mg raz na dobę

25 mg raz na dobę do 25 mg co drugi dzień

25 mg co drugi dzień do odstawienia

≥6,0

Odstawić

Nie dotyczy

Po odstawieniu eplerenonu z powodu stężenia potasu w surowicy ≥6,0 mmol/l, eplerenon można ponownie zastosować w dawce 25 mg co drugi dzień, jeśli stężenie potasu zmniejszy się poniżej 5,0 mmol/l.

Dzieci i młodzież

Brak danych dotyczących stosowania eplerenonu u dzieci i młodzieży, dlatego stosowanie produktu w tej grupie wiekowej nie jest zalecane.

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma konieczności modyfikacji dawki początkowej u pacjentów w podeszłym wieku. Z powodu zaburzeń czynności nerek związanych z wiekiem, u pacjentów w podeszłym wieku występuje zwiększone ryzyko hiperkaliemii. To ryzyko może być dodatkowo zwiększone przez współistniejące choroby, które zwiększają ekspozycję organizmu na produkt leczniczy, w szczególności przez zaburzenia czynności wątroby o nasileniu łagodnym lub umiarkowanym. Zaleca się okresowe monitorowanie stężenia potasu w surowicy (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności nerek

Nie ma konieczności modyfikacji dawki początkowej u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek. Zaleca się okresowe monitorowanie stężenia potasu w surowicy (patrz punkt 4.4). Eplerenon nie ulega dializie.

Zaburzenia czynności wątroby

Nie ma konieczności modyfikacji dawki początkowej u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Z powodu zwiększenia ekspozycji organizmu na eplerenon u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby, zaleca się u tych pacjentów częste i regularne kontrole stężenia potasu w surowicy, szczególnie jeśli są to pacjenci w podeszłym wieku (patrz punkt 4.4).

Jednoczesne stosowanie innych produktów leczniczych

W przypadku jednoczesnego stosowania słabych lub umiarkowanych inhibitorów CYP3A4, np. amiodaronu, dilitiazemu i werapamilu, leczenie należy rozpoczynać od dawki 25 mg raz na dobę. Dawka nie powinna być większa niż 25 mg raz na dobę (patrz punkt 4.5).

Eplerenon może być przyjmowany z posiłkiem lub niezależnie od posiłków (patrz punkt 5.2).


Eleveon – jakie środki ostrożności należy zachować?

Hiperkaliemia: Ze względu na mechanizm działania eplerenonu, podczas jego stosowania może wystąpić hiperkaliemia. Należy monitorować stężenie potasu w surowicy u wszystkich pacjentów na początku leczenia oraz po zmianie dawki. W trakcie dalszego leczenia zaleca się okresowo monitorować stężenie potasu, szczególnie u pacjentów z ryzykiem wystąpienia hiperkaliemii, takich jak pacjenci (w podeszłym wieku) z niewydolnością nerek (patrz punkt 4.2) oraz pacjenci z cukrzycą. Stosowanie suplementów potasu po rozpoczęciu leczenia eplerenonem nie jest zalecane ze względu na zwiększone ryzyko hiperkaliemii. Wykazano, że zmniejszenie dawki eplerenonu zmniejsza stężenie potasu w surowicy. W jednym badaniu wykazano, że dodanie hydrochlorotiazydu do leczenia eplerenonem kompensuje zwiększenie stężenia potasu w surowicy.

Zaburzenia czynności nerek: Należy regularnie monitorować stężenie potasu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym u pacjentów z mikroalbuminurią w przebiegu cukrzycy. Ryzyko hiperkaliemii zwiększa się wraz ze zmniejszeniem wydolności nerek. Chociaż dane z badania EPHESUS dotyczące pacjentów z cukrzycą typu 2 i mikroalbuminurią są ograniczone, jednak zaobserwowano zwiększoną częstość występowania hiperkaliemii w tej niewielkiej grupie pacjentów. Dlatego należy zachować ostrożność w trakcie leczenia tych pacjentów. Eplerenon nie jest usuwany przez hemodializę.

Zaburzenia czynności wątroby: Nie zaobserwowano zwiększenia stężenia potasu w surowicy powyżej

5,5 mmol/l u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (klasa A i B w skali Child - Pugh). Należy monitorować stężenia elektrolitów u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Stosowanie eplerenonu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby nie było badane i dlatego jest ono przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Induktory CYP3A4: Jednoczesne stosowanie eplerenonu z silnymi induktorami CYP3A4 nie jest zalecane (patrz punkt 4.5).

Należy unikać stosowania litu, cyklosporyny, takrolimusu podczas leczenia eplerenonem (patrz punkt 4.5).

Laktoza : Tabletki zawierają laktozę i nie powinny być stosowane u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy – galaktozy.


Przyjmowanie leku Eleveon w czasie ciąży

Ciąża

Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania eplerenonu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu, przebieg porodu lub rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3). Należy zachować ostrożność przepisując eplerenon kobietom w ciąży.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy eplerenon po podaniu doustnym przenika do mleka ludzkiego. Niemniej jednak

dane z badań przedklinicznych wskazują, że eplerenon i (lub) jego metabolity są obecne w mleku szczurzym i że młode szczury przyjmujące te substancje z mlekiem rozwijały się prawidłowo. Ze względu na nieznaną możliwość wystąpienia działań niepożądanych u karmionego piersią niemowlęcia, należy zdecydować o zaprzestaniu karmienia piersią lub odstawieniu eplerenonu biorąc pod uwagę znaczenie stosowania leku dla matki.


Interakcje z innymi lekami

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie.


Interakcje z żywnością

Nie posiadamy informacji wskazujących, aby podczas zażywania tego leku należało unikać jakichkolwiek produktów żywnościowych.


Inne opakowania


Grupy

  • Leki moczopędne

    W tej kategorii znajdziesz leki moczopędne stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz przeciwdziałaniu i leczeniu obrzęków.


Podobne produkty z tą samą substancją czynną


Może Cię również zainteresować:

fala wycofań leków

Leki i farmacja

GIF: Fala wycofań leków

Główny Inspektorat Farmaceutyczny wydał 21 grudnia 2018 r. aż 7 decyzji wycofujących z obrotu kilkanaście serii różnych leków. Opublikowane dokumenty ...


Dodatkowe informacje

Wybierz interesujące Cię informacje:

BLOZ: 3523362

Informacje o identyfikatorach BLOZ produktów z dniem 1 września 2019 dostępne będą pod aresem www.blozinfo.osoz.pl.

Zapytaj farmaceutę

Masz problem zdrowotny?
Zadaj pytanie farmaceucie.