Meprelon interakcje ulotka proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji 1 g 1 fiol. | +1 fiol.rozp.a 10ml

Trudno dostępny w aptekach

 

Meprelon proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji | 1 g | 1 fiol. | +1 fiol.rozp.a 10ml

od 0 , 00  do 65 , 12

Wybierz odpłatność


Dowiedz się więcej

Rodzaj: lek na receptę | refundowany
Substancja czynna: Methylprednisolonum
Podmiot odpowiedzialny: SUN-FARM SP. Z O.O.

Meprelon cena

65,12



Opis produktu Meprelon

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Meprelon, 250 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji
Meprelon, 1000 mg, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji

2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY
Meprelon 250 mg

1 fiolka proszku zawiera 331,48 mg metyloprednizolonu sodu bursztynianu, równoważne 250 mg
metyloprednizolonu (Methylprednisolonum).

1 ml przygotowanego roztworu zawiera 66,3 mg metyloprednizolonu sodu bursztynianu, równoważne
50 mg metyloprednizolonu (Methylprednisolonum).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:

Zawiera związki sodu (patrz punkt 4.4). Zawiera poniżej 1 mmol (23 mg) sodu w fiolce.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
Meprelon 1000 mg

1 fiolka proszku zawiera 1325,92 mg metyloprednizolonu sodu bursztynianu, równoważne 1000 mg
metyloprednizolonu.

1 ml przygotowanego roztworu zawiera 132,59 mg metyloprednizolonu sodu bursztynianu,
równoważne 100 mg metyloprednizolonu.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu:

Zawiera związki sodu (patrz punkt 4.4). Zawiera mniej niż 2,9 mmol (67,6 mg) sodu w fiolce.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Proszek i rozpuszczalnik do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań/do infuzji

Produkt Meprelon składa się z proszku koloru białego do kremowego oraz przeźroczystego,
bezbarwnego rozpuszczalnika.

4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE
4.1 Wskazania do stosowania

Ostre stany zagrożenia życia, takie jak wstrząs anafilaktyczny (po pierwszym wstrzyknięciu
adrenaliny); obrzęk mózgu (jedynie w przypadku objawów ciśnienia śródczaszkowego
potwierdzonych w tomografii komputerowej) spowodowany przez guz mózgu, zabiegi
neurochirurgiczne, ropień mózgu, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych; utrzymujące się
płuco wstrząsowe (zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych, ang. Adult Respiratory Distress
Syndrome - ARDS) po fazie ostrej; ciężki ostry atak astmy; zespół Waterhouse'a i Friderichsena;

przełomy immunologiczne po przeszczepieniu narządu; toksyczny obrzęk płuc spowodowany
inhalacją gazu drażniącego.

W tych wskazaniach Meprelon jest stosowany w połączeniu z odpowiednim leczeniem podstawowym
(np. uzupełnienie objętości płynów, leczenie zaburzeń sercowo-naczyniowych, podawanie
antybiotyków, leczenie bólu itp.). W terapii zespołu Waterhouse'a i Friderichsena wskazane jest
równoczesne podawanie mineralokortykosteroidów.

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie

Na początku leczenia, w zależności od wskazania i sytuacji klinicznej, dawka pojedyncza w terapii
ostrych stanów zagrożenia życia wynosi 250 - 1000 mg metyloprednizolonu i powyżej u dorosłych
oraz od 4 do 20 mg/kg masy ciała u dzieci.

W niektórych wskazaniach (np. przełomy immunologiczne odrzucenia przeszczepu) zaleca się
podawanie dawek do 30 mg/kg masy ciała.

W zależności od stanu chorobowego, odstępy między wstrzyknięciami wynoszą od 30 minut do 24
godzin.

Należy wybrać odpowiedni produkt, w zależności od zalecanej dawki.
Zalecenia dotyczące dawkowania w poszczególnych wskazaniach są następujące:

Wstrząs anafilaktyczny

250 - 500 mg metyloprednizolonu (1 do 2 fiolek produktu Meprelon 250 mg) w połączeniu ze zwykłą
terapią podstawową/lekami stosowanymi jednocześnie.

Ciężki ostry napad astmy

250 - 500 mg metyloprednizolonu (1 do 2 fiolek produktu Meprelon 250 mg) w połączeniu ze zwykłą
terapią podstawową/lekami stosowanymi jednocześnie.

Obrzęk mózgu (spowodowany przez guz mózgu, zabiegi neurochirurgiczne, ropień mózgu, bakteryjne
zapalenie opon mózgowych)

W leczeniu ostrego lub ciężkiego obrzęku mózgu początkowo podaje się 250 - 500 mg
metyloprednizolonu (1 - 2 fiolki produktu Meprelon 250 mg).

W terapii podtrzymującej ostrego lub ciężkiego obrzęku mózgu albo łagodnego lub przewlekłego
obrzęku mózgu na ogół podaje się 32 - 64 mg metyloprednizolonu trzy razy na dobę, przez kilka dni.
W razie potrzeby należy stopniowo zmniejszać dawkę i przejść na leczenie doustne.

