Sandostatin interakcje ulotka roztwór do wstrzykiwań 0,1 mg/ml 5 amp. po 1 ml

Trudno dostępny w aptekach

 

Sandostatin roztwór do wstrzykiwań | 0,1 mg/ml | 5 amp. po 1 ml

od 0 , 00  do 54 , 49

Wybierz odpłatność

Rodzaj: lek na receptę | refundowany
Substancja czynna: Octreotidum
Podmiot odpowiedzialny: NOVARTIS PHARMA GMBH

Sandostatin cena

54,49

Zapytaj farmaceutę

Masz pytania dotyczące dawkowania Sandostatin?
Teraz możesz je zadać farmaceucie!



Opis produktu Sandostatin

Kiedy stosujemy lek Sandostatin?

Leczenie objawowe i w celu zmniejszenia stężenia hormonu wzrostu (GH) i IGF-1 w osoczu pacjentów z akromegalią, u których leczenie chirurgiczne lub radioterapia okazały się niewystarczające lub nieskuteczne. Stosowanie produktu leczniczego Sandostatin zaleca się również w leczeniu pacjentów z akromegalią, u których leczenie operacyjne jest przeciwwskazane bądź u pacjentów odmawiających poddania się takiemu leczeniu lub będących w okresie przejściowym, przed wystąpieniem pełnych efektów radioterapii.

Łagodzenie objawów spowodowanych hormonalnie czynnymi guzami żołądka, jelit i trzustki, takimi jak:

• rakowiaki z objawami zespołu rakowiaka,

• VIPoma (nowotwory wydzielające polipeptydy jelitowe działające na naczynia),  glukagonoma,

• gastrinoma (zespół Zollingera-Ellisona), zwykle z jednoczesnym stosowaniem leków z grupy inhibitorów pompy protonowej lub leków selektywnie blokujących receptor H2,

• insulinoma, w celu utrzymania właściwego stężenia glukozy przed operacją oraz w leczeniu podtrzymującym,  GRFoma.

Sandostatin nie jest lekiem przeciwnowotworowym i nie powoduje u tych pacjentów wyleczenia.

Nie poddające się leczeniu biegunki u pacjentów z AIDS.

Zapobieganie powikłaniom po operacjach trzustki.

Nagłe postępowaniew celu zahamowania krwawień lub zapobiegania nawrotom krwawień z żylaków przełyku w przebiegu marskości wątroby.Produkt leczniczy Sandostatin jest stosowany w połączeniu ze specjalnym leczeniem, takim jak endoskopowa skleroterapia żylaków.



Jaki jest skład leku Sandostatin?

Substancją czynną jest oktreotyd (Octreotidum) w postaci octanu.

1 ml roztworu zawiera 50 μg lub 100 μg oktreotydu (jako wolnego peptydu).

Produkt leczniczy Sandostatin zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, tzn. zasadniczo jest wolny od sodu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


Jakie są przeciwwskazania do stosowania leku Sandostatin?

Znana nadwrażliwość na oktreotyd lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, (patrz punkt 6.1).


Sandostatin – jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Do najczęstszych działań niepożądanych zgłaszanych podczas leczenia oktreotydem należą zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wątroby i dróg żółciowych oraz zaburzenia metabolizmu i odżywiania.

Do działań niepożądanych najczęściej zgłaszanych podczas badań klinicznych z zastosowaniem produktu leczniczego Sandostatin należały: biegunka, bóle brzucha, nudności, wzdęcia, ból głowy, kamica żółciowa, hiperglikemia i zaparcie. Innymi, często zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były zawroty głowy, miejscowy ból, błotko żółciowe, zaburzenia czynności tarczycy (np. zwiększenie stężenia hormonu pobudzającego tarczycę (TSH), zmniejszenie stężenia całkowitej T4 oraz zmniejszenie stężenia wolnej T4), luźne stolce, zaburzenia tolerancji glukozy, wymioty, osłabienie i hipoglikemia.

W rzadkich przypadkach niepożądane objawy ze strony żołądka i jelit mogą przypominać ostrą niedrożność przewodu pokarmowego z postępującym rozdęciem brzucha, silnym bólem w nadbrzuszu, tkliwością brzucha i obroną mięśniową.

Ból lub wrażliwość w miejscu wstrzyknięcia, mrowienie lub pieczenie po podaniu podskórnym, z zaczerwienieniem i obrzękiem, rzadko utrzymuje się dłużej niż 15 minut. Dyskomfort w miejscu podania może być zmniejszony dzięki doprowadzeniu roztworu przed podaniem do temperatury pokojowej lub przez wstrzyknięcie mniejszej objętości roztworu o większym stężeniu.

Chociaż może zwiększyć się wydzielanie tłuszczu w kale, brak danych wskazujących, że długotrwałe leczenie oktreotydem może prowadzić do niedoborów odżywiania z powodu złego wchłaniania pokarmu.

Występowanie objawów niepożądanych ze strony układu pokarmowego może być zmniejszone przez unikanie przyjmowania posiłków tuż przed podaniem podskórnym produktu leczniczego Sandostatin lub zaraz po jego podaniu, tj. wykonanie wstrzyknięcia między posiłkami lub przed udaniem się na spoczynek.

Bardzo rzadko obserwowano ostre zapalenie trzustki, które z reguły występowało w pierwszych godzinach lub dniach po podaniu podskórnym produktu leczniczego Sandostatin i ustępowało po zaprzestaniu podawania leku. U pacjentów leczonych długotrwale produktem Sandostatin obserwowano zapalenie trzustki wywołane kamicą żółciową.

Zarówno u pacjentów z akromegalią, jak i z rakowiakami obserwowano zmiany w EKG, takie jak wydłużenie odstępu QT, zmiany osi serca, wczesna repolaryzacja, niski woltaż, zmiany załamka R (przejście załamka R w S), wczesna progresja załamków R oraz niespecyficzne zmiany odcinka ST. Jednakże nie udowodniono związku tych zmian ze stosowaniem octanu oktreotydu, gdyż u wielu z tych pacjentów występują choroby serca, które mogą być przyczyną takich zmian (patrz punkt 4.4).

Działania niepożądane wymienione w Tabeli 1 zostały zebrane w czasie badań klinicznych z zastosowaniem oktreotydu.

Działania niepożądane (Tabela 1) przedstawiono wg klasyfikacji częstości występowania, jako pierwsze – najczęściej występujące.Częstość występowania zdefiniowano jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, ≥ 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000, < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), w tym pojedyncze przypadki. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Tabela 1 Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych

Zaburzenia żołądka i jelit

 

Bardzo często: Często:

Biegunka, ból brzucha, nudności zaparcie, gazy Niestrawność, wymioty, wzdęcia, stolce tłuszczowe, luźne stolce, odbarwienie kału.

Zaburzenia układu nerwowego

 

Bardzo często: Często:

Ból głowy

Zawroty głowy

Zaburzenia endokrynologiczne

 

Często:

Niedoczynność tarczycy, zaburzenia czynności tarczycy (np. zmniejszenie stężenia TSH, zmniejszenie stężenia całkowitej T4 oraz zmniejszenie stężenia wolnej T4)

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

 

Bardzo często:

Często:

Kamica żółciowa

Cholemia, błotko żółciowe, hiperbilirubinemia

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

 

Bardzo często:

Często:

Niezbyt często:

Hiperglikemia

Hipoglikemia, zaburzenia tolerancji glukozy, brak łaknienia

Odwodnienie

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

 

Bardzo często:

Ból w miejscu podania

Badania diagnostyczne

 

Często:

Zwiększenie aktywności aminotransferaz

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

 

Często:

Świąd, wysypka, łysienie

Zaburzenia układu oddechowego

 

Często:

Duszność

Zaburzenia serca

 

Często:

Niezbyt często:

Bradykardia

Tachykardia

Dane po wprowadzeniu leku do obrotu

O spontanicznie zgłaszanych działaniach niepożądanych, przedstawionych w Tabeli 2 informowano na zasadzie dobrowolności, a rzetelnie ustalenie częstości ich występowania oraz związku przyczynowego z narażeniem na działanie leku nie zawsze jest możliwe.

