Telmisartan EGIS interakcje ulotka tabletki powlekane 0,08 g 28 tabl.

Dostępny w większości aptek

 

Telmisartan EGIS tabletki powlekane | 0,08 g | 28 tabl.

od 0 , 00  do 26 , 73

Wybierz odpłatność

Rodzaj: lek na receptę | refundowany | 75+
Substancja czynna: Telmisartanum
Producent: EGIS PHARMACEUTICALS PLC

Telmisartan EGIS cena

26,73



Ten produkt występuje w więcej niż jednym opakowaniu. Wybraliśmy ten z najobszerniejszym opisem.
Aby wybrać opis innego opakowania tego produktu, kliknij tutaj.

Opis produktu Telmisartan EGIS

Wskazania

Nadciśnienie tętnicze

Leczenie samoistnego nadciśnienia tętniczego u dorosłych.

Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym

Zmniejszenie chorobowości sercowo-naczyniowej u pacjentów z:

? jawną miażdżycą naczyń (choroba niedokrwienna serca, udar mózgu lub choroba tętnic obwodowych w wywiadzie) lub

? cukrzycą typu 2 z udokumentowanym uszkodzeniem narządów docelowych.

Działanie

Grupa farmakoterapeutyczna: Antagoniści angiotensyny II (standard);

kod ATC: C09CA07.

Mechanizm działania

Telmisartan jest czynnym, po zastosowaniu doustnym, wybiórczym antagonistą receptora angiotensyny II (typ AT1). Dzięki wysokiemu powinowactwu telmisartan wypiera angiotensynę II z miejsc wiązania z podtypem AT1 receptora, który jest odpowiedzialny za mechanizm działania angiotensyny II. Telmisartan nie wykazuje nawet częściowego działania agonistycznego w stosunku do receptora AT1. Telmisartan selektywnie łączy się z receptorem AT1. To połączenie jest długotrwałe. Telmisartan nie wykazuje powinowactwa do innych receptorów, w tym do receptora AT2 oraz innych, mniej poznanych podtypów receptora AT. Funkcja tych receptorów nie jest znana, nie znane są też skutki ich nadmiernego pobudzenia przez angiotensynę II, której stężenie zwiększa się pod wpływem telmisartanu. Telmisartan zmniejsza stężenie aldosteronu. Telmisartan nie hamuje aktywności reninowej osocza oraz nie blokuje kanałów jonowych. Telmisartan nie hamuje aktywności konwertazy angiotensyny (kininazy II), enzymu odpowiedzialnego także za rozkład bradykininy. Tak więc nie należy się spodziewać nasilenia działań niepożądanych związanych z działaniem bradykininy. U ludzi, dawka 80 mg telmisartanu prawie całkowicie hamuje zwiększenie ciśnienia tętniczego wywołane przez angiotensynę II. To hamujące działanie utrzymuje się przez 24 godziny i można je stwierdzić w dalszym ciągu po 48 godzinach.



Skład

Każda tabletka zawiera 20 mg telmisartanu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 108,675 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej)

Każda tabletka zawiera 40 mg telmisartanu.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 217,35 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej)

Każda tabletka zawiera 80 mg telmisartanu.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 434,70 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej)


Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6);Zaburzenia w odpływie żółci;Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.


Działania niepożądane

Podsumowanie profilu bezpieczeństwa 

Ciężkie działania niepożądane obejmują  reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy, występujące rzadko (> 1/10.000 do < 1/1000) oraz ostrą niewydolność nerek.

W badaniach kontrolowanych placebo ogólna częstość występowania działań niepożądanych po telmisartanie była podobna jak po placebo (41,4% vs 43,9 %) u pacjentów leczonych z powodu nadciśnienia tętniczego. Częstość występowania działań niepożądanych nie miała związku z dawką nie wykazała korelacji z płcią, wiekiem czy rasą chorego.

Profil bezpieczeństwa telmisartanu u pacjentów leczonych w celu zmniejszenia częstości zachorowań z przyczyn sercowo-naczyniowych był zgodny z profilem bezpieczeństwa obserwowanym u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym.

Wymienione poniżej działania niepożądane zostały zebrane w kontrolowanych badaniach klinicznych przeprowadzonych z udziałem pacjentów leczonych z powodu nadciśnienia tętniczego oraz zgłaszane po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Lista obejmuje również ciężkie działania niepożądane i działania niepożądane prowadzące do zaprzestania stosowania leku zgłoszone w trzech długoterminowych badaniach klinicznych z udziałem 21 642 pacjentów leczonych telmisartanem w celu zmniejszenia częstości zachorowań z przyczyn sercowo-naczyniowych w ciągu 6 lat.

Tabelaryczne zestawienie działań niepożądanych

Objawy niepożądane zostały przedstawione zgodnie z częstością ich występowania z zastosowaniem następującej klasyfikacji:

bardzo często (> 1/10), często (> 1/100 do < 1/10), niezbyt często (> 1/1000 do < 1/100), rzadko (> 1/10000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000),  nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

W każdej grupie częstości, działania niepożądane zostały przedstawione zgodnie z malejącym nasileniem.

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

 Niezbyt często:                     Zakażenia dróg moczowych, w tym zapalenie gardła i

                                      zapalenie
                                      pęcherza moczowego, zakażenie górnych dróg oddechowych, w

                                      tym zapalenie gardła i zapalenie zatok.

 Rzadko:                                Posocznica, w tym zakończona zgonem1

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Niezbyt często:                     Niedokrwistość

Rzadko:                                Eozynofilia, małopłytkowość

Zaburzenia układu immunologicznego

Rzadko:                                Reakcja anafilaktyczna, nadwrażliwość

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Niezbyt często:                     Hiperkaliemia

Rzadko:                                    Hiperglikemia (u pacjentów z cukrzycą)

Zaburzenia psychiczne

Niezbyt często:                     Bezsenność, depresja

Rzadko:                                Niepokój

Zaburzenia układu nerwowego

Niezbyt często:                     Omdlenie

Rzadko:                                    Senność

Zaburzenia oka

Rzadko:                                Zaburzenia widzenia

Zaburzenia ucha i błędnika

Niezbyt często:                     Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego

Zaburzenia serca

Niezbyt często:                      Bradykardia

Rzadko:                                 Tachykardia

Zaburzenia naczyniowe

Niezbyt często:                     Niedociśnienie2, niedociśnienie ortostatyczne

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Niezbyt często:                     Duszność, kaszel

Bardzo rzadko:                        Śródmiąższowa choroba płuc3

Zaburzenia żołądka i jelit

Niezbyt często                       Bóle brzucha, biegunka, niestrawność, wzdęcia, wymioty

Rzadko:                                 Suchość błony śluzowej jamy ustnej, nieżyt 

                                                  Żołądka, zaburzenia smaku

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Rzadko:                                 Nieprawidłowa czynność wątroby, zaburzenia wątroby4

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Niezbyt często:                      , Świąd, nadmierne pocenie się,

                                                  wysypka

Rzadko:                                 Obrzęk naczynioruchowy(również prowadzący do    

                                                  zgonu), rumień, pokrzywka, wysypka polekowa, toksyczne

                                                  uszkodzenie skóry   

                                                 

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Niezbyt często:                      Ból pleców (np. rwa kulszowa), kurcze   

                                                   Mięśni, ból mięśni

Rzadko:                                 Ból stawów, ból kończyn, ból ścięgien (objawy imitujące

                                                  zapalenie ścięgien)

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Niezbyt często:                       Zaburzenia czynności nerek, w tym ostra niewydolność nerek

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Niezbyt często:                      Ból w klatce piersiowej, osłabienie

Rzadko:                                 Objawy grypopodobne

Badania diagnostyczne

Niezbyt często:

Rzadko:

Zwiększone stężenie kreatyniny w osoczu

Zmniejszone stężenie hemoglobiny, zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi, zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zwiększona aktywność fosfokinazy kreatynowej we krwi

(1, 2, 3, 4: szczegółowy opis, patrz punkt ”Opis wybranych działań niepożądanych”).

Opis wybranych działań niepożądanych

 Posocznica

W badaniu PRoFESS zaobserwowano zwiększoną częstość występowania posocznicy w związku ze stosowaniem telmisartanu w porównaniu do placebo. Zdarzenie może być przypadkowe lub związane z aktualnie nieznanym mechanizmem (patrz także punkt 5.1.).

 Niedociśnienie

Zgłaszane jako częste u pacjentów z prawidłowym ciśnieniem tętniczym leczonych telmisartanem dodanