Levofloxacin Beximco interakcje ulotka tabletki powlekane 500 mg 10 tabl.

Brak informacji o dostępności produktu

 

Levofloxacin Beximco tabletki powlekane | 500 mg | 10 tabl.


Dowiedz się więcej

Rodzaj: lek na receptę
Substancja czynna: Levofloxacinum
Podmiot odpowiedzialny: N R PHARMA LTD.



Opis produktu Levofloxacin Beximco

Kiedy stosujemy lek Levofloxacin Beximco?

Lewofloksacyna jest wskazana do stosowana u osób dorosłych w leczeniu wymienionych niżej zakażeń (patrz punkty 4.4 i 5.1).

• Ostre bakteryjne zapalenie zatok.

• Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli.

• Pozaszpitalne zapalenie płuc.

• Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich.

Produkt Levofloxacin Beximco stosuje się w leczeniu wyżej wymienionych zakażeń tylko wtedy, gdy uzna się, że nie jest właściwe zastosowanie leków przeciwbakteryjnych, które są powszechnie zalecane do rozpoczynania leczenia takich zakażeń. 

• Odmiedniczkowe zapalenie nerek i powikłane zakażenia dróg moczowych (patrz punkt 4.4).

• Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego.

• Niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego (patrz punkt 4.4).

• Płucna postać wąglika: zapobieganie zakażeniom po kontakcie z bakteriami i leczenie (patrz punkt 4.4).

Tabletki Levofloxacin Beximco można także stosować w celu ukończenia leczenia pacjentów, u których nastąpiła poprawa po początkowym leczeniu lewofloksacyną podawaną dożylnie.

Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania leków przeciwbakteryjnych.


Jaki jest skład leku Levofloxacin Beximco?

Każda tabletka powlekana zawiera 250 mg lub 500 mg lewofloksacyny w postaci lewofloksacyny półwodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


Jakie są przeciwwskazania do stosowania leku Levofloxacin Beximco?

Tabletek Levofloxacin Beximco nie należy stosować:

• u pacjentów z nadwrażliwością na lewofloksacynę lub inne chinolony , lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1,

• u pacjentów z padaczką,

• u pacjentów, u których w przeszłości występowały zaburzenia ścięgien, związane z podawaniem fluorochinolonów ,

• u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu,

• u kobiet w ciąży,

• u kobiet-karmiących piersią.


Levofloxacin Beximco – jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Częstość występowania określono zgodnie z następującą konwencją: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, < 1/10), niezbyt często (≥1/1000, < 1/100), rzadko (≥1/10,000, < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10,000), częstość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych danych).

W obrębie każdej grupy o określonej częstości, działania niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającą się ciężkością.

Klasyfikacja układów i narządów

Często

(≥1/100 do < 1/10 )

Niezbyt często

(≥1/1 000 do < 1/100)

Rzadko

(≥1/10 000 do < 1/1 000)

Częstość nieznana (nie można określić na

podstawie dostępnych danych)

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

 

Zakażenie grzybicze, w tym zakażenie drożdżakami Candida  Oporność drobnoustrojów

  

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

 

Leukopenia

Eozynofilia

Małopłytkowość

Neutropenia

Pancytopenia

Agranulocytoza

Niedokrwistość hemolityczna

Zaburzenia układu immunologicznego

  

Obrzęk naczynioruchowy Nadwrażliwość

(patrz punkt 4.4)

Wstrząs anafilaktyczny a Wstrząs rzekomoanafilaktyczny a (patrz punkt 4.4)

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

 

Jadłowstręt

Hipoglikemia, zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą (patrz punkt 4.4)

Hiperglikemia

Śpiączka hipoglikemiczna (patrz punkt 4.4)

Zaburzenia psychiczne

Bezsenność

Niepokój

Stan splątania

Nerwowość

Reakcje psychotyczne (z np.

omamami, paranoją) Depresja

Pobudzenie

Niezwykłe sny

Koszmary senne

Zaburzenia psychotyczne z zachowaniami zagrażającymi bezpieczeństwu pacjenta, w tym myśli lub próby samobójcze (patrz punkt 4.4)

Zaburzenia układu nerwowego

Bóle głowy Zawroty głowy

Senność

Drżenie Zaburzenia smaku

Drgawki (patrz punkty 4.3 i 4.4)

Parestezje

Obwodowa neuropatia czuciowa (patrz punkt 4.4) Obwodowa neuropatia czuciowo-ruchowa (patrz punkt 4.4)

Zaburzenia węchu, w tym

brak węchu Dyskineza

    

Zaburzenia pozapiramidowe

Brak smaku

Omdlenia

Łagodne nadciśnienie śródczaszkowe

Zaburzenia oka

  

Zaburzenia widzenia, takie jak nieostre widzenie (patrz punkt 4.4)

Przemijająca utrata wzroku (patrz punkt 4.4)

Zaburzenia ucha i błędnika

 

Zawroty głowy pochodzenia

obwodowego

(uczucie wirowania)

Szumy uszne

Utrata słuchu

Zaburzenia słuchu

Zaburzenia serca

  

Tachykardia

Kołatanie serca

Częstoskurcz komorowy, który może prowadzić do zatrzymania krążenia Arytmia komorowa i zaburzenia typu torsade de pointes (zgłaszane głównie u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu

QT )

Wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG (patrz punkty

4.4 i 4.9)

Zaburzenia naczyniowe

  

Niedociśnienie

 

Zaburzenia układu oddechowego,

klatki piersiowej i śródpiersia

 

Duszność

 

Skurcz oskrzeli

Alergiczne zapalenie płuc

Zaburzenia żołądka

i jelit

Biegunka

Wymioty

Nudności

Ból brzucha

Niestrawność

Wzdęcia Zaparcia

 

Biegunka – krwawa, która bardzo rzadko może być objawem zapalenia jelit, w tym rzekomobłoniastego zapalenia jelit (patrz punkt

4.4)

Zapalenie trzustki

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych

(AlAT, AspAT,

fosfataza

alkaliczna,

GGTP)

Zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi

 

Żółtaczka i ciężkie uszkodzenie wątroby, w tym

przypadki ostrej niewydolności wątroby zakończone zgonem, głównie u pacjentów z ciężkimi współistniejącymi chorobami

(patrz punkt 4.4)

Zapalenie wątroby

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej b

 

Wysypka

Świąd

Pokrzywka

 

Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka Zespół Stevensa-Johnsona

  

Nadmierna potliwość

 

Rumień wielopostaciowy Reakcja nadwrażliwości na światło (patrz punkt 4.4) Leukocytoklastyczne zapalenie naczyń

Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej

Zaburzenia

mięśniowoszkieletowe i tkanki łącznej

 

Ból stawów

Ból mięśni

Schorzenia ścięgien

(patrz punkt 4.3 i 4.4) w tym zapalenie ścięgien

(np. ścięgna

Achillesa) Osłabienie siły mięśni, co może być szczególnie ważne u pacjentów z miastenią (patrz punkt 4.4)

Rabdomioliza

Zerwanie ścięgna (np. ścięgna Achillesa) (patrz punkty 4.3 i 4.4) Zerwanie więzadła

Zerwanie mięśnia

Zapalenie stawów

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

 

Zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi

Ostra niewydolność nerek (np z powodu śródmiąższowego zapalenia nerek)

 

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

 

Astenia

Gorączka

Ból (w tym ból pleców, ból w

klatce piersiowej oraz kończynach)

a

 Reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne mogą niekiedy wystąpić już po przyjęciu pierwszej dawki

b

Czasem mogą wystąpić reakcje śluzówkowo-skórne nawet po przyjęciu tylko pierwszej dawki

Inne niepożądane działania związane ze stosowaniem fluorochinolonów

• Napady porfirii u pacjentów z porfirią.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwemDepartamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów

Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych: Al. Jerozolimskie 181C, 02-222

Warszawa; tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl @urpl.gov.pl Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.


Levofloxacin Beximco - dawkowanie leku

Tabletki Levofloxacin Beximco podaje się raz lub dwa razy na dobę. Dawkowanie zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia oraz wrażliwości domniemanego drobnoustroju wywołującego zakażenie.

Tabletki Levofloxacin Beximco można także stosować w celu ukończenia leczenia pacjentów, u których nastąpiła poprawa p początkowym leczeniu lewofloksacyną podawaną dożylnie; ze względu na biorównoważność postaci pozajelitowej i doustnej, można zastosować takie same dawki.

Dawkowanie

Poniżej przedstawiono zalecane dawkowanie lewofloksacyny .

Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny > 50 ml/min)

Wskazanie

Schemat dawkowania

(w zależności od ciężkości zakażenia)

Czas trwania leczenia

(w zależności od ciężkości zakażenia)

Ostre bakteryjne zapalenie zatok

500 mg raz na dobę

10−14 dni

Zaostrzenie przewlekłego bakteryjnego zapalenia oskrzeli

500 mg raz na dobę

7−10 dni

Pozaszpitalne zapalenie płuc

500 mg raz lub dwa razy na dobę

7−14 dni

Odmiedniczkowe zapalenie nerek

500 mg raz na dobę

7−10 dni

Powikłane zakażenia dróg moczowych 

500 mg raz na dobę

7−14 dni

Niepowikłane zakażenie pęcherza moczowego

250mg raz na dobę

3 dni

Przewlekłe zakażenie bakteryjne gruczołu krokowego

500 mg raz na dobę

28 dni

Powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich

500 mg raz lub dwa razy na dobę

7−14 dni

Płucna postać wąglika

500 mg raz na dobę

8 tygodni

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤50 ml/min)

Klirens kreatyniny

 

Schemat dawkowania

 

250 mg/24 h

500 mg/24 h

500 mg/12 h

pierwsza dawka: 250 mg

pierwsza dawka: 500 mg

pierwsza dawka: 500 mg

50-20 ml/min

następnie: 125 mg/24 h

następnie: 250 mg/24 h

następnie: 250 mg/12 h

19-10 ml/min

następnie: 125 mg/48 h

następnie: 125 mg/24 h

następnie: 125 mg/12 h

< 10 ml/min (w tym hemodializa i CAPD ) 1

następnie: 125 mg/48 h

następnie: 125 mg/24 h

następnie: 125 mg/24 h

1

 Nie ma konieczności podawania dodatkowych dawek po hemodializie lub ciągłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej ( CAPD ).

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Modyfikacja dawki nie jest konieczna , ponieważ lewofloksacyna nie jest metabolizowana w istotnym stopniu w wątrobie, a wydalana jest głównie przez nerki.

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawki z innych przyczyn niż zaburzenia czynności nerek (patrz punkt 4.4 „Zapalenie ścięgien i zerwanie ścięgna” oraz „Wydłużenie odstępu QT ”).

Dzieci i młodzież

Lewofloksacyna jest przeciwwskazana do stosowania u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu (patrz punkt 4.3).

Sposób podawania

Tabletki Levofloxacin Beximco należy połykać bez rozgryzania i popijać dostatecznie dużą ilością płynu. Można je podzielić wzdłuż linii podziału, aby dostosować dawkę. Tabletki można przyjmować podczas posiłków lub między posiłkami. Tabletki Levofloxacin Beximco należy zażywać co najmniej dwie godziny przed przyjęciem lub dwie godziny po przyjęciu soli żelaza, soli cynku, leków zobojętniających zawierających magnez lub glin, dydanozyny (tylko preparaty dydanozyny z glinem lub magnezem zawierające środki buforujące) i sukralfatu , ponieważ mogą one zmniejszyć wchłanianie lewofloksacyny (patrz punkt 4.5)


Levofloxacin Beximco – jakie środki ostrożności należy zachować?

Jest bardzo prawdopodobne, że szczepy gronkowca złocistego oporne na metycylinę ( MRSA , ang . Methicillin-resistant Staphylococcus aureus ) są również oporne na fluorochinolony , w tym lewofloksacynę. Dlatego zaleca się stosowania lewofloksacyny do leczenia zakażeń wywołanych lub prawdopodobnie wywołanych przez MRSA , chyba że wyniki badań laboratoryjnych potwierdziły wrażliwość drobnoustrojów na lewofloksacynę (i leki przeciwbakteryjne zwykle stosowane w leczeniu zakażeń MRSA zostaną uznane za nieodpowiednie).

Lewofloksacynę można stosować w leczeniu ostrego bakteryjnego zapalenia zatok i zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, jeśli zakażenia te zostały właściwie zdiagnozowane.

Oporność na fluorochinolony E. coli drobnoustroju wywołującego najczęściej zakażenia dróg moczowych – jest różna w poszczególnych krajach Unii Europejskiej. Należy wziąć pod uwagę lokalne występowanie oporności E. coli na fluorochinolony .

Płucna postać wąglika. Stosowanie u ludzi opiera się na danych z badańwrażliwości laseczek wąglika ( Bacillus anthracis) in vitro oraz na wynikach badań na zwierzętach wraz z ograniczonymi danymi dotyczącymi stosowania u ludzi. Lekarz stosujący kurację powinien zapoznać się krajowymi i (lub) międzynarodowymi wytycznymi dotyczącymi leczenia wąglika.

Zapalenie ścięgien i zerwanie ścięgna

Zapalenie ścięgien może wystąpić rzadko. Najczęściej obejmuje ono ścięgno Achillesa i może prowadzić do zerwania ścięgna. Zapalenie ścięgien i zerwanie ścięgna, czasami dwustronne, może pojawić się w ciągu 48 godzin od rozpoczęcia leczenia lewofloksacyną i zgłaszano je nawet do kilku miesięcy po zakończeniu leczenia. Ryzyko zapalenia ścięgien i zerwania ścięgna jest wieksze u pacjentów w wieku powyżej 60 lat, u pacjentów przyjmujących dobową dawkę 1000 mg oraz u pacjentów stosujących kortykosteroidy. U pacjentów w podeszłym wieku należy dostosować dawkę dobową zgodnie z klirensem kreatyniny (patrz punkt 4.2). Dlatego podczas przyjmowania przez tych pacjentów lewofloksacyny , niezbędny jest ścisły nadzór. Każdy pacjent, u którego wystąpią objawy zapalenia ścięgna, powinien skonsultować się z lekarzem. Jeśli podejrzewa się zapalenie ścię gien, należy natychmiast zaprzestać stosowania lewofloksacyny i rozpocząć odpowiednie leczenie (np. unieruchomienie) chorego ścięgna (patrz punkty 4.3 i 4.8).

Choroba związana z zakażeniem Clostridium difficile

Biegunka, zwłaszcza o ciężkim przebiegu, uporczywa i (lub) krwawa, występująca w czasie lub po zakończeniu leczenia lewofloksacyną (także kilka tygodni po zakończeniu leczenia), może być objawem choroby związanej z zakażeniem Clostridium difficile ( CDAD , ang. Clostridium difficile -associated disease ). CDAD może mieć różne nasilenie, od lekkiego do zagrażającego życiu, a najcięższą jej postacią jest rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (patrz punkt 4.8). Dlatego ważne jest, aby brać pod uwagę tę chorobę u pacjentów, u których wystąpiła ciężka biegunka, w czasie lub po zakończeniu leczenia lewofloksacyną. Jeśli podejrzewa się lub potwierdzono CDAD , należy natychmiast zaprzestać stosowania lewofloksacyny i od razu rozpocząć odpowiednie leczenie. Leki hamujące perystaltykę jelit są w tym przypadku przeciwwskazane.

Pacjenci ze skłonnością do drgawek

Chinolony mogą obniżyć próg drgawkowy i drgawki (napady padaczki). Lewofloksacyna jest przeciwwskazana u pacjentów z padaczką w wywiadzie (patrz punkt 4.3) i podobnie jak w przypadku innych chinolonów , należy ją stosować ostrożnie u pacjentów ze skłonnością do drgawek lub stosujących jednocześnie substancje czynne obniżające próg drgawkowy, takie jak teofilina (patrz punkt 4.5). W razie wystąpienia napadu drgawkowego (patrz punkt 4.8), należy zaprzestać stosowania lewofloksacyny . 

Pacjenci z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej

Pacjenci z utajonym lub rzeczywistym niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej mogą być podatni na wystąpienie reakcji hemolitycznej podczas kuracji lekami przeciwbakteryjnymi z grupy chinolonów . Dlatego, jeśli zastosowanie lewofloksacyny u tych pacjentów jest konieczne, należy ściśle obserwować, czy nie wystąpi u nich hemoliza.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Ponieważ lewofloksacyna jest wydalana głównie przez nerki, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy dostosować jej dawkę (patrz punkt 4.2).

Reakcje nadwrażliwości

Lewofloksacyna może powodować ciężki reakcje nadwrażliwości, mogące zakończyć się śmiercią (np. obrzęk naczynioruchowy aż do wstrząsu anafilaktycznego), sporadycznie po podaniu dawki początkowej (patrz punkt 4.8). Jeśli wystąpią takie reakcje, pacjent powinien natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub uzyskać natychmiastową pomoc od lekarza na ostrym dyżurze, który zastosuje odpowiednie działania ratujące życie.

Ciężkie reakcje pęcherzowe

Podczas leczenia lewofloksacyną zgłaszano przypadki ciężkich pęcherzowych reakcji skórnych, takich jak zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (patrz punkt 4.8). Pacjentów należy poinformować, że jeśli wystąpią u nich reakcje obejmujące skórę i (lub) błony śluzowe, należy przed kontynuacją leczenia natychmiast skontaktować się z lekarzem prowadzącym.

Dysglikemia

Tak jak w przypadku wszystkich chinolonów , zgłaszano zaburzenia stężenia glukozy we krwi, w tym hipoglikemię i hiperglikemię, występujące zwykle u pacjentów z cukrzycą, leczonych jednocześnie doustnymi środkami hipoglikemizującymi (np. glibenklamidem ) lub insuliną. Zgłaszano przypadki śpiączki hipoglikemicznej. U pacjentów z cukrzycą zaleca się dokładne kontrolowanie stężenia glukozy we krwi (patrz punkt 4.8).

Zapobieganie nadwrażliwości na światło

Zgłaszano występowanie nadwrażliwości na światło w związku z przyjmowaniem lewofloksacyny (patrz punkt 4.8). Aby zapobiec wystąpieniu objawów nadwrażliwości na światło zaleca się, aby pacjent niepotrzebnie nie narażał się na działanie silnego światło słonecznego lub sztucznego promieniowania UV (np. lampy kwarcowe, solarium) w czasie leczenia i przez 48 godzin po zakończeniu leczenia.

Pacjenci leczeni antagonistami witaminy K

U pacjentów leczonych lewofloksacyną w skojarzeniu z antagonistami witaminy K (np.

warfaryną) mogą zwiększyć się wartości parametrów krzepnięcia krwi (PT, INR) i (lub) wystąpić krwawienie. Dlatego u pacjentów przyjmujących jednocześnie te leki należy kontrolować wartości parametrów krzepliwości (patrz punkt 4.5).

Reakcje psychotyczne

U pacjentów otrzymujących chinolony , w tym lewofloksacynę, odnotowano reakcje psychotyczne. Bardzo rzadko następstwem tych reakcji były myśli samobójcze i zachowania zagrażające bezpieczeństwu pacjenta - czasami nawet po przyjęciu tylko jednej dawki lewofloksacyny (patrz punkt 4.8). Jeśli u pacjenta wystąpią takie reakcje, należy przerwać podawanie lewofloksacyny i wdrożyć odpowiednie postępowanie. Zaleca się ostrożność podczas stosowania lewofloksacyny u pacjentów z zaburzeniami psychotycznymi lub u pacjentów z chorobą psychiczną w wywiadzie.

Wydłużenie odstępu QT

Należy zachować ostrożność stosując fluorochinolony , w tym lewofloksacynę, u pacjentów ze znanymi czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT , takimi jak:

• wrodzony zespół wydłużonego QT ,

• jednoczesne stosowanie leków, ktore wydłużają odstęp QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, makrolidy , leki przeciwpsychotyczne),

• nieskorygowane zaburzenia elektrolitowe (np. hipokaliemia, hipomagnezemia ),

• choroba serca (np. niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, bradykardia).

Pacjenci w podeszłym wieku i kobiety mogą być bardziej wrażliwi na działanie leków wydłużających odstęp QT . Dlatego należy zachować ostrożność podczas stosowania fluorochinolonów , w tym lewofloksacyny , u tych osób (patrz punkty 4.2 Pacjenci w podeszłym wieku , 4.5, 4.8 i 4.9).

Neuropatia obwodowa

U pacjentów przyjmujących fluorochinolony , w tym lewofloksacynę, zgłaszano występowanie obwodowej neuropatii czuciowej i obwodowej neuropatii czuciowo-ruchowej, których początek może gwałtowny przebieg (patrz punkt 4.8). Jeśli u pacjenta wystąpią objawy neuropatii, należy zaprzestać stosowania lewofloksacyny , aby uniknąć rozwoju nieodwracalnych zmian.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Podczas stosowania lewofloksacyny zgłaszano przypadki martwicy wątroby, aż do śmiertelnej niewydolności wątroby, głównie u pacjentów z ciężkimi współistniejącymi chorobami, np.

posocznicą (patrz punkt 4.8). Należy pouczyć pacjenta, że jeśli wystąpią u niego przedmiotowe i podmiotowe objawy choroby wątroby, takie jak. jadłowstręt, żółtaczka, ciemny mocz, świąd lub tkliwy brzuch, konieczne jest przerwanie leczenia i skontaktowanie się z lekarzem.

Zaostrzenie miastenii

Fluorochinolony , w tym lewofloksacyna , blokują przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i mogą nasilać osłabienie mięśni u pacjentów z miastenią. Przyjmowanie fluorochinolonów przez pacjentów z miastenią może wywołać ciężkie działania niepożądane, w tym zakończone zgonem i powodujące konieczność zastosowania oddychania wspomaganego. Nie zaleca się stosowania lewofloksacyny u pacjentów, u których w wywiadzie stwierdzono miastenię.

Zaburzenia widzenia

Jeśli u pacjenta wystąpią zaburzenia widzenia lub jakiekolwiek zmiany dotyczące oczu, należy natychmiast skonsultować się z okulistą (patrz punkty 4.7 i 4.8).

Nadkażenie

Stosowanie lewofloksacyny , szczególnie długotrwałe, może prowadzić do nadmiernego wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów. Jeśli podczas leczenia wystąpi nadkażenie, należy podjąć odpowiednie środki.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

U pacjentów leczonych lewofloksacyną, wynik testu wykrywającego opioidy w moczu może być fałszywie dodatni. Konieczne może być potwierdzenie dodatniego wyniku za pomocą bardziej swoistej metody.

Lewofloksacyna może hamować wzrost prątków gruźlicy ( Mycobacterium tuberculosis ) , dlatego w diagnostyce bakteriologicznej gruźlicy może wystąpić wynik fałszywie ujemny .


Przyjmowanie leku Levofloxacin Beximco w czasie ciąży

Ciąża

Dane dotyczące stosowania lewofloksacyny u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazują bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Jednak ze względu na brak danych z badań u ludzi oraz ponieważ dane doświadczalne, świadczące o ryzyku uszkadzania przez fluorochinolony obciążonych chrząstek u rozwijającego się organizmu, stosowanie lewofloksacyny u kobiet w ciąży jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 5.3)

Karmienie piersią

Stosowanie produktu Levofloxacin Beximco jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią. Brak wystarczających danych dotyczących przenikania lewofloksacyny do mleka kobiet karmiących piersią; jednak inne fluorochinolony przenikają do mleka ludzkiego. Z powodu braku danych z badań u ludzi i ze względu na dane doświadczalne, świadczące o ryzyku uszkadzania przez fluorochinolony obciążonych chrząstek u rozwijającego się organizmu, stosowanie lewofloksacyny u kobiet karmiących piersią jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 5.3)

Płodność

Lewofloksacyna nie spowodowała zaburzeń płodności ani zdolności rozrodczych szczurów.


Interakcje z innymi lekami

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie.


Interakcje z żywnością

Interakcje tego leku z żywnością mogą wpływać na ograniczenie skuteczności leczenia.

Poniżej znajduje się lista znanych nam interakcji tego leku z żywnością.

Interakcja bardzo istotna

Dotyczy leków
Levofloxacin Beximco

Nabiał (jony wapniowe)

Zawarte w nabiale jony wapnia zmniejszają wchłanianie lewofloksacyny, poprzez tworzenie się trudno rozpuszczalnych lub nierozpuszczalnych kompleksów, co prowadzi do zmniejszenia lub braku efektu terapeutycznego. W przyjmowania leku należy ograniczyć spożycie produktów mlecznych. Podanie leku powinno nastąpić przynajmniej godzinę przed posiłkiem zawierającym nabiał lub dwie godziny po posiłku.

Interakcja bardzo istotna

Dotyczy leków
Levofloxacin Beximco

Inne

Tworzenie trudno rozpuszczalnych lub nierozpuszczalnych kompleksów lewofloksacyny z jonami żelaza zawartymi w produktach takich jak np.: zielona sałata, szpinak, wątroba, cilecina, może spowodować zmniejszenie lub brak efektu terapeutycznego. Należy ograniczyć spożycie produktów zawierających dużo żelaza. Podanie leku powinno nastąpić przynajmniej godzinę przed posiłkiem zawierającym sałatę, szpinak, wątróbkę itp. lub dwie godziny po posiłku. Przyjmowanie leku w połączeniu z produktami zawierającymi kofeinę może powodować kumulację kofeiny w organizmie. Należy ograniczyć spożycie kofeiny zawartej m.in. w kawie i napojach energetycznych.


Może Cię również zainteresować:


Dodatkowe informacje

Wybierz interesujące Cię informacje:

Informacje o identyfikatorach BLOZ produktów są dostępne adresem www.blozinfo.osoz.pl.