Sprawdzamy dostępność
leków w 11 062 aptekach
TARGOCID
Targocid
Ulotka
- Kiedy stosujemy Targocid?
- Jaki jest skład Targocid?
- Jakie są przeciwwskazania do stosowania Targocid?
- Targocid – jakie działania niepożądane mogą wystąpić?
- Targocid - dawkowanie
- Targocid – jakie środki ostrożności należy zachować?
- Przyjmowanie Targocid w czasie ciąży
- Targocid - interakcje
- Czy Targocid wpływa na prowadzenie pojazdów ?
- Targocid - przedawkowanie
- Czy Targocid wchodzi w interakcje z innymi lekami?
- Czy Targocid wchodzi w interakcje z alkoholem?
Kiedy stosujemy Targocid?
Targocid jest wskazany do stosowania w potencjalnie ciężkich zakażeniach, wywołanych przez drobnoustroje Gram-dodatnie, w tym także takich, które są oporne na inne antybiotyki, np. metycylinę i cefalosporyny.
Targocid jest zalecany w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez drobnoustroje z rodzaju Staphylococcus, jeśli nie można podawać penicylin ani cefalosporyn lub gdy nie występowała reakcja na leczenie tymi antybiotykami albo gdy występują zakażenia wywołane przez drobnoustroje z rodzaju Staphylococcus oporne na inne antybiotyki.
Potwierdzono skuteczność teikoplaniny w leczeniu następujących zakażeń: zakażenia skóry i tkanek miękkich, zakażenia dróg moczowych, zakażenia dolnych dróg oddechowych, zakażenia stawów i kości, posocznica, zapalenie wsierdzia, zapalenie otrzewnej związane z ciągłą ambulatoryjną dializą otrzewnową.
Targocid może być stosowany w zapobieganiu zakażeniom okołooperacyjnym przed operacjami ortopedycznymi, kiedy istnieje zagrożenie zakażeniem drobnoustrojami Gram-dodatnimi.
Jaki jest skład Targocid?
Jedna fiolka zawiera z proszkiem zawiera 200 mg teikoplaniny (Teicoplaninum) oraz 24 mg chlorku sodu.
Jedna ampułka z rozpuszczalnikiem zawiera 3,2 ml wody do wstrzykiwań.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
Jakie są przeciwwskazania do stosowania Targocid?
Nadwrażliwość na substancję czynną lub substancję pomocniczą.
Targocid – jakie działania niepożądane mogą wystąpić?
Po podaniu teikoplaniny opisywano następujące działania niepożądane, chociaż nie w każdym przypadku określono związek przyczynowy z podaniem leku:
| Klasyfikacja układów i narządów | Bardzo często (≥1/10) | Często (≥1/100 do < 1/10 ) | Niezbyt często (≥1/1000 do < 1/100) | Rzadko (≥1/10000 do < 1/1000) | Bardzo rzadko (< 1/10000) | Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)* |
| Zakażenia i zarażenia pasożytnicze | Ropień | Ropień w miejscu wstrzyknięcia, nadkażenie (nadmierny wzrost drobnoustrojów niewrażliwych) | ||||
| Zaburzenia krwi i układu chłonnego | Eozynofilia, małopłytkowość, leukopenia | Agranulocytoza, neutropenia | ||||
| Zaburzenia układu immunologicznego | Reakcja anafilaktyczna (anafilaksja) | Wstrząs anafilaktyczny | ||||
| Zaburzenia układu nerwowego | Zawroty głowy, ból głowy | Drgawki po podaniu dokomorowym | ||||
| Zaburzenia ucha i błędnika | Głuchota (umiarkowana utrata słuchu), szumy uszne, zaburzenia przedsionkowe | |||||
| Zaburzenia naczyniowe | Zapalenie żył | Zakrzepowe zapalenie żył | ||||
| Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia | Skurcz oskrzeli | |||||
| Zaburzenia żołądka i jelit | Nudności, wymioty, biegunka | |||||
| Klasyfikacja układów i narządów | Bardzo często (≥1/10) | Często (≥1/100 do < 1/10 ) | Niezbyt często (≥1/1000 do < 1/100) | Rzadko (≥1/10000 do < 1/1000) | Bardzo rzadko (< 1/10000) | Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych)* |
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej | Rumień (zaczerwie nienie), wysypka (wysypka skórna), świąd | Pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, złuszczające zapalenie skóry (toksyczna nekroliza naskórka), rumień wielopostaciowy, zespół StevensaJohnsona | ||||
| Zaburzenia nerek i dróg moczowych | Niewydolność nerek | |||||
| Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania | Ból, gorączka | Dreszcze | ||||
| Badania diagnostyczne | Zaburzenia aktywności aminotransferaz (przemijające zaburzenia aktywności aminotransferaz), zaburzenia aktywności fosfatazy alkalicznej we krwi (przemijające zaburzenia aktywności fosfatazy alkalicznej), zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi (przemijające zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy) |
* badania po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.
Targocid - dawkowanie
Dorośli
Leczenie większości zakażeń bakteriami Gram-dodatnimi
Dawka nasycająca: 3 dawki po 400 mg podane dożylnie, co 12 godzin, następnie dawka podtrzymująca 400 mg dożylnie lub domięśniowo raz na dobę. Standardowa dawka 400 mg jest równoważna około 6 mg/kg mc. U pacjentów o masie ciała powyżej 85 kg należy stosować dawkę 6 mg/kg mc.
W niektórych klinicznych przypadkach mogą być konieczne wyższe dawki.
Zapobieganie zakażeniom okołooperacyjnym przed operacjami
Pojedyncza dawka 400 mg (lub 6 mg/kg mc., jeśli masa ciała wynosi powyżej 85 kg) podana dożylnie podczas wprowadzania do znieczulenia.
Dzieci
W wieku powyżej 2 miesięcy do 16 lat
W leczeniu większości zakażeń bakteriami Gram-dodatnimi dawka nasycająca wynosi 10 mg/kg mc., podana dożylnie 3 razy, co 12 godzin, następnie dawka podtrzymująca 6 mg/kg mc., podawana dożylnie lub domięśniowo raz na dobę.
Ciężkie zakażenia i zakażenia u pacjentów z neutropenią
Dawka nasycająca wynosi 10 mg/kg mc., podana dożylnie 3 razy, co 12 godzin, następnie 10 mg/kg mc. dożylnie raz na dobę.
Niemowlęta w 1. i 2. miesiącu życia
Pojedyncza dawka nasycająca 16 mg/kg mc. podana dożylnie pierwszego dnia leczenia, następnie 8 mg/kg mc. dożylnie raz na dobę. Infuzja dożylna powinna trwać 30 minut.
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów z prawidłową czynnością nerek nie ma konieczności modyfikacji dawki leku.
Pacjenci z niewydolnością nerek
Do 4. doby leczenia: modyfikacja dawki nie jest konieczna.
W 4. dobie leczenia: przerwy między kolejnymi dawkami należy dobrać w taki sposób, żeby stężenie leku w surowicy krwi wynosiło co najmniej 10 mg/l. Po 4. dobie leczenia:
- umiarkowana niewydolność nerek (klirens kreatyniny od 40 do 60 ml/min): dawkę podtrzymującą należy zmniejszyć o połowę i podawać raz na dobę, albo podawać zwykle zalecaną dawkę co 2 dni,
- ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny poniżej 40 ml/min) i pacjenci hemodializowani: podtrzymującą dawkę należy zmniejszyć do jednej trzeciej dawki zwykle zalecanej i podawać raz na dobę albo podawać dawkę zwykle zalecaną co 3 dni. Teikoplanina nie jest usuwana z organizmu podczas hemodializy.
Ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa
Po dożylnym podaniu pojedynczej podtrzymującej dawki 400 mg, podaje się 20 mg/l w każdym worku w pierwszym tygodniu, 20 mg/l w co drugim worku w drugim tygodniu oraz 20 mg/l w worku pozostawianym na noc w okresie trzeciego tygodnia.
Sposób podawania
Teikoplaninę można podawać dożylnie lub domięśniowo. Dożylnie można podać roztwór w szybkim wstrzyknięciu, trwającym od 3 do 5 minut, albo w infuzji trwającej 30 minut.
U noworodków należy podawać lek tylko w infuzji.
Nie zaleca się dokomorowego podawania teikoplaniny (patrz punkty 4.4 i 4.8)
Dobór dawki teikoplaniny należy rozważyć w zależności od ciężkości choroby i miejsca zakażenia.
Targocid – jakie środki ostrożności należy zachować?
Targocid należy stosować ostrożnie u pacjentów z nadwrażliwością na wankomycynę, ponieważ może wystąpić nadwrażliwość krzyżowa. Niemniej jednak stwierdzone w wywiadzie wystąpienie „zespołu czerwonego karku” (ang. “Red Man Syndrome”) po podaniu wankomycyny nie jest przeciwwskazaniem do stosowania produktu Targocid.
U pacjentów przyjmujących teikoplaninę opisywano zaburzenia słuchu, zaburzenia hematologiczne (małopłytkowość), zaburzenia czynności wątroby i nerek. Należy regularnie wykonywać badania morfologii krwi oraz testy czynności wątroby i nerek, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek i pacjentów otrzymujących przedłużone leczenie teikoplaniną oraz u pacjentów otrzymujących jednocześnie produkty lecznicze działające ototoksycznie i (lub) nefrotoksycznie (patrz punkt 4.5).
W następujących przypadkach należy wykonywać okresowe badania słuchu:
- długotrwałe leczenie pacjentów z niewydolnością nerek,
- równoczesne lub następujące po sobie stosowanie innych produktów leczniczych o działaniu neurotoksycznym i (lub) nefrotoksycznym, i (lub) ototoksycznym, w tym aminoglikozydów, kolistyny, amfotercyny B, cyklosporyny, cisplatyny, furosemidu i kwasu etakrynowego. Brak jednak dowodów na synergiczne działanie toksyczne tych produktów leczniczych i teikoplaniny.
U pacjentów z niewydolnością nerek należy modyfikować dawkowanie (patrz punkt 4.2).
Nadkażenie: podobnie jak po zastosowaniu innych antybiotyków, podczas stosowania teikoplaniny, szczególnie długotrwałego, może wystąpić dodatkowe zakażenie drobnoustrojami niewrażliwymi. Podstawowe znaczenie ma okresowa kontrola stanu pacjenta. W razie wystąpienia nadkażenia w okresie leczenia, należy zastosować odpowiednie leki.
Niekiedy po podaniu dokomorowym opisywano drgawki (patrz punkty 4.2 i 4.8).
Przyjmowanie Targocid w czasie ciąży
Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania teikoplaniny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję podczas stosowania dużych dawek (patrz punkt 5.3). Zagrożenie dla człowieka nie jest znane. Teikoplaniny nie stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.
Nie wiadomo czy teikoplanina jest wydzielana z mlekiem kobiet karmiących piersią. Na zwierzętach nie prowadzono badań dotyczących wydzielania teikoplaniny z mlekiem. Decyzję o kontynuacji lub przerwaniu karmienia piersią bądź kontynuacji lub przerwania stosowania teikoplaniny należy podjąć uwzględniając korzyści płynące dla dziecka z karmienia piersią oraz korzyści podawania teikoplaniny matce.
Targocid - interakcje
Roztwory teikoplaniny i aminoglikozydów wykazują niezgodności, dlatego nie należy ich mieszać przed wstrzyknięciem. Oba roztwory wykazują zgodność w płynie dializacyjnym i można je podawać razem podczas leczenia zapalenia otrzewnej związanego z ciągłą ambulatoryjną dializą otrzewnową. Teikoplaninę należy stosować ostrożnie razem z innymi produktami leczniczymi o działaniu nefro- lub ototoksycznym, w tym z aminoglikozydami, amfoterycyną B, cyklosporyną, furosemidem (patrz punkt 4.4).
W badaniach klinicznych teikoplaninę podawano wielu pacjentom, którzy jednocześnie przyjmowali różne produkty lecznicze w tym antybiotyki, leki przeciwnadciśnieniowe, znieczulające, nasercowe lub przeciwcukrzycowe. Podczas stosowania ww. produktów leczniczych równocześnie z teikoplaniną nie stwierdzono niekorzystnych interakcji.
W badaniach na zwierzętach stwierdzono brak interakcji z diazepamem, tiopentalem, morfiną, lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe lub halotanem.
Czy Targocid wpływa na prowadzenie pojazdów ?
Teikoplanina może wywoływać zawroty i bóle głowy, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Jeśli u pacjenta wystąpią takie działania niepożądane, nie powinien on prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać urządzeń mechanicznych w ruchu.
Targocid - przedawkowanie
Opisywano przypadki omyłkowego podania zwiększonych dawek u dzieci. Zgłoszono jeden przypadek pobudzenia u 29-dniowego niemowlęcia, któremu podano dożylnie dawkę 400 mg (95 mg/ kg mc.).
Leczenie
Leczenie przedawkowania jest objawowe.
Teikoplaniny nie można usunąć metodą hemodializy, a jej eliminacja podczas dializy otrzewnowej następuje powoli.
- Substancja czynna:
- Teicoplaninum
- Dawka:
- 200 mg
- Postać:
- proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań
- Działanie:
- Wewnętrzne
- Temp. przechowywania:
- od 2.0° C do 25.0° C
- Podmiot odpowiedzialny:
- SANOFI AVENTIS FRANCE
- Typ produktu i informacja o imporcie dla leków:
- Gotowy, Lek, Lek w Polsce
- Dostępność:
- Szpitale, Apteki szpitalne
- Podawanie:
- Dożylnie, Domięśniowo
- Ostrzeżenia:
- Silnie działający (B)
- Wydawanie:
- Lecznictwo zamknięte
- Rejestracja:
- Decyzja o dopuszczeniu (leki)
- Opakowanie handlowe:
- 1 fiol.s.subs. + rozp.
- Charakterystyka produktu leczniczego w formacie PDF :
- Pobierz
CHPL - Charakterystyka produktu leczniczego Targocid
Charakterystyka produktu leczniczego (chpl) wygenerowana została automatycznie na podstawie informacji dostępnych w Rejestrze Produktów Leczniczych.
Interakcje Targocid z innymi lekami
Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie.
Interakcje Targocid z żywnością
Nie posiadamy informacji wskazujących, aby podczas zażywania tego leku należało unikać jakichkolwiek produktów żywnościowych.
Najczęściej zadawane pytania dotyczące Targocid proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań | 200 mg | 1 fiol.s.subs.
Ile kosztuje Targocid?
Cena Targocid może się różnić w zależności od apteki, regionu, co wynika z indywidualnej polityki cenowej poszczególnych aptek.
Czy Targocid jest refundowany?
Targocid nie jest refundowany. Jest to preparat, którego koszt pacjent pokrywa w całości, niezależnie od wskazań medycznych czy uprawnień.
Czy Targocid jest na receptę?
Targocid jest na receptę. Preparat może być wydany wyłącznie z przepisu lekarza ze względu na swoje działanie, możliwe skutki uboczne. Stosowanie takich preparatów wymaga nadzoru lekarskiego.
Czy Targocid ma zamiennik bez recepty?
Dla Targocid nie ma zamienników bez recepty. Warto skonsultować się z farmaceutą, by dobrać odpowiedni preparat.
Czy Targocid ma odpowiednik bez recepty?
Dla Targocid nie ma odpowiedników bez recepty. Warto skonsultować się z farmaceutą, by dobrać odpowiedni preparat.
Czy leki zawierające Teicoplaninum są dostępne bez recepty?
Leki zawierające Teicoplaninum nie są dostępne bez recepty. Przed wyborem warto skonsultować się z farmaceutą.
Najnowsze pytania pacjentów dotyczące Targocid
Wybierz interesujące Cię informacje:




