Digoxin Teva interakcje ulotka tabletki 0,1 mg 30 tabl. | 1 blist.po 30 szt.

Dostępny w większości aptek

 

Digoxin Teva tabletki | 0,1 mg | 30 tabl. | 1 blist.po 30 szt.

Rodzaj: lek na receptę
Substancja czynna: Digoxinum
Podmiot odpowiedzialny: TEVA PHARMACEUTICALS POLSKA SP. Z O. O.

Zapytaj farmaceutę

Masz pytania dotyczące dawkowania Digoxin Teva?
Teraz możesz je zadać farmaceucie!



Opis produktu Digoxin Teva

Kiedy stosujemy lek Digoxin Teva?

• Migotanie przedsionków z szybką czynnością komór.

• Zaawansowana niewydolność serca w stopniu odpowiadającym II, III i IV klasie wg czynnościowego podziału NYHA.



Jaki jest skład leku Digoxin Teva?

1 tabletka zawiera 100 mcg lub 250 mcg digoksyny (Digoxinum ).
Substancja pomocnicza: laktoza jedno wodna 52,30 mg lub 65,25 mg.

Jakie są przeciwwskazania do stosowania leku Digoxin Teva?

• Nadwrażliwość na digoksynę, inne glikozydy nasercowe lub na którąkolwiek substancję
pomocniczą.

• Arytmia spowodowana zatruciem glikozydami nasercowymi.

• Kardiomiopatia przerostowa.

• Idiopatyczne przerostowe zwężenie podzastawkowe aorty.

• Blok przedsionkowo-komorowy II0i okresowo pojawiający się blok III0.

• Wczesny okres zawału serca.

• Ostra faza zapalenia mięśnia sercowego.

• Zespół chorej zatoki.

• Zespół przedwczesnego pobudzenia komór (Zespół Wolffa-Parkinsona-Whitea).

• Napady częstoskurczu komorowego i migotania komór.


Digoxin Teva – jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Działania niepożądane uszeregowano, począwszy od najczęściej występujących, według następującej
konwencji:

• bardzo często (≥ 1/10)

• często (≥ 1/100 do < 1/10)

• niezbyt często (≥ 1/1000 do < 1/100)

• rzadko (≥ 1/10000 do < 1/1000)

• bardzo rzadko (< 1/10000),

• nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Klasyfikacja układów i
narządów wg MedDRA

Częstość

Działania niepożądane

Zaburzenia krwi i układu
chłonnego

Bardzo rzadko

Trombocytopenia

Zaburzenia metabolizmu i
odżywiania

Bardzo rzadko

Anoreksja

Zaburzenia psychiczne

Niezbyt często

Depresja

Bardzo rzadko

Psychoza, apatia, dezorientacja, zmieszanie

Zaburzenia układu
nerwowego

Często

Zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego,
zawroty głowy

Bardzo rzadko

Bóle głowy

Zaburzenia oka

Często

Zaburzenia widzenia (widzenie nieostre lub
w żółtym kolorze)

Zaburzenia serca

Często

Arytmia, zaburzenia przewodzenia, rytm
bliźniaczy serca-bigeminia(podwójne tętno),
potrójne tętno, trigeminia wydłużenie
odcinka PR, bradykardia zatokowa

Bardzo rzadko

Tachyarytmia nadkomorowa, tachykardia
przedsionkowa, częstoskurcz węzłowy,
tachykardia przedsionkowo-komorowa,
arytmia komorowa, przedwczesne
pobudzenie komorowe, obniżenie odcinka
ST

Zaburzenia żołądkowo-
jelitowe

Często

Nudności, wymioty, biegunka

Bardzo rzadko

Niedokrwienie jelitowe, martwica jelitowa

Zaburzenia skóry i tkanki
podskórnej

Często

Wysypka skórna z pokrzywką o
płonicowatym charakterze (może być
również związana z eozynofilią)

Zaburzenia układu
rozrodczego i piersi

Bardzo rzadko

Ginekomastia może wystąpić jedynie
podczas długiego stosowania

Zaburzenia ogólne i stany w
miejscu podania

Bardzo rzadko

Uczucie zmęczenia, złe samopoczucie,
osłabienie


Digoxin Teva – dawkowanie leku

Dawkowanie digoksyny należy ustalać indywidualnie dla każdego pacjenta zależnie od wskazania, wieku, masy ciała, wydolności nerek i stężenia elektrolitów w surowicy krwi. W czasie leczenia dawkowanie należy modyfikować w zależności od reakcji organizmu na lek. W przypadku rozbieżności między spodziewanym, a uzyskanym efektem działania wskazane jest modyfikowanie
dawkowania w zależności od objawów klinicznych i od wartości stężenia leku we krwi. Monitorowanie stężenia leku może być pomocne w prowadzeniu terapii i diagnostyce przedawkowania. Stężenia digoksyny w surowicy poniżej 0,8 mcg/ml bardzo rzadko powodują wystąpienie objawów toksyczności. U około 2/3 pacjentów z objawami zatrucia digoksyną stwierdza się stężenie powyżej 2 mcg/ml. Stężenia wyższe niż 3 mcg/ml prawie zawsze powodują wystąpienie objawów zatrucia.

Dorośli

Leczenie digoksyną rozpoczyna się od dawki nasycającej.
W nasycaniu szybkim dawka początkowa wynosi od 500 mcg do 750 mcg.

Następnie podaje się od 125 mcg do 375 mcg co 6-8 godzin, do sumarycznej dawki nasycającej od 750 mcg do 1500 mcg podanej w czasie pierwszej doby.

Dawka nasycająca zależy od masy ciała i wynosi od 10 mcg do 15 mcg/kg mc./dobę podawane w 2-3 dawkach, co 6-8 godzin.

W nasycaniu powolnym podaje się od 250 mcg do 750 mcg na dobę, co u pacjentów z prawidłową czynnością nerek doprowadza w czasie 6-7 dni do stężenia stacjonarnego leku.

Zwykle stosowana dawka podtrzymująca wynosi 250 mcg raz lub dwa razy na dobę. U chorych przed 60 rokiem życia, z prawidłową czynnością nerek, dawka podtrzymująca, zapewniająca terapeutyczne stężenie leku w surowicy wynosi zwykle 375 mcg; od 60 do 80 roku życia - 250 mcg digoksyny na dobę.

Dzieci

U dzieci dawkę dobową ustala się w zależności od wieku i masy ciała i podaje się w 3-4 dawkach podzielonych.

Niemowlęta i dzieci w wieku do 2 lat

• dawka nasycająca od 20 do 35 mcg/kg mc.

• dawka podtrzymująca od 5 do 9 mcg/kg mc. (25% dawki nasycającej)

Dzieci w wieku od 2 do 12 lat

• dawka nasycająca od 10 do 15 mcg/kg mc.

• dawka podtrzymująca od 3 do 5 mcg/kg mc.

Pacjenci z niewydolnością nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek dawkowanie należy dostosować w zależności od klirensu
kreatyniny.

Klirens kreatyniny (ml/min)               Dawka podtrzymująca

50-59                                                         188-375 mcg na dobę
20-49                                                         125-250 mcg na dobę
< 20                                                            125 mcg na dobę lub co 48 godzin

Sposób stosowania
Podanie doustne.

Najlepiej jest stosować lek przed posiłkami. Jeżeli jednak podawanie leku na czczo powoduje ból brzucha, to można go podać w trakcie posiłku. Należy wówczas unikać przyjmowania pokarmów bogatych w błonnik (otręby, chleb razowy), gdyż mogą one zmniejszyć wchłanianie leku do krwi.


Digoxin Teva – jakie środki ostrożności należy zachować?