Tabela 2 Działania niepożądane pochodzące ze zgłoszeń spontanicznych

Zaburzenia immunologiczne

Anafilaksja, reakcje alergiczne/nadwrażliwości

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Pokrzywka

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Ostre zapalenie trzustki, ostre zapalenie wątroby bez zastoju żółci, cholestatyczne zapalenie wątroby, zastój żółci, żółtaczka, żółtaczka cholestatyczna.

Zaburzenia serca Arytmia

Badania diagnostyczne

Zwiększenie stężenia fosfatazy zasadowej, zwiększenie stężenia gamma glutamylotransferazy


Sandostatin – dawkowanie leku

Akromegalia

Początkowo podaje się dawkę od 50 μg do 100 μg podskórnie, co 8 lub 12 godzin. Dawkę

terapeutyczną należy ustalać w zależności od wyników comiesięcznego oznaczania stężenia GH i IGF1 (GH< 2,5 ng/ml; IGF-1 w zakresie stężeń fizjologicznych), objawów klinicznych i tolerancji produktu. Dla większości pacjentów optymalna dawka dobowa wynosi 300 μg. Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 1500 μg. U pacjentów otrzymujących określoną dawkę produktu leczniczego Sandostatin, badanie stężenia GH należy wykonywać co 6 miesięcy. Jeżeli w ciągu 3 miesięcy od rozpoczęcia leczenia nie udaje się osiągnąć istotnego zmniejszenia stężenia GH i poprawy klinicznej, to leczenie produktem Sandostatin należy przerwać.

Hormonalnie czynne guzy żołądka, jelit i trzustki

Początkowo podaje się dawkę 50 μg podskórnie raz lub dwa razy na dobę. W zależności od odpowiedzi klinicznej, wpływu na poziom hormonów produkowanych przez guz (w przypadkach rakowiaków w zależności od wydalania z moczem kwasu 5-hydroksyindolooctowego) i tolerancji, dawka może być stopniowo zwiększana do 100 μg do 200 μg trzy razy na dobę. W wyjątkowych przypadkach może się okazać konieczne stosowanie większych dawek. Dawki stosowane w leczeniu podtrzymującym należy dobierać indywidualnie.

W przypadkach rakowiaków, jeżeli w ciągu tygodnia od rozpoczęcia stosowania maksymalnej tolerowanej dawki brak zadowalającego złagodzenia objawów, należy przerwać leczenie.

Nie poddające się leczeniu biegunki u pacjentów z AIDS

Uzyskane dane wskazują, że optymalna dawka początkowa wynosi 100 μg leku podawanego podskórnie trzy razy na dobę. Jeżeli po tygodniu leczenia nie udaje się opanować biegunki, to dawkę należy dobierać indywidualnie, zwiększając ją maksymalnie do dawki 250 μg trzy razy na dobę. Podczas ustalania dawki należy wziąć pod uwagę tolerancję produktu leczniczego i częstość wypróżnień.

Jeżeli po tygodniu leczenia dawką 250 μg trzy razy na dobę nie uzyskuje się poprawy, to leczenie należy przerwać.

Powikłania po operacjach trzustki

100 μg trzy razy na dobę podawane podskórnie przez 7 kolejnych dni, zaczynając od dnia operacji, przynajmniej na 1 godzinę przed zabiegiem.

Krwawienia z żylaków przełyku

25 μg/godzinę przez 5 dni w ciągłej infuzji dożylnej. Produkt leczniczy Sandostatin należy podawać po rozcieńczeniu w 0,9% roztworze chlorku sodu.

U pacjentów z krwawieniami z żylaków przełyku w przebiegu marskości wątroby, produkt leczniczy Sandostatin podawany w ciągłej infuzji dożylnej w dawce do 50 μg/godzinę przez 5 dni, był dobrze tolerowany.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Brak danych świadczących o gorszej tolerancji lub konieczności stosowania innych dawek produktu leczniczego Sandostatin u pacjentów w podeszłym wieku.

Stosowanie u dzieci

Doświadczenie ze stosowaniem produktu leczniczego Sandostatin u dzieci jest ograniczone.

Stosowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby

U pacjentów z marskością wątroby okres półtrwania leku może być przedłużony. U pacjentów tych konieczne jest odpowiednie dostosowanie dawkowania leku.

Stosowanie u pacjentów z niewydolnością nerek

Zaburzenie czynności nerek nie wpływa na całkowite działanie na organizm (AUC; pole pod krzywą) oktreotydu podanego podskórnie. U tych pacjentów nie ma konieczności dostosowania dawki produktu leczniczego Sandostatin.


Sandostatin – jakie środki ostrożności należy zachować?

Ogólne

Guzy przysadki mózgowej, wydzielające hormon wzrostu, mogą się czasami rozrastać, powodując poważne powikłania (np. ubytki w polu widzenia). Dlatego ważne jest, aby każdego pacjenta dokładnie obserwować. Jeżeli pojawią się cechy rozrostu guza, należy rozważyć zastosowanie innych metod leczenia.

Terapeutyczne korzyści z leczenia polegające na zmniejszeniu stężenia hormonu wzrostu (GH) oraz normalizacji insulinopodobnego czynnika wzrostu 1 (IGF-1) u pacjentek z akromegalią mogą potencjalnie powodować przywrócenie płodności. Pacjentki w wieku rozrodczym powinny być poinformowane o potrzebie stosowania odpowiedniej antykoncepcji podczas leczenia oktreotydem, o ile jest to konieczne (patrz także punkt 4.6).

U pacjentów poddanych długotrwałemu leczeniu oktreotydem należy kontrolować czynność tarczycy.

U pacjentów leczonych oktreotydem należy kontrolować czynność wątroby.

Objawy sercowo-naczyniowe

Obserwowano niezbyt częste przypadki bradykardii. Konieczne może być dostosowanie dawek takich leków, jak antagoniści receptorów beta-adrenergicznych, antagoniści kanałów wapniowych czy leki stosowane do utrzymania równowagi wodno-elektrolitowej.

Objawy związane z pęcherzykiem żółciowym

Częstość przypadków tworzenia się kamieni żółciowych w czasie leczenia produktem Sandostatin ocenia się na 15% do 30%. W populacji całkowitej wynosi ona 5% do 20%. Z tego względu zaleca się wykonywanie badania ultrasonograficznego pęcherzyka żółciowego przed rozpoczęciem oraz w czasie leczenia produktem Sandostatin, w odstępach około 6 do 12-miesięcznych. U pacjentów leczonych produktem Sandostatin przebieg kamicy żółciowej jest zwykle bezobjawowy. Kamicę żółciową objawową należy leczyć metodą rozpuszczania kamieni żółciowych (z wykorzystaniem kwasów żółciowych) lub chirurgicznie.

Hormonalnie czynne guzy w obrębie żołądka, jelit i trzustki

W czasie leczenia hormonalnie czynnych guzów, zlokalizowanych w obrębie żołądka, jelit i trzustki, obserwuje się sporadycznie przypadki nagłego zaniku skutecznościproduktu leczniczego Sandostatin i szybkiego nawrotu ciężkich objawów chorobowych.

Metabolizm glukozy

Z powodu hamującego działania na hormon wzrostu, glukagon i insulinę, produkt leczniczy

Sandostatin może wpływać na regulację stężenia glukozy. Może wystąpić upośledzona poposiłkowa tolerancja glukozy i w niektórych przypadkach, jako wynik długotrwałego leczenia, może zostać wywołany stan przetrwałej hiperglikemii.

U pacjentów z insulinoma, oktreotyd może nasilić hipoglikemię i przedłużyć czas jej trwania z powodu silniejszego niż insulina hamowania wydzielania hormonu wzrostu i glukagonu, a także z powodu krócej trwającego działania hamującego na insulinę. Pacjentów tych należy starannie kontrolować, zwłaszcza w początkowej fazie leczenia oraz po każdej zmianie dawki leku. Znacznym wahaniom stężenia glukozy we krwi można zapobiec, podając lek częściej i w mniejszych dawkach.

Podczas leczenia produktem Sandostatin u pacjentów ze współistniejącą cukrzycą typu I, może zmniejszyć się zapotrzebowanie na insulinę. U pacjentów bez cukrzycy oraz pacjentów z cukrzycą typu II z częściowo zachowanymi rezerwami insuliny, produkt leczniczy Sandostatin może zwiększać poposiłkowe stężenie glukozy we krwi. Dlatego zaleca się monitorowanie tolerancji glukozy i leczenie przeciwcukrzycowe.

Żylaki przełyku

Ze względu na zwiększone ryzyko rozwoju cukrzycy insulinozależnej u pacjentów z krwawieniami z żylaków przełyku w przebiegu marskości wątroby lub zmian zapotrzebowania na insulinę u pacjentów z wcześniej istniejącą cukrzycą, konieczne jest odpowiednie monitorowanie stężenia glukozy we krwi.

Reakcje miejscowe

W czasie 52-tygodniowego badania toksyczności leku u szczurów, głównie u samców, obserwowano tylko po zastosowaniu największej dawki (około 40-krotnie większej od maksymalnej dawki dla człowieka) tworzenie się mięsaków w miejscu podskórnego wstrzyknięcia. W trwających 52 tygodnie badaniach toksyczności leku, wykonanych na psach, nie było przypadków zmian hiperplastycznych ani nowotworowych w miejscu podskórnego wstrzykiwania leku. Nie zanotowano przypadków tworzenia się guzów w miejscu wstrzyknięcia u pacjentów leczonych produktem Sandostatin przez okres do 15 lat. Wszystkie dostępne w chwili obecnej dane na ten temat wskazują, że zmiany obserwowane u szczurów są specyficzne gatunkowo i nie można ich odnosić do działania leku u ludzi.

Odżywianie

Oktreotyd może u niektórych pacjentów zmieniać wchłanianie spożywanych tłuszczów.

U niektórych pacjentów przyjmujących oktreotyd obserwowano zmniejszenie stężenia witaminy B12 i nieprawidłowe wyniki testu Schillinga. Zaleca się monitorowanie stężenia witaminy B12 w czasie leczenia produktem Sandostatin u pacjentów, u których w przeszłości występował niedobór witaminy


Przyjmowanie leku Sandostatin w czasie ciąży

Ciąża

Nie przeprowadzono odpowiednich, dobrze kontrolowanych badań z udziałem kobiet w ciąży. Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano dane dotyczące ograniczonej liczby pacjentek w ciąży z akromegalią, narażonych na działanie leku, jednak skutki tego działania w połowie przypadków nie są znane. Większość kobiet stosowało oktreotyd w pierwszym trymestrze ciąży, w dawkach od 100 do 300 mikrogramów produktu leczniczego Sandostatin na dobę, podawanego podskórnie lub 20 do 30 mg produktu leczniczego Sandostatin LAR na miesiąc. W około dwóch trzecich przypadków o znanym wyniku działania leku, kobiety zdecydowały się na kontynuację leczenia oktreotydem w czasie ciąży.

Nie odnotowano anomalii wrodzonych lub wad rozwojowych spowodowanych stosowaniem oktreotydu w przypadkach o znanym wyniku działania leku.

Badania na zwierzętach wykazały przejściowe opóźnienia wzrostu potomstwa, prawdopodobnie wynikające ze szczególnego profilu hormonalnego badanych gatunków, ale brak dowodów potwierdzających fetotoksyczny, teratogenny lub inny wpływ na reprodukcję.

Produkt leczniczy Sandostatin powinien być przepisywany kobietom w ciąży wyłącznie w przypadkach bezwzględnej konieczności (patrz także punkt 4.4).

Karmienie piersią

Nie wiadomo czy oktreotyd jest wydzielany z mlekiem kobiecym. Badania na zwierzętach wykazały, że oktreotyd przenika do mleka karmiących zwierząt. Podczas leczenia produktem Sandostatin nie należy karmić piersią.


Interakcje z innymi lekami

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie.


Interakcje z żywnością

Nie posiadamy informacji wskazujących, aby podczas zażywania tego leku należało unikać jakichkolwiek produktów żywnościowych.


Inne opakowania


Grupy


Podobne produkty z tą samą substancją czynną


Może Cię również zainteresować:


Dodatkowe informacje

Wybierz interesujące Cię informacje:

Informacje o identyfikatorach BLOZ produktów są dostępne adresem www.blozinfo.osoz.pl.