Przełomy immunologiczne po przeszczepieniu narządu

Wstrzykiwać dawki do 30 mg metyloprednizolonu na 1 kg masy ciała, jednorazowo (u osoby dorosłej
o masie ciała 60 do 70 kg dawka ta odpowiada 1 - 2 fiolkom produktu Meprelon 1000 mg), w
połączeniu ze zwykłą terapią podstawową, przez kilka dni.

Zespół Waterhouse'a i Friderichsena

Początkowo 30 mg metyloprednizolonu na 1 kg masy ciała; podawanie powtarza się w 4 - 6 dawkach
przez 24 - 72 godziny, w połączeniu z intensywnym leczeniem podstawowym.

Płuco wstrząsowe (zespół ostrej niewydolności oddechowej dorosłych, ang. Adult Respiratory Distress
Syndrome - ARDS)

Po ostrej fazie utrzymującego się ARDS podaje się dawki 1 - 2 mg metyloprednizolonu na dobę na
1 kg masy ciała, w 4 dawkach podzielonych, do dawki 250 mg metyloprednizolonu co 6 godzin, przez
kilka dni do tygodni, ze stopniowym zmniejszaniem dawki, w zależności od przebiegu choroby.

Toksyczny obrzęk płuc spowodowany inhalacją gazu drażniącego

Natychmiast wstrzyknąć 1000 mg metyloprednizolonu (1 fiolka produktu Meprelon 1000 mg)
dożylnie. W razie potrzeby, powtórzyć po 6, 12 i 24 godzinach. 32 mg metyloprednizolonu podaje się
dożylnie trzy razy na dobę, w następnych dwóch dniach. Następnie przez kolejne dwa dni podaje się
16 mg metyloprednizolonu dożylnie, trzy razy na dobę. Później zmniejsza się dawkę stopniowo i
przechodzi na kortykosteroidy podawane drogą wziewną.

Sposób podawania

Meprelon podaje się we wstrzyknięciu dożylnym lub w infuzji dożylnej. Ze względu na niepewne
warunki wchłaniania, wstrzyknięcie domięśniowe należy wybierać jedynie wyjątkowo, w przypadkach
gdy brak możliwości podania dożylnego. Wstrzyknięcie dożylne należy przeprowadzać powoli.

W celu przygotowania gotowego do użycia roztworu do wstrzyknięcia dożylnego, należy wstrzyknąć
załączony rozpuszczalnik (wodę do wstrzykiwań) do fiolki z proszkiem bezpośrednio przed użyciem i
wstrząsać do rozpuszczenia.

W celu przygotowania infuzji produkt należy najpierw rozpuścić w warunkach aseptycznych, zgodnie
z powyższą instrukcją, a następnie zmieszać z 5% roztworem glukozy, 0,9% roztworem chlorku
sodowego lub roztworem Ringera. Podczas przygotowywania mieszanin z roztworami do infuzji,
należy unikać zanieczyszczenia drobnoustrojami.

Wstrzyknięcia i infuzje należy wykonywać w warunkach ściśle aseptycznych.

Należy unikać podawania razem z innymi produktami leczniczymi wymieszanymi w strzykawce,
ponieważ w innym razie mogłoby dojść do wytrącania się (patrz punkt 6.2). Z tego samego powodu
produktu Meprelon nie należy dodawać do roztworów do infuzji innych niż wyszczególnione, ani
wstrzykiwać do przewodu do infuzji.

Roztwory do wstrzykiwań produktu Meprelon przygotowane przez rozpuszczenie proszku w
dołączonej ilości wody do wstrzykiwań należy w każdym przypadku użyć w ciągu 24 godzin.
Mieszaniny do infuzji w 5% roztworze glukozy, 0,9% roztworze chlorku sodowego i roztworze
Ringera muszą być użyte w ciągu 8 godzin (patrz punkt 6.3.).

Czas trwania leczenia z użyciem produktu Meprelon zależy od indywidualnej sytuacji klinicznej i
zwykle trwa tylko kilka dni.

Po dłuższym leczeniu, szczególnie z użyciem względnie dużych dawek, stosowania produktu
Meprelon nie należy przerywać nagle, ale stopniowo.

4.3 Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na metyloprednizolonu sodu bursztynian, inne glikokortykosteroidy lub na
którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

4.4 Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

W przypadkach ciężkich zakażeń, podanie produktu Meprelon jest wskazane tylko z jednoczesnym
stosowaniem specyficznego leczenia przeciwdrobnoustrojowego.

W poniższych chorobach leczenie produktem Meprelon należy rozpoczynać jedynie po starannej
analizie korzyści i ryzyka oraz, o ile to potrzebne, z zastosowaniem celowanego leczenia
przeciwdrobnoustroj owego:

- ostre zakażenia wirusowe (np. półpasiec, opryszczka, ospa wietrzna, opryszczkowe zapalenie
rogówki),

- przewlekłe czynne zapalenie wątroby z dodatnim wynikiem testu na obecność HBsAg,

- około 8 tygodni przed i do 2 tygodni po szczepieniu ochronnym z użyciem żywych szczepionek,

- układowe grzybice i zarażenia pasożytnicze (np. amebioza, zarażenia nicieniami),

- choroba Heinego-Medina,

- zajęcie węzłów chłonnych po szczepieniu przeciw gruźlicy,

- ostre i przewlekłe zakażenia bakteryjne,

- gruźlica w wywiadzie (uwaga na reaktywację!). Produkt wolno stosować tylko jednocześnie z
lekami chroniącymi przed gruźlicą oraz pod ścisłym nadzorem klinicznym.

Ponadto w poniższych przypadkach leczenie produktem Meprelon należy rozpoczynać jedynie po
starannej analizie korzyści i ryzyka oraz, o ile to potrzebne, z zastosowaniem odpowiedniego leczenia:

- owrzodzenie żołądka i jelit,

- ciężka osteoporoza,

- nadciśnienie tętnicze trudne do wyrównania,

- cukrzyca trudna do wyrównania,

- choroby psychiczne (także w wywiadzie),

- jaskra z wąskim i z otwartym kątem przesączania,

- owrzodzenia i uszkodzenia rogówki.

Ze względu na ryzyko perforacji jelit z zapaleniem otrzewnej, produkt Meprelon można stosować
tylko po starannej analizie korzyści i ryzyka oraz pod ścisłą kontrolą w następujących przypadkach:

- ciężkie wrzodziejące zapalenie jelita grubego z ryzykiem perforacji, z ropniami albo ropnymi
zapaleniami,

- zapalenie uchyłków jelita,

- przetoki między jelitami (bezpośrednio po zabiegach chirurgicznych).

U pacjentów przyjmujących duże dawki glikokortykosteroidów mogą nie występować objawy
przedmiotowe podrażnienia otrzewnej po perforacji żołądka lub jelit.

Podczas leczenia produktem Meprelon należy regularnie monitorować zmiany metaboliczne u chorych
na cukrzycę. Należy uwzględnić, że może być wymagane podawanie większej dawki insuliny lub
doustnych leków przeciwcukrzycowych.

Podczas terapii produktem Meprelon u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym należy regularnie
monitorować ciśnienie tętnicze krwi.

Należy starannie monitorować pacjentów z ciężką niewydolnością serca, ponieważ może dojść do
pogorszenia tego stanu.

Podczas stosowania produktu Meprelon może początkowo nastąpić pogorszenie współistniejącej
miastenii do wystąpienia przełomu miastenicznego.

Terapia produktem Meprelon może maskować objawy współistniejącego lub rozwijającego się
zakażenia, a przez to utrudnić rozpoznanie.

Ze względu na działanie immunosupresyjne, leczenie glikokortykosteroidami może prowadzić do
zwiększonego ryzyka zakażenia patogenami, które w innych okolicznościach rzadko wywołują
zakażenia (tak zwane patogeny oportunistyczne).

Zasadniczo możliwe jest szczepienie szczepionkami inaktywowanymi. Należy jednak brać pod uwagę,
że reakcja odpornościowa, a przez to skuteczność szczepienia, mogą być obniżone podczas stosowania
większych dawek kortykosteroidów. Dlatego szczepienie nie jest wskazane u pacjentów
otrzymujących leczenie podtrzymujące z zastosowaniem większych dawek (z wyjątkiem leczenia
substytucyjnego).

W razie podawania dużych dawek należy zapewnić wystarczającą podaż potasu i ograniczone
przyjmowanie sodu oraz monitorować stężenia potasu w surowicy krwi.

Niektóre choroby wirusowe (ospa wietrzna, odra) mogą przebiegać szczególnie ciężko, a w niektórych
przypadkach nawet zagrażać życiu, u pacjentów leczonych glikokortykosteroidami. Ryzyko dotyczy
zwłaszcza dzieci w stanie immunosupresji oraz pacjentów, u których nie potwierdzono przebytej ospy
wietrznej i odry w wywiadzie. W przypadku kontaktu tych pacjentów z osobami chorymi na odrę,
ospę wietrzną lub półpasiec podczas terapii produktem Meprelon, należy zastosować leczenie
zapobiegawcze, o ile jest to właściwe.

W pojedynczych przypadkach po dożylnym podaniu dużych dawek metyloprednizolonu (ponad
500 mg) zgłaszano zaburzenia rytmu serca i (lub) zapaść krążeniową i (lub) zatrzymanie akcji serca.

Podczas lub po dożylnym podaniu dużych dawek metyloprednizolonu może wystąpić bradykardia,
niekoniecznie związana z szybkością lub czasem trwania podawania produktu.

Produkt Meprelon jest produktem leczniczym przeznaczonym do krótkotrwałego stosowania. Jeżeli
Meprelon nie jest stosowany według zaleceń, ale długotrwale, należy przestrzegać dalszych ostrzeżeń
i środków ostrożności, opisywanych w odniesieniu do produktów leczniczych zawierających
glikokortykosteroidy, przeznaczonych do długotrwałego stosowania.

