Lokalizacja apteki – ktomalek

1. Wskaż, gdzie jesteś

Wyszukiwanie leków online - ktomlek

2. Znajdź potrzebny lek

Rezerwacja leków online - ktomalek

3. Zarezerwuj on-line

Odbiór leków w aptece - ktomalek

4. Odbierz w aptece

Znajdź i zarezerwuj lek w najbliższej aptece!

Sprawdź teraz w najbliższej aptece
Wszystkie kategorieWszystkie kategorie

Antybiotyki i leki przeciwwirusowe stosowane miejscowo

W tej kategorii znajdziesz produkty przeciwbakteryjne (antybiotyki) oraz przeciwwirusowe stosowane w leczeniu chorób skóry do stosowania naskórnie. Dostępne w postaci maści, kremów, żeli itp.


ALDARA

krem

Lek wydawany na receptę

Aldara

0,05 g/g | 12 sasz. po 0.25 g

lek na receptę


Ulotka

ARGOSULFAN VP

krem

Lek wydawany na receptę

Argosulfan

0,02 g/g | 40 g

lek na receptę


Ulotka

BACTROBAN

krem

Lek wydawany na receptę

Bactroban

0,02 g/g | 15 g

lek na receptę


Ulotka

BACTROBAN

maść

Lek wydawany na receptę

Bactroban

0,02 g/g | 15 g

lek na receptę


Ulotka

CHLOROCYCLINUM CHEMA-ELEKTROMET

maść

Lek wydawany na receptę

Chlorocyclinum 3%

0,03 g/g | 10 g

lek na receptę


Ulotka

CONDYLINE

roztwór na skórę

Lek wydawany na receptę

Condyline

5 mg/ml | 3.5 ml

lek na receptę


Ulotka

DETREOMYCYNA CHEMA

maść

Lek wydawany na receptę

Detreomycyna 1%

0,01 g/g | 5 g

lek na receptę


Ulotka

Lek wydawany na receptę

Detreomycyna 2%

0,02 g/g | 5 g

lek na receptę


Ulotka

FUCIDIN

krem

Lek wydawany na receptę

Fucidin

0,02 g/g | 5 g

lek na receptę


Ulotka

Lek wydawany na receptę

Fucidin

0,02 g/g | 15 g

lek na receptę


Ulotka

Antybiotyki i leki przeciwwirusowe stosowane miejscowo

W jakim celu stosuje się środki przeciwbakteryjne w dermatologii?

Choroby bakteryjne skóry (infekcje pierwotne i wtórne) to częsty problem w codziennej praktyce dermatologicznej. W leczeniu chorób bakteryjnych skóry stosuje się antybiotyki ogólnoustrojowe lub miejscowe, zależnie od rozległości procesu chorobowego.

Preparaty antybakteryjne do stosowania miejscowego mogą być używane do zapobiegania infekcjom w ranach niezakażonych, we wczesnej fazie leczenia zainfekowanych stanów zapalnych skóry, do zmniejszania kolonizacji jam nosa przez gronkowce oraz w leczeniu trądziku pospolitego. Skuteczność antybiotyków w powyższych zastosowaniach zewnętrznych jest zróżnicowana. Wyboru konkretnego antybiotyku dokonuje się na podstawie diagnozy oraz, w razie potrzeby, wyników badań wrażliwości uzyskanych z hodowli in vitro z pobranego materiału.

W skład niektórych środków stosowanych zewnętrznie w zakażeniach skóry wchodzą, oprócz antybiotyków, również glikokortykosteroidy.  Tego typu preparaty złożone sprawdzają się w leczeniu pieluszkowego zapalenia skóry, zapalenia ucha zewnętrznego i egzemy liszajowatej.

Czy postać leku stosowanego zewnętrznie ma znaczenie?

Preparaty lecznicze przeznaczone do stosowania zewnętrznego składają się ze substancji czynnych zamkniętych w nośniku umożliwiającym aplikację naskórną. Istotnymi kryteriami doboru podłoża (nośnika) są: rozpuszczalność substancji czynnej w nośniku, tempo uwalniania substancji czynnej z nośnika, zdolność nośnika do nawilżenia warstwy rogowej naskórka i tym samym zwiększenia stopnia przenikania, stabilność środka leczniczego w nośniku oraz interakcje pomiędzy nośnikiem, warstwą rogową naskórka i substancją czynną leku. Odpowiednie podłoże maksymalizuje zdolność leku do przenikania przez zewnętrzne warstwy skóry. Dodatkowo dzięki swoim właściwościom fizycznym (działanie nawilżające, natłuszczające lub wysuszające) podłoża mogą same w sobie mieć istotne działanie terapeutyczne. W zależności od rodzaju podłoża dermatologiczne postacie leków można podzielić na: nalewki, opatrunki mokre, lotiony, żele, aerozole, pudry, pasty, kremy, pianki i maści.

Jakie cechy powinien mieć skuteczny antybiotyk stosowany miejscowo?

Wśród cech „idealnego” antybiotyku można wymienić:

  • selektywny wpływ na określone patogeny powodujące zmiany skórne, co minimalizuje rozwój odporności krzyżowej na inne organizmy;
  • brak reakcji alergicznych na substancję czynną i składniki podłoża;
  • wysokie stężenie w miejscu podania;

Przykłady antybiotyków stosowanych miejscowo

  1. Mupirocyna –antybiotyk pierwszego rzutu w leczeniu liszajca zakaźnego z uwagi na wysoką skuteczność i dobrą tolerancję. Mupirocyna jest skuteczna w leczeniu zmian wywołanych przez Staphylococcus aureus. Antybiotyk ten wykazuje wysoką aktywność przeciw głównym patogenom skóry, mając jednocześnie niewielki wpływ na naturalny mikrobiom skóry.
  2. Kwas fusydynowy –  selektywny antybiotyk wytwarzanym przez szczep grzyba Fusidium coccineum, dostępnym w postaci maści i kremu do stosowania miejscowego. Charakteryzuje się silnym działaniem i wąskim spektrum aktywności przeciwbakteryjnej. Jest zalecany w leczeniu miejscowym bakteryjnych zakażeń́ skóry wywołanych przez bakterie wrażliwe na kwas fusydynowy, takich jak: liszajec, czyraczność, zapalenie gruczołów potowych, zapalenie mieszków włosowych, zanokcica i trądzik pospolity.
  3. Chloramfenikol – stosowany w dermatologii  jako 1 lub 2% maść, zalecana jako miejscowe leczenie ropnych chorób skóry, wywołanych drobnoustrojami opornymi na leczenie innymi antybiotykami. Chloramfenikol jest antybiotykiem o szerokim zakresie działania bakteriostatycznego na bakterie Gram-ujemne i Gram-dodatnie, krętki i riketsje. Nie należy stosować́ produktu u noworodków, dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat.
  4. Neomycyna – antybiotyk stosowany najczęściej w postaci maści lub aerozolu, wskazany w miejscowym leczeniu ropnych chorób skóry, zwłaszcza wywołanych przez gronkowce (np. czyraczność, liszajec), ropnych powikłań alergicznych chorób skóry, zakażonych niewielkich oparzeń i odmrożeń.