Toksyczne działanie digoksyny może wywołać arytmie serca. Niektóre z nich mogą przypominać arytmie, przeciw którym produkt leczniczy został przepisany.

W niektórych przypadkach zaburzeń zatokowo-przedsionkowych (zespół chorej zatoki), digoksyną może wywołać lub nasilić bradykardię zatokową lub wywołać blok zatokowo-przedsionkowy.
Ustalenie wartości stężenia digoksyny w surowicy krwi, może być bardzo pomocne w podjęciu decyzji o dalszym stosowaniu digoksyny, jednak dawki toksyczne innych glikozydów mogą wejść w interakcje podczas analizy, co błędnie może sugerować prawidłowe pomiary.
Obserwacje prowadzone w trakcie okresu wstrzymania stosowania digoksyny mogą być bardziej odpowiednie. W przypadkach, gdy glikozydy nasercowe były stosowane w ciągu 2 tygodniu przez zastosowaniem digoksyny, zaleca się zachowanie ostrożności podczas podawania dawki początkowej, a nawet zmniejszenie dawki.

W przypadku pacjentów w podeszłym wieku lub pacjentów, których klirens nerkowy digoksyny z innych powodów jest obniżony, dawkowanie produktu leczniczego należy poddać ponownemu rozważeniu. Należy wziąć pod uwagę obniżenie zarówno dawki początkowej jak i podtrzymującej.

Hipokaliemia powoduje zwiększoną wrażliwość mięśniówki serca na działanie glikozydów nasercowych.

Hipoksja, hipomagnezemia oraz stwierdzona hiperkalcemia zwiększa wrażliwość mięśniówki serca na glikozydy nasercowe.

Pacjenci z chorobami tarczycy, którzy rozpoczęli stosowanie produktu leczniczego Digoxin Teva wymagają zachowania ostrożności. W przypadku, gdy czynność tarczycy jest poniżej normy, dawka początkowa oraz podtrzymująca produktu leczniczego Digoxin Teva powinny zostać zmniejszone.
W nadczynności tarczycy występuje względna odporność na digoksynę, dlatego może wystąpić konieczność zwiększenia dawki. Podczas leczenia nadczynności tarczycy dawkowanie powinno być zmniejszone, gdy tyreotoksykoza zostanie opanowana.

Pacjenci z zespołem złego wchłaniania lub rekonstrukcją ciągłości przewodu pokarmowego mogą wymagać większych dawek digoksyny.

Ryzyko wywołania niebezpiecznych arytmii z bezpośrednią kardiowersją jest zwiększone w przypadku występowania toksyczności digoksyny i proporcjonalne do energii użytej podczas kardiowersji.

Na 24 godziny przed wykonaniem kardiowersji pacjent przyjmujący digoksynę, powinien zaprzestać jej przyjmowania. W nagłej sytuacji, takiej jak atak serca, w czasie przeprowadzenia kardiowersji powinna zostać zastosowana mniejsza dawka energii. Kardiowersja elektryczna prądem stałym nie jest zalecana w leczeniu arytmii, uważanych za wywołane przez glikozydy nasercowe.

Wiele korzystnych efektów działania digoksyny w leczeniu arytmii, wynika z blokowania przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Jednakże w przypadku, gdy niepełny blok
przedsionkowo-komorowy już występuje, należy wziąć pod uwagę nagłe zwiększenie stopnia bloku.

Nie ma bezwzględnego przeciwwskazania do stosowania digoksyny w okresie bezpośrednio po zawale mięśnia sercowego. Jednakże, u niektórych pacjentów podawanie leków działających inotropowo może wywołać niepożądany wzrost zapotrzebowania na tlen w mięśniu sercowym. Należy pamiętać, iż istnieje ryzyko wystąpienia arytmii, u pacjentów którzy przebyli atak serca i występuje u nich skłonność do braku stabilności kardiologicznej.

Nie powinno się stosować digoksyny w leczeniu pacjentów z niewydolnością serca powiązaną z amyloidozą serca. Jednakże, jeżeli nie można zastosować innego leczenia, digoksyną może być stosowana z ostrożnością.

Nie zaleca się stosowania digoksyny u pacjentów z zapaleniem mięśnia sercowego.

U pacjentów z chorobą beri-beri może wystąpić zaburzenie w działaniu digoksyny, szczególnie gdy występujący w tym samym czasie niedobór tiaminy nie jest odpowiednio leczony.

Digoksyną nie powinna być stosowania w zaciskającym zapaleniu osierdzia.

W czasie leczenia digoksyną należy okresowo kontrolować u pacjentów stężenie elektrolitów (zwłaszcza potasu oraz wapnia i magnezu). Należy również monitorować czynność serca (EKG), a także wykonywać badania czynnościowe wątroby i nerek. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek. U tych pacjentów należy odpowiednio (w zależności od klirensu kreatyniny) dostosować dawki leku. U pacjentów poddawanych hemodializie może dochodzić do obniżenia stężenia potasu i magnezu we krwi, co zwiększa niebezpieczeństwo wywoływania arytmii przez digoksynę. Hipokaliemia i azotemia mogą powodować fałszywe objawy przedawkowania digoksyny.

Substancje pomocnicze biologicznie czynne

Produkt leczniczy zawiera laktozę jednowodną. Nie powinien z tego powodu być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.


Przyjmowanie leku Digoxin Teva w czasie ciąży

Produkt leczniczy Digoxin Teva może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Badania u ludzi nie były wykonane. Z badań na zwierzętach wynika, że glikozydy naparstnicy przenikają przez łożysko.
Digoksyną przenika do krwi płodu i w surowicy noworodka jej stężenie wynosi około 11% stężenia we krwi matki. Brak danych o teratogennym lub embriotoksycznym działaniu leku.

Digoksyną przenika do mleka matki w małych stężeniach. Podczas stosowania leku u kobiet karmiących piersią konieczne jest zachowanie ostrożności.


Interakcje z innymi lekami

Zażywanie tego leku z innymi lekami w tym samym czasie może negatywnie wpływać na twoje zdrowie.

Najczęściej wykrywamy interakcje z następującymi lekami :


Interakcje z żywnością

Interakcje tego leku z żywnością mogą wpływać na ograniczenie skuteczności leczenia.

Poniżej znajduje się lista znanych nam interakcji tego leku z żywnością.

Interakcja istotna

Dotyczy leków
Digoxin Teva

Inne

Glicyryzyna (zawarta w Lukrecji) zwiększa wydalanie potasu. Hipokaliemia powoduje zwiększenie toksycznego działania glikozydów naparstnicy na mięsień sercowy, ryzyko zwolnienia czynności akcji serca i poważnych zaburzeń rytmu serca. W czasie trwania terapii należy ograniczyć spożycie produktów zawierających lukrecję (cukierki, tabletki na kaszel itp.)

Interakcja istotna

Dotyczy leków
Digoxin Teva

Błonnik

Błonnik adsorbuje digoksynę, a tym samym zmniejsza jej wchłanianie z przewodu pokarmowego, co w efekcie prowadzi do zmniejszenia lub braku efektu terapeutycznego. Należy unikać nadmiaru błonnika w diecie i ograniczyć jego suplementację.


Inne opakowania


Grupy

  • Leki nasercowe

    W tej kategorii znajdziesz leki stosowane w chorobach serca.


Podobne produkty z tą samą substancją czynną


Może Cię również zainteresować:


Dodatkowe informacje

Wybierz interesujące Cię informacje:

BLOZ: 4779901

Informacje o identyfikatorach BLOZ produktów z dniem 1 września 2019 dostępne będą pod aresem www.blozinfo.osoz.pl.

Zapytaj farmaceutę

Masz problem zdrowotny?
Zadaj pytanie farmaceucie.