U dzieci produkt Meprelon należy stosować wyłącznie po starannym rozważeniu stosunku korzyści do
ryzyka, ze względu na to, że metyloprednizolon może hamować wzrost. Podczas długotrwałego
leczenia glikokortykosteroidami należy regularnie monitorować wzrost dziecka.

Podczas długotrwałego leczenia glikokortykosteroidami zaleca się regularne kontrole lekarskie (w tym
badania okulistyczne co trzy miesiące).

W szczególnych sytuacjach stresu (choroby gorączkowe, wypadek, operacja, poród, itp.) podczas
terapii glikokortykosteroidami może być wymagane przejściowe zwiększenie dawki. Ze względu na
ewentualne ryzyko w sytuacjach stresu, pacjent przyjmujący produkt długotrwale powinien otrzymać
specjalną kartę identyfikacyjną, informującą o przyjmowaniu glikokortykosteroidów.

W zależności od czasu trwania i dawkowania produktu, można się spodziewać niekorzystnego
wpływu na metabolizm wapnia, z tego powodu zaleca się zapobieganie osteoporozie. Dotyczy to
szczególnie pacjentów z współistnieniem czynników ryzyka, takich jak obciążenie rodzinne, starszy
wiek, okres po menopauzie, niewystarczające spożycie białka i wapnia, palenie dużej ilości tytoniu,
nadmierne spożycie alkoholu i brak wysiłku fizycznego. Zapobieganie obejmuje spożywanie
wystarczających ilości wapnia i witaminy D oraz wysiłek fizyczny. W razie współistnienia
osteoporozy należy rozważyć przyjmowanie dodatkowego leku.

Po zakończeniu lub przerwaniu długotrwałego leczenia, należy uwzględnić następujące zagrożenia:
Nasilenie lub nawrót choroby podstawowej, ostra niewydolność kory nadnerczy (w szczególności w
sytuacjach stresu, np. podczas zakażeń, po wypadkach, podczas nasilonego obciążenia fizycznego),
zespół z odstawienia po przerwaniu stosowania kortyzonu.

W przypadkach niedoczynności tarczycy lub marskości wątroby mogą być wystarczające względnie
małe dawki lub może być konieczne zmniejszenie dawki. Należy zapewnić ścisły nadzór lekarski.

Przyjmowanie produktu Meprelon może spowodować wystąpienie dodatnich wyników testów na
obecność substancji dopingowych. Poza tym stosowanie produktu Meprelon jako substancji
dopingowej może stanowić zagrożenie dla zdrowia.

Meprelon 250 mg

Produkt Meprelon 250 mg zawiera poniżej 1 mmol (23 mg) sodu na 1 fiolkę, co oznacza, że jest
zasadniczo „wolny od sodu".

Meprelon 1000 mg

Jedna fiolka produktu Meprelon 1000 mg zawiera 2,9 mmol (67,6 mg) sodu. Należy to wziąć pod
uwagę u pacjentów stosujących dietę z kontrolowaną ilością sodu (niska zawartość sodu/chlorku
sodu).

4.5 Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wpływ na działanie produktu Meprelon

Nasilenie działania

Estrogeny (np. hamujące owulację):

Może wystąpić nasilenie działania kortykosteroidów.

Produkty lecznicze hamujące CYP3A4, takie jak ketokonazol i itrakonazol:
Może wystąpić nasilenie działania kortykosteroidów.

Osłabienie działania

Produkty lecznicze pobudzające CYP3A4, takie jak ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina,
barbituran i prymidon:

Może wystąpić osłabienie działania kortykosteroidów.
Adrenalina:

Może nastąpić przyśpieszenie metabolizmu glikokortykosteroidów, co może zmniejszyć ich
skuteczność.

Wpływ produktu Meprelon na działanie innych produktów leczniczych

Nasilenie działania

Inhibitory konwertazy angiotensyny:
Zwiększone ryzyko zmian morfologii krwi.

Glikozydy nasercowe:

Niedobór potasu może nasilać działanie glikozydów.

Leki moczopędne nasilające wydalanie sodu oraz leki przeczyszczające:
Może dojść do nasilenia wydalania potasu.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne, salicylany i indometacyna:

Może nastąpić zwiększenie ryzyka owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego.

Niedepolaryzujące leki zwiotczające mięśnie prążkowane:
Zwiotczenie mięśni może być wydłużone (patrz punkt 4.8).

Atropina, inne leki antycholinergiczne:

Możliwe jest dodatkowe zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego podczas równoczesnego
podawania produktu Meprelon.

Chlorochina, hydroksychlorochina, meflochina:
Istnieje zwiększone ryzyko miopatii i kardiomiopatii.

Cyklosporyna:

Stężenia cyklosporyny we krwi mogą być zwiększone: Istnieje zwiększone ryzyko drgawek
mózgowych.

Osłabienie działania

Leki przeciwcukrzycowe:

Działanie obniżające stężenie glukozy we krwi może być osłabione.
Pochodne kumaryny:

Działanie antykoagulantów może być osłabione.
Prazykwantel:

Kortykosteroidy mogą obniżać stężenia prazykwantelu we krwi.
Somatotropina:

Działanie somatotropiny, szczególnie w większych dawkach, może być osłabione.
Protyrelina:

Zwiększenie stężenia TSH po podaniu protyreliny może być obniżone.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Reakcje skórne w testach alergicznych mogą być zahamowane.

4.6 Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Podczas ciąży, szczególnie w okresie pierwszych trzech miesięcy, leczenie należy rozpoczynać po
starannej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.

Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania metyloprednizolonu podczas ciąży są niewystarczające.

W badaniach na zwierzętach metyloprednizolon powodował rozszczepienie podniebienia (patrz punkt
5.3). Rozważa się możliwość zwiększenia ryzyka rozwoju rozszczepienia ust u płodów ludzkich,
spowodowanego podawaniem glikokortykosteroidów podczas pierwszego trymestru ciąży. W razie
długotrwałego leczenia nie można wykluczyć zaburzeń wzrostu wewnątrzmacicznego. Leczenie pod
koniec ciąży może prowadzić do zaniku nadnerczy u płodów, co z kolei może wymagać leczenia
substytucyjnego ze stopniowym zmniejszaniem dawki u noworodków.

Karmienie piersią

Glikokortykosteroidy przenikają do mleka kobiecego w małych ilościach. Zwykle ekspozycja
noworodka odpowiada poniżej jednej setnej dawki w krążeniu układowym u matki karmiącej piersią.
Podczas stosowania większych dawek albo długotrwałego leczenia należy unikać karmienia piersią.

4.7 Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Podczas leczenia produktem Meprelon pewne działania niepożądane, takie jak pogorszenie ostrości
wzroku (z powodu zaćmy lub zwiększenia ciśnienia wewnątrzgałkowego), zawroty głowy lub bóle
głowy mogą w rzadkich przypadkach upośledzać zdolność, na przykład do udziału w ruchu drogowym
lub obsługiwania maszyn, jak również wykonywania czynności bez bezpiecznego umocowania.

4.8 Działania niepożądane

Poniższe działania niepożądane zostały wymienione bez uwzględnienia częstości występowania.
Częstość nie mogła zostać obliczona na podstawie danych.

W zależności od czasu trwania leczenia i dawki mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Leukocytoza (początkowo, odwracalna w przebiegu leczenia), limfopenia, eozynopenia, policytemia,
skłonność do trombocytozy.

Zaburzenia układu immunologicznego

Ciężkie reakcje anafilaktyczne z zapaścią krążeniową, zatrzymaniem akcji serca, zaburzeniami rytmu
serca, skurczem oskrzeli i (lub) obniżeniem/podwyższeniem ciśnienia tętniczego krwi.

Ze względu na to, że produkt Meprelon może powodować reakcje alergiczne, prowadzące nawet do
wstrząsu anafilaktycznego, u pacjentów ze skazą alergiczną (np. astmą oskrzelową), należy zapewnić
łatwą dostępność leków do terapii ratunkowej (np. adrenalina, wlew, sztuczna wentylacja).

Osłabienie obrony immunologicznej ze zwiększeniem ryzyka zakażenia (niektóre choroby wirusowe,
takie jak ospa wietrzna, opryszczka albo - podczas wiremii - półpasiec, mogą mieć ciężki przebieg,
nawet prowadzący do zgonu), maskowanie zakażeń, ujawnienie zakażeń utajonych, reakcje
alergiczne.

Zaburzenia endokrynologiczne

Zahamowanie czynności nadnerczy i wywołanie zespołu Cushinga (typowe objawy: twarz
księżycowata, otyłość tułowia i nadmiar płynów ustrojowych), zahamowanie wzrostu dzieci,
zaburzenia wydzielania hormonów płciowych (brak miesiączki, hirsutyzm, zaburzenia wzwodu).

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Odwracalna tłuszczakowatość nadoponowa, nasierdzia lub śródpiersia.

Zatrzymanie sodu, któremu towarzyszą obrzęki, zwiększenie wydalania potasu, któremu może
towarzyszyć hipokaliemia (należy zwrócić uwagę na ryzyko zaburzeń rytmu), obniżenie tolerancji
glukozy, cukrzyca, hipercholesterolemia i hipertriglicerydemia, nasilenie rozkładu białka.

Zaburzenia psychiczne

Ciężkie depresje, drażliwość, zmiany osobowości, zmiany nastroju, euforia, zwiększenie motywacji i
apetytu, psychozy, zaburzenia snu.

Zaburzenia układu nerwowego

Rzekomy guz mózgu (szczególnie u dzieci), pojawienie się objawów ukrytej padaczki i zwiększenie
skłonności do drgawek w padaczce z objawami, zawroty głowy, bóle głowy.

Zaburzenia oka

Zaćma (szczególnie zaćma tylna podtorebkowa), jaskra, pogorszenie objawów wrzodu rogówki,
nasilenie wirusowych, grzybiczych i bakteryjnych zapaleń oka.

Zaburzenia serca

Zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie akcji serca, nasilenie się zastoju w płucach w przebiegu
niewydolności lewokomorowej.

Zaburzenia naczyniowe

Zapaść naczyniowa, nadciśnienie tętnicze, zwiększenie ryzyka miażdżycy i zakrzepicy, zapalenie
naczyń (także jako zespół z odstawienia po długotrwałym leczeniu).

Zaburzenia żołądka i jelit

Wrzody żołądka i jelit z ryzykiem perforacji (na przykład z zapaleniem otrzewnej), krwawienie z
żołądka lub jelit, zapalenie trzustki, dolegliwości w nadbrzuszu.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Czerwone rozstępy, zanik, teleangiektazja, zwiększona łamliwość naczyń włosowatych, wybroczyny,
krwawienie skórne na pewnym obszarze, wylewy krwi, nadmierne owłosienie, trądzik steroidowy,
opóźnienie gojenia się ran, zapalenie skóry (wokół ust) podobne do trądzika różowatego, zmiany
pigmentacji skóry, reakcje nadwrażliwości, takie jak wysypki wywołane przez leki.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Zanik i osłabienie mięśni, w przypadku miastenii odwracalne zwiększenie osłabienia mięśni
skutkujące wystąpieniem przełomu miastenicznego, wywołanie ostrej miopatii w przypadku
równoczesnego podawania niedepolaryzujących leków zwiotczających mięśnie szkieletowe (patrz
również punkt 4.5), osteoporoza (zależna od dawki, możliwa także podczas krótkotrwałego
stosowania), w ciężkich przypadkach prowadząca do ryzyka złamań kości, jałowe martwice kości
(głowy kości ramiennej i głowy kości udowej), zerwanie ścięgna.

Zbyt szybkie zmniejszanie dawki po długotrwałym leczeniu może powodować dolegliwości, takie jak
ból mięśni i stawów.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Wstrzyknięcie w tkankę tłuszczową może powodować miejscowy zanik tkanki tłuszczowej.

Badania diagnostyczne
Zwiększenie masy ciała.
4.9 Przedawkowanie

Nie jest znany żaden przypadek zatrucia produktem Meprelon. Ze względu na jego właściwości
dotyczące ostrej toksyczności nie należy się spodziewać wystąpienia zatrucia. Jednakże, w bardzo
rzadkich przypadkach mogą wystąpić ostre reakcje nadwrażliwości, podobnie jak w przypadku innych
glikokortykosteroidów, w niektórych przypadkach prowadzące nawet do wstrząsu. W takim
przypadku należy natychmiast podjąć czynności ratunkowe.

5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE
5.1 Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: kortykosteroidy do stosowania układowego, glikokortykosteroidy
kod ATC: H02AB04

Metyloprednizolon jest niefluorowanym glikokortykosteroidem do leczenia układowego.

W zależności od dawki, metyloprednizolon ma wpływ na metabolizm prawie wszystkich tkanek. Pod
względem fizjologii, działanie to ma podstawowe znaczenie dla utrzymania homeostazy organizmu w
spoczynku oraz podczas wysiłku, jak również w regulowaniu aktywności układu immunologicznego.

W razie niedorozwoju lub niewydolności kory nadnerczy, metyloprednizolon podawany w dawkach
fizjologicznych może zastąpić endogenny hydrokortyzon. W takiej sytuacji ma on wpływ na
metabolizm węglowodanów, białek i tłuszczów w równowadze metabolicznej. Pod względem dawki i
działania, 8 mg metyloprednizolonu jest równoważne 40 mg hydrokortyzonu. Metyloprednizolon
praktycznie nie ma działania mineralokortykotropowego, dlatego w razie niedorozwoju kory
nadnerczy podczas leczenia substytucyjnego należy dodatkowo podawać mineralokortykosteroid.

W razie wrodzonego przerostu nadnerczy metyloprednizolon zastępuje kortyzol, którego brakuje z
powodu niedoboru enzymu oraz hamuje zwiększone wydzielanie kortykotropiny w przysadce
mózgowej, jak również androgenów w korze nadnerczy.

Jeżeli niedobór enzymatyczny dotyczy również syntezy mineralokortykosterydów, należy dodatkowo
stosować substytucyjnie mineralokortykosteroid.

W dawkach większych od wymaganych w leczeniu substytucyjnym metyloprednizolon ma szybkie
działanie przeciwzapalne (przeciwwysiękowe i przeciwproliferacyjne) oraz ma opóźnione działanie
immunosupresyjne. Obejmuje ono hamowanie chemotaksji i aktywności komórek układu
immunologicznego, jak również uwalniania i działania mediatorów reakcji zapalnej i
immunologicznej, np. enzymów lizosomalnych, prostaglandyn i leukotrienów. W przypadku zwężenia
oskrzeli, może on nasilać działanie beta-adrenomimetyków o działaniu rozszerzającym oskrzela
(działanie permisywne).

Długotrwałe leczenie z użyciem dużych dawek powoduje inwolucję układu immunologicznego i kory
nadnerczy.

Działanie mineralokortykotropowe, które z pewnością występuje po podaniu hydrokortyzonu i które
nadal można wykryć w przypadku prednizolonu, praktycznie nie istnieje po podaniu
metyloprednizolonu. Oznacza to, że stężenia elektrolitów w surowicy krwi pozostają prawie stałe i w
zakresie wartości prawidłowych nawet podczas podawania produktu Meprelon w dużych dawkach.

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Po wstrzyknięciu dożylnym produktu Meprelon, substancja czynna - metyloprednizolon jest szybko
uwalniana z estru; jej część jest natychmiast dostępna biologicznie.

Okres półtrwania metyloprednizolonu w surowicy krwi wynosi około 2 - 3 godzin. Niezależnie od
dawki, 77% jest wiązane z białkiem, wyłącznie z albuminą, a nie z transkortyną.

Metyloprednizolon jest metabolizowany głównie w wątrobie. Metabolity (związki 11- keto- i 20-
hydroksy-) są nieczynne hormonalnie i są wydalane głównie przez nerki. W ciągu 10 godzin około
85% podanej dawki można wykryć w moczu, a około 10% w stolcu. Około 3% uwolnionego
metyloprednizolonu jest wydalane przez nerki w postaci niezmienionej. W przypadku zaburzenia
czynności nerek metabolizm metyloprednizolonu nie jest zaburzony. Nie ma konieczności
dostosowania dawki.

Czas trwania działania utrzymuje się dłużej niż czas obecności w surowicy krwi. W zakresie średnich
dawek wynosi on od 12 do 36 godzin.

Przenikanie przez łożysko:

Podobnie jak wszystkie kortykosteroidy, metyloprednizolon może przenikać przez łożysko.
Dostępność biologiczna

Po wstrzyknięciu produktu Meprelon, 11% wodorobursztynianu metyloprednizolonu jest wydalane w
postaci niezmienionej w moczu. Dostępność biologiczna substancji czynnej wynosi zatem 89%.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Toksyczność ostra

Nie przeprowadzono badań dotyczących objawów ostrego zatrucia u ludzi. W badaniach na
zwierzętach produkt Meprelon wykazywał małą toksyczność nawet po wstrzyknięciu dożylnym. Ostra
LD50 po podaniu dożylnym wynosiła do 650 i 770 mg na 1 kg masy ciała, odpowiednio u szczurów i
myszy.

Toksyczność przewlekła

W badaniach na zwierzętach obserwowano policytemię, limfopenię, zanik grasicy i kory nadnerczy
oraz zwiększenie gromadzenia glikogenu w wątrobie, jako następstwa działania
farmakodynamicznego.

Po przewlekłym leczeniu dużymi dawkami (3 i 10 mg/kg masy ciała na dobę) obserwowano
osłabienie odporności na zakażenia, zmniejszenie aktywności szpiku kostnego, zanik mięśni
szkieletowych, wpływ na masę jąder i jajników (u psów: zmniejszenie masy jąder; u szczurów:
zwiększenie masy jąder i jajników) oraz zmniejszenie masy gruczołu krokowego (u psów) oraz
pęcherzyków nasiennych (u szczurów), nadmierne pragnienie, biegunkę i ogólne pogorszenie stanu
ogólnego.

Potencjalne działanie mutagenne i rakotwórcze

Nie przeprowadzono szeroko zakrojonego testu działania mutagennego metyloprednizolonu. Wynik
testu Amesa był ujemny. Nie przeprowadzono badań na zwierzętach z długim okresem obserwacji,
dotyczących działania rakotwórczego metyloprednizolonu.

Toksyczny wpływ na reprodukcję i rozwój potomstwa

W badaniach na zwierzętach metyloprednizolon powoduje rozszczepienie podniebienia u myszy. U
szczurów i królików nie obserwowano takich wad.

W badaniach na zwierzętach glikokortykosteroidy powodowały wewnątrzmaciczne zaburzenia
wzrostu. Nie można wykluczyć podobnego działania u ludzi po długotrwałym leczeniu w okresie
ciąży.

6. DANE FARMACEUTYCZNE

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Sodu diwodorofosforan dwuwodny
Disodu fosforan dwuwodny

Woda do wstrzykiwań jako rozpuszczalnik.

6.2 Niezgodności farmaceutyczne

Mieszaniny produktu Meprelon i roztworów do infuzji o pH 5,6 lub poniżej mogą powodować
mętnienie lub wytrącanie. Po zmieszaniu roztworów zawierających wapń z produktem Meprelon w
zakresie obojętnym i zasadowym powstaje osad fosforanu wapnia.

6.3 Okres ważności

30 miesięcy

Tylko do jednorazowego użycia! Usunąć pozostałe ilości produktu po otwarciu fiolki.

Zweryfikowano stabilność chemiczną i fizyczną przez 24 godziny w temperaturze pokojowej (20 -
25 °C) po rozcieńczeniu wodą do wstrzykiwań oraz przez 8 godzin w temperaturze pokojowej (20 -
25°C) po rozcieńczeniu 5% (50 mg/ml) roztworem glukozy do wstrzykiwań, 0,9% (9 mg/ml)
roztworem chlorku sodu do wstrzykiwań oraz roztworem Ringera.

Z przyczyn mikrobiologicznych przygotowany roztwór należy zużyć natychmiast. Jeżeli roztwór
gotowy do użycia nie jest podawany natychmiast, użytkownik jest odpowiedzialny za czas i warunki
przechowywania, które prawidłowo nie mogą być dłuższe niż 24 godziny w temperaturze od 2 do 8°C,
jeśli przygotowanie roztworu odbyło się w kontrolowanych i zwalidowanych jałowych warunkach.

6.4 Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Informacje dotyczące warunków przechowywania po przygotowaniu produktu leczniczego, patrz
punkt 6.3.

6.5 Rodzaj i zawartość opakowania

Meprelon 250 mg

Fiolka z bezbarwnego szkła typu I zamknięta korkiem z gumy bromobutylowej, z aluminiowym
uszczelnieniem i polipropylenową nakładką (typu flip top). Każda fiolka zawiera 250 mg
metyloprednizolonu.

Ampułki OPC (One-point-cut) z bezbarwnego szkła typu I. Każda ampułka zwiera 5 ml wody do
wstrzykiwań.

1 fiolka z proszkiem, zawierająca 250 mg metyloprednizolonu i 1 ampułka z 5 ml rozpuszczalnika
3 fiolki z proszkiem, zawierające po 250 mg metyloprednizolonu i 3 ampułki po 5 ml
rozpuszczalnika

5 fiolek z proszkiem, zawierających po 250 mg metyloprednizolonu i 5 ampułek po 5 ml
rozpuszczalnika

10 fiolek z proszkiem, zawierających po 250 mg metyloprednizolonu i 10 ampułek po 5 ml
rozpuszczalnika

Meprelon 1000 mg

Fiolka z bezbarwnego szkła typu I zamknięta korkiem z gumy bromobutylowej, z aluminiowym
uszczelnieniem i polipropylenową nakładką (typu flip top). Każda fiolka zawiera 1000 mg
metyloprednizolonu.

Ampułki OPC (One-point-cut) z bezbarwnego szkła typu I. Każda ampułka zwiera 10 ml wody do
wstrzykiwań.

1 fiolka z proszkiem, zawierająca 1000 mg metyloprednizolonu i 1 ampułka z 10 ml rozpuszczalnika
3 fiolki z proszkiem, zawierające po 1000 mg metyloprednizolonu i 3 ampułki po 10 ml
rozpuszczalnika

5 fiolek z proszkiem, zawierających po 1000 mg metyloprednizolonu i 5 ampułek po 10 ml
rozpuszczalnika

10 fiolek z proszkiem, zawierających po 1000 mg metyloprednizolonu i 10 ampułek po 10 ml
rozpuszczalnika

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania

Brak szczególnych wymagań.

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE
DO OBROTU

SUN-FARM Sp. z o.o.
Człekówka 75
05-340 Kołbiel

8. NUMER(-Y) POZWOLENIA(Ń) NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Pozwolenie nr 19662
19663

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU /
DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

30/01/2012

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU
CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

30/06/2012


Interakcje z innymi lekami

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie.


Interakcje z żywnością

Interakcje tego leku z żywnością mogą wpływać na ograniczenie skuteczności leczenia.

Poniżej znajduje się lista znanych nam interakcji tego leku z żywnością.

Interakcja bardzo istotna

Dotyczy leków
Meprelon

Cytrusy

Flawonoidy (naryngenina) i furanokumaryny (6,7,-dihydroksybergamotyna) zawarte w soku grejpfrutowym hamują aktywność izoenzymu CYP3A4 odpowiedzialnego za metabolizm metyloprednizolonu. Może to spowodować wzrost stężenia tego leku we krwi, a tym samym ryzyka działań niepożądanych. W czasie przyjmowania leku należy ograniczyć spożycie grejpfrutów i soku grejpfrutowego oraz nie popijać nim leków.


Inne opakowania


Grupy

  • Kortykosteroidy stosowane ogólnie 

    W tej kategorii znajdziesz leki hormonalne, w tym hormony tarczycy, podwgzórza i przysadki z wyłaczeniem hormonów płciowych.


Może Cię również zainteresować:

Najlepsze sposoby na zgagę

Zdrowie

Najlepsze sposoby na zgagę

Piekący ból w klatce piersiowej zaraz po posiłku, kwaśny smak w ustach i częste odbijanie to najczęstsze objawy zgagi. Powoduje ona dyskomfort i utrud...


Dodatkowe informacje

Wybierz interesujące Cię informacje:

Informacje o identyfikatorach BLOZ produktów są dostępne adresem www.blozinfo.osoz.pl.