KWEXYMA

• Substancją czynną leku jest kwetiapina. Każdy 1 mL zawiera 25 mg kwetiapiny (w postaci fumaranu).

• Pozostałe składniki to: sodu benzoesan (E211), metylu parahydroksybenzoesan (E218), sacharyna sodowa (E954), disodu fosforan (E339), roztwór sorbitolu 70% (E420), glikol propylenowy (E1520), glicerol (E422), celuloza mikrokrystaliczna krzemowana, karmeloza sodowa (E466), guma ksantan (E415), poloxamer 188, makrogol 400 (E1521), sukraloza (E955), aromat wiśniowy, woda.

Kiedy nie przyjmować leku Kwexyma:

- jeśli pacjent ma uczulenie na kwetiapinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku.

- jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:

• niektóre leki stosowane w zakażeniu HIV;

• leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych);

• erytromycyna lub klarytromycyna (antybiotyki stosowane w zakażeniach);

• nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).

Jeśli pacjent ma jakiekolwiek wątpliwości, powinien porozmawiać z lekarzem lub farmaceutą przed zastosowaniem leku Kwexyma.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

• Zawroty głowy (mogą prowadzić do upadków), bóle głowy, suchość w jamie ustnej.

• Senność (może ustąpić z czasem, w miarę kontynuowania przyjmowania leku Kwexyma) (może prowadzić do upadków).

• Objawy odstawienia (objawy występujące po zaprzestaniu przyjmowania leku Kwexyma) obejmują trudności z zaśnięciem (bezsenność), nudności, bóle głowy, biegunkę, wymioty, zawroty głowy i drażliwość. Zaleca się stopniowe odstawianie leku przez okres co najmniej 1 do 2 tygodni.

• Zwiększenie masy ciała.

• Nieprawidłowe ruchy mięśni. Należą do nich trudności z rozpoczęciem ruchów mięśni, drżenie, uczucie niepokoju lub sztywność mięśni bez bólu.

• Zmiany stężenia niektórych tłuszczów (trójglicerydów i cholesterolu całkowitego).

Często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób • Szybkie bicie serca.

• Uczucie, że serce wali, bije szybciej lub niektóre uderzenia serca są pomijane.

• Zaparcia, rozstrój żołądka (niestrawność).

• Osłabienie.

• Obrzęk ramion lub nóg.

• Niskie ciśnienie tętnicze krwi podczas wstawania. Może to powodować zawroty głowy lub omdlenia (może prowadzić do upadków).

• Zwiększone stężenie cukru we krwi.

• Niewyraźne widzenie.

• Nietypowe sny i koszmary senne.

• Zwiększone uczucie głodu.

• Odczuwanie irytacji.

• Zaburzenia mowy i języka.

• Myśli samobójcze i pogorszenie depresji.

• Duszność.

• Wymioty (głównie u osób starszych).

• Gorączka.

• Zmiany stężenia hormonów tarczycy we krwi.

• Zmniejszenie liczby niektórych rodzajów krwinek.

• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych mierzonych we krwi.

• Zwiększenie stężenia hormonu prolaktyny we krwi. Zwiększenie stężenia hormonu prolaktyny może w rzadkich przypadkach prowadzić do następujących objawów:

▪ Obrzęk piersi u mężczyzn i kobiet oraz niespodziewane wytwarzanie mleka.

▪ Brak miesiączki lub nieregularne miesiączki u kobiet.

Niezbyt często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100 osób • Napady padaczkowe.

• Reakcje alergiczne, które mogą obejmować wypukłe grudki (bąble), obrzęk skóry i obrzęk wokół ust.

• Nieprzyjemne odczucia w nogach (nazywane również zespołem niespokojnych nóg).

• Trudności z połykaniem.

• Niekontrolowane ruchy, głównie twarzy lub języka.

• Zaburzenia seksualne.

• Cukrzyca.

• Zmiana aktywności elektrycznej serca widoczna na EKG (wydłużenie odstępu QT).

• Wolniejszy niż normalnie rytm serca, który może wystąpić na początku leczenia i który może być związany z niskim ciśnieniem tętniczym krwi i omdleniami.

• Trudności z oddawaniem moczu.

• Omdlenia (mogą prowadzić do upadków).

• Zatkany nos.

• Zmniejszenie liczby czerwonych krwinek.

• Zmniejszenie stężenia sodu we krwi.

• Pogorszenie istniejącej wcześniej cukrzycy.

• Dezorientacja.

• Jednocześnie występująca: wysoka temperatura ciała (gorączka), pocenie się, sztywność mięśni, uczucie silnej senności lub omdlenie (zaburzenie zwane „złośliwym zespołem neuroleptycznym”).

• Zażółcenie skóry i oczu (żółtaczka).

• Zapalenie wątroby.

• Przedłużająca się i bolesna erekcja (priapizm).

• Obrzęk piersi i niespodziewane wytwarzanie mleka (mlekotok).

• Zaburzenia miesiączkowania.

• Zakrzepy w żyłach, szczególnie w nogach (objawy obejmują obrzęk, ból i zaczerwienienie nogi), które mogą przemieszczać się naczyniami krwionośnymi do płuc, powodując ból w klatce piersiowej i trudności w oddychaniu. Jeśli pacjent zauważy którykolwiek z tych objawów, należy natychmiast zasięgnąć porady lekarza.

• Chodzenie, mówienie, jedzenie lub wykonywanie innych czynności podczas snu.

• Obniżona temperatura ciała (hipotermia).

• Zapalenie trzustki.

• Stan (nazywany „zespołem metabolicznym”), w którym mogą występować jednocześnie 3 lub więcej z następujących objawów: zwiększenie ilości tłuszczu w okolicy brzucha, zmniejszenie stężenia „dobrego cholesterolu” (HDL-C), zwiększenie stężenia tłuszczu we krwi zwanego trójglicerydami, wysokie ciśnienie tętnicze krwi i zwiększenie stężenia cukru we krwi.

• Wystąpienie jednocześnie gorączki, objawów grypopodobnych, bólu gardła lub innego zakażenia z bardzo małą liczbą białych krwinek, stan zwany agranulocytozą.

• Niedrożność jelit.

• Zwiększone stężenie fosfokinazy kreatynowej we krwi (substancji pochodzącej z mięśni).

Bardzo rzadko: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 osób • Ciężka wysypka, pęcherze lub czerwone plamy na skórze.

• Ciężka reakcja alergiczna (nazywana anafilaksją), która może powodować trudności w oddychaniu lub wstrząs.

• Szybko pojawiający się obrzęk skóry, zwykle wokół oczu, warg i gardła (obrzęk naczynioruchowy). • Ciężkie pęcherzowe zaburzenie dotyczące skóry, ust, oczu i narządów płciowych (zespół StevensaJohnsona). 

• Nieprawidłowe wydzielanie hormonu kontrolującego objętość moczu.

• Rozpad włókien mięśniowych i ból mięśni (rabdomioliza).

• Wysypka skórna z nieregularnymi czerwonymi plamami (rumień wielopostaciowy).

• Szybkie pojawianie się obszarów czerwonej skóry z małymi krostami (małe pęcherze wypełnione białym lub żółtym płynem nazywane ostrą uogólnioną osutką krostkową (AGEP).

• Ciężka, nagła reakcja alergiczna z objawami takimi, jak gorączka i pęcherze na skórze oraz złuszczanie się skóry (toksyczna nekroliza naskórka). 

• Reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), która obejmuje objawy grypopodobne z wysypką, gorączkę, obrzęk węzłów chłonnych i nieprawidłowe wyniki badań krwi (w tym zwiększona liczba białych krwinek (eozynofilia) i zwiększona aktywność enzymów wątrobowych).

• Objawy odstawienia mogą wystąpić u noworodków matek, które stosowały Kwexyma w czasie ciąży.

• Udar mózgu.

• Zaburzenia mięśnia sercowego (kardiomiopatia).

• Zapalenie mięśnia sercowego.

• Zapalenie naczyń krwionośnych, często z wysypką skórną z małymi czerwonymi lub fioletowymi guzkami.

Grupa leków, do której należy lek Kwexyma, może powodować zaburzenia rytmu serca, które mogą być poważne, a w ciężkich przypadkach śmiertelne.

Niektóre działania niepożądane można stwierdzić wyłącznie w badaniach krwi. Do działań tych należą: zmiany stężenia niektórych tłuszczów (trójglicerydów i cholesterolu całkowitego) lub cukru we krwi, zmiany stężenia hormonów tarczycy we krwi, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zmniejszenie liczby niektórych rodzajów komórek krwi, zmniejszenie liczby erytrocytów, zwiększenie aktywności fosfokinazy kreatynowej we krwi (enzym występujący w mięśniach), zmniejszenie stężenia sodu we krwi oraz zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi. Zwiększenie stężenia prolaktyny we krwi może w rzadkich przypadkach prowadzić do:

• obrzęku piersi u mężczyzn i u kobiet oraz niespodziewanego wydzielania mleka, • braku miesiączki lub nieregularnych miesiączek u kobiet.

Lekarz może od czasu do czasu zlecić wykonanie badań krwi.

Te same działania niepożądane, które mogą wystąpić u dorosłych mogą również wystąpić u dzieci i młodzieży.

Poniżej wymienione działania niepożądane obserwowano częściej u dzieci i młodzieży lub nie obserwowano ich u dorosłych w ogóle:

• Zwiększenie stężenia hormonu prolaktyny we krwi. Zwiększenie stężenia hormonu prolaktyny może w rzadkich przypadkach prowadzić do następujących objawów:

- Obrzęk piersi u chłopców i dziewcząt oraz niespodziewanego wytwarzania mleka; - Braku miesiączki lub nieregularnych miesiączek u dziewcząt.

• Zwiększony apetyt.

• Wymioty.

• Nieprawidłowe ruchy mięśni. Należą do nich trudności w rozpoczęciu ruchów mięśni, drżenie, uczucie niepokoju lub sztywność mięśni bez bólu.

• Wzrost ciśnienia tętniczego krwi.

Często: mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 osób • Osłabienie, omdlenia (mogą prowadzić do upadków).

• Zatkany nos.

• Uczucie rozdrażnienia.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można również zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, fax: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl.

Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Lek ten należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Zalecana dawka jest podana w punkcie „Ile leku przyjmować”.

- Ten lek zawiera 25 mg kwetiapiny w każdym 1 mL zawiesiny.

- Lek należy stosować doustnie. Przed użyciem należy zawsze wstrząsnąć butelką przez 15 sekund.

- Zawsze należy używać strzykawki lub miarki dozującej dołączonej do opakowania. Dla dawek 5 mL lub mniejszych należy używać strzykawki, a dla dawek większych niż 5 mL miarki dozującej.

- Lek Kwexyma można przyjmować z pokarmem lub bez.

- Nie wolno pić soku grejpfrutowego podczas przyjmowania leku Kwexyma. Może to wpłynąć na działanie leku.

- Nie należy przerywać przyjmowania leku, nawet jeśli pacjent poczuje się lepiej, chyba że tak zaleci lekarz.

- Lekarz określi dawkę początkową leku. Dawka podtrzymująca (dawka dobowa) zależy od choroby i zapotrzebowania pacjenta i zazwyczaj wynosi od 150 mg (6 mL) do 800 mg (32 mL).

- Lek należy przyjmować raz na dobę, przed snem lub dwa razy na dobę, w zależności od choroby.

Poniższa tabela pomoże odmierzyć dokładną dawkę przepisaną przez lekarza:

Odpowiedniki dawek w przypadku strzykawki:

Uwaga: całkowita objętość strzykawki wynosi 5 mL.

Odpowiedniki dawek w przypadku miarki dozującej:

Uwaga: całkowita objętość miarki dozującej wynosi 20 mL.

Zaburzenia czynności wątroby

W przypadku zaburzeń czynności wątroby lekarz może zalecić zmianę dawki.

Osoby w podeszłym wieku

Lekarz może zmienić dawkę leku u osób w podeszłym wieku.

Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę, należy przyjąć ją tak szybko, jak sobie o tym przypomni. Jeśli zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki, należy zaczekać do tego czasu. Nie należy przyjmować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie nagłego przerwania stosowania leku Kwexyma, mogą wystąpić trudności ze snem (bezsenność), nudności, bóle głowy, biegunka, wymioty, zawroty głowy lub drażliwość. Lekarz może zalecić stopniowe zmniejszanie dawki przed zakończeniem leczenia.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Przed przyjęciem leku Kwexyma należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:

- jeśli pacjent choruje na depresję lub inną chorobę leczoną lekami przeciwdepresyjnymi. Stosowanie tych leków jednocześnie z lekiem Kwexyma może spowodować wystąpienie zespołu serotoninowego, który jest stanem potencjalnie zagrażającym życiu (patrz „Lek Kwexyma a inne leki”);

- jeśli u pacjenta lub w jego rodzinie występują lub występowały problemy z sercem np. zaburzenia rytmu serca, osłabienie lub zapalenie mięśnia sercowego lub jeśli pacjent przyjmuje leki, które mogą mieć wpływ na rytm serca;

- jeśli pacjent ma niskie ciśnienie krwi;

- jeśli pacjent przebył udar, zwłaszcza jeśli pacjent jest w podeszłym wieku;

- jeśli pacjent ma problemy dotyczące wątroby;

- jeśli pacjent kiedykolwiek miał napad padaczkowy (drgawki);

- jeśli pacjent choruje na cukrzycę lub ma zwiększone ryzyko zachorowania na cukrzycę. Jeśli pacjent jest w grupie ryzyka, lekarz może zlecić kontrolę stężenia cukru we krwi u pacjenta w trakcie przyjmowania leku Kwexyma;

- jeśli pacjent miał stwierdzoną kiedykolwiek w przeszłości małą liczbę białych krwinek (co mogło być lub nie związane ze stosowaniem innych leków);

- jeśli pacjent jest osobą w podeszłym wieku z otępieniem (osłabienie sprawności pracy mózgu). U osoby takiej, nie należy stosować leku Kwexyma, ponieważ leki z grupy, do której należy Kwexyma, mogą zwiększać ryzyko udaru mózgu lub w niektórych przypadkach ryzyko zgonu u takich osób;

- jeśli pacjent jest w podeszłym wieku i ma chorobę Parkinsona lub parkinsonizm;

- jeśli pacjent lub ktoś z jego rodziny miał w przeszłości zakrzepy krwi, ponieważ leki takie jak ten były związane z tworzeniem się zakrzepów krwi;

- jeśli pacjent ma lub miał krótkie przerwy w oddychaniu podczas normalnego nocnego snu (tzw. „bezdech senny”) i przyjmuje leki, które spowalniają czynność mózgu („antydepresanty”);

- jeśli pacjent ma lub miał trudności z oddawaniem moczu (zatrzymanie moczu), jeśli pacjent ma powiększony gruczoł krokowy, niedrożność jelit lub zwiększone ciśnienie śródgałkowe. Stany te są czasami spowodowane lekami (tzw. „leki przeciwcholinergiczne”), które wpływają na sposób funkcjonowania komórek nerwowych w celu leczenia niektórych chorób;

- jeśli pacjent nadużywał alkoholu lub substancji psychoaktywnych w przeszłości.

Należy niezwłocznie poinformować lekarza, jeśli po zastosowaniu leku Kwexyma wystąpi którykolwiek z poniższych objawów:

- zespół objawów: gorączka, sztywność mięśni, nadmierne pocenie się, obniżony poziom świadomości (choroba nazywana złośliwym zespołem neuroleptycznym). Może być konieczna natychmiastowa pomoc medyczna;

- niekontrolowane ruchy, zwłaszcza twarzy lub języka;

- zawroty głowy lub silne uczucie senności. Może to zwiększać ryzyko przypadkowego urazu (upadku) u pacjentów w podeszłym wieku;

- napady padaczkowe, drgawki;

- przedłużająca się i bolesna erekcja (priapizm);

- szybkie i nieregularne bicie serca, nawet podczas odpoczynku, kołatanie serca, trudności z oddychaniem, ból w klatce piersiowej lub niewyjaśnione zmęczenie. Lekarz będzie musiał zbadać serce i jeśli to konieczne, natychmiast skierować pacjenta do kardiologa.

Wszystkie te objawy mogą wystąpić podczas leczenia lekami z tej grupy.

Należy jak najszybciej zwrócić się do lekarza, jeśli u pacjenta wystąpią:

- gorączka, objawy grypopodobne, ból gardła lub inne zakażenie, ponieważ może to być spowodowane bardzo małą liczbą białych krwinek, co może wymagać przerwania stosowania leku Kwexyma i (lub) zastosowania leczenia.

- zaparcia z uporczywym bólem brzucha lub zaparcia, które nie ustępują po zastosowaniu leczenia, ponieważ może to prowadzić do ciężkiej niedrożności jelit.

- myśli samobójcze lub pogłębienie się stanu depresji.

Pacjenci, u których występuje depresja, mogą czasami myśleć o samookaleczeniu lub o popełnieniu samobójstwa. Takie objawy czy zachowania mogą nasilać się na początku leczenia, ponieważ leki te zaczynają działać zazwyczaj dopiero po upływie 2 tygodni, czasami później. Myśli samobójcze mogą się nasilić u pacjentów, którzy nagle przerwali przyjmowanie leków. Prawdopodobieństwo wystąpienia takich myśli zwiększa się u młodych pacjentów.

Dane z badań klinicznych wskazują na zwiększone ryzyko myśli i (lub) zachowań samobójczych u młodych osób w wieku poniżej 25 lat chorujących na depresje.

Jeśli u pacjenta wystąpią myśli o samookaleczeniu lub myśli samobójcze, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Pomocne może okazać się poinformowanie przyjaciół i krewnych o chorobie pacjenta oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Można także poprosić te osoby, aby w razie nasilenia się objawów depresji u pacjenta lub innych niepokojących zmian w zachowaniu poinformowały o tym.

Ciężkie skórne działania niepożądane (ang. Severe cutaneous adverse reactions, SCAR) Podczas leczenia tym lekiem bardzo rzadko zgłaszano ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR), które mogą zagrażać życiu lub zakończyć się zgonem.

Objawy tych działań obejmują:

- zespół Stevensa-Johnsona (SJS), rozległa wysypka z pęcherzami i łuszczącą się skórą, szczególnie wokół ust, nosa, oczu i narządów płciowych;

- toksyczna nekroliza naskórka (TEN), cięższa postać wysypki powodująca rozległe łuszczenie się skóry;

- reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS) z objawami grypopodobnymi z wysypką, gorączką, obrzękiem węzłów chłonnych i nieprawidłowymi wynikami badań krwi (w tym zwiększoną liczbą białych krwinek (eozynofilia) i zwiększoną aktywnością enzymów wątrobowych);

- ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP), małe pęcherze wypełnione ropą;

- rumień wielopostaciowy (EM), wysypka skórna z nieregularnymi, swędzącymi czerwonymi plamami.

Jeśli wystąpią takie objawy, należy przerwać stosowanie leku Kwexyma i skontaktować się z lekarzem lub natychmiast zwrócić się po pomoc medyczną.

U pacjentów stosujących lek Kwexyma obserwowano zwiększenie masy ciała. Należy regularnie samemu lub z lekarzem kontrolować masę ciała.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Nie należy stosować leku Kwexyma w czasie ciąży, chyba że zostanie to omówione z lekarzem. Nie należy stosować leku Kwexyma, jeśli pacjentka karmi piersią.

U noworodków matek, które stosowały lek Kwexyma w ostatnim trymestrze ciąży (ostatnie trzy miesiące ciąży) mogą wystąpić następujące objawy wskazujące na zespół odstawienny: drżenie, sztywność mięśni i (lub) osłabienie, senność, pobudzenie, problemy z oddychaniem i trudności związane z karmieniem. W razie wystąpienia u dziecka tych objawów, należy skontaktować się z lekarzem.

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Nie należy stosować leku Kwexyma, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:

- niektóre leki stosowane w leczeniu HIV;

- leki z grupy azoli (stosowane w zakażeniach grzybiczych); - erytromycyna lub klarytromycyna (stosowane w zakażeniach); - nefazodon (stosowany w leczeniu depresji).

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następujących leków:

- leki przeciwdepresyjne. Leki te mogą wchodzić w interakcje z lekiem Kwexyma i mogą wystąpić takie objawy, jak mimowolne, rytmiczne skurcze mięśni, w tym mięśni kontrolujących ruchy gałek ocznych, pobudzenie, omamy, śpiączka, nadmierne pocenie się, drżenie, nasilenie odruchów, zwiększone napięcie mięśni, temperatura ciała powyżej 38°C (zespół serotoninowy). Jeśli wystąpią takie objawy, należy skontaktować się z lekarzem;

- leki przeciwpadaczkowe (takie, jak fenytoina lub karbamazepina);

- leki przeciwnadciśnieniowe;

- barbiturany (leki stosowane w zaburzeniach snu);

- tiorydazyna lub lit (inne leki przeciwpsychotyczne);

- leki, które mają wpływ na rytm serca, na przykład leki, które mogą powodować zaburzenia równowagi elektrolitowej (zmniejszenie stężenia potasu lub magnezu), takie jak leki moczopędne

(odwadniające) lub niektóre antybiotyki (leki stosowane w leczeniu zakażeń);

- leki, które mogą powodować zaparcia;

- leki (nazywane „przeciwcholinergicznymi”), które wpływają na sposób funkcjonowania komórek nerwowych w celu leczenia niektórych schorzeń.

Nie należy przerywać leczenia innymi lekami bez konsultacji z lekarzem.

- Lek Kwexyma można przyjmować z pokarmem lub bez pokarmu.

- Należy uważać na ilość spożywanego alkoholu. Skojarzone działanie leku Kwexyma i alkoholu może powodować senność.

- Nie wolno pić soku grejpfrutowego podczas stosowaniu leku Kwexyma. Sok grejpfrutowy może wpływać na działanie leku.

W przypadku przyjęcia większej dawki leku Kwexyma niż przepisana przez lekarza, może wystąpić senność, zawroty głowy i zaburzenia rytmu serca. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Należy zabrać ze sobą ten lek.

Przechowywać lek w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Lek Kwexyma można używać do 4 miesięcy po pierwszym otwarciu butelki. Po 4 miesiącach niewykorzystany roztwór należy wyrzucić. W celu lepszego zapamiętania daty, kiedy miną 4 miesiące, datę otwarcia należy zapisać w wyznaczonym miejscu na pudełku.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30ºC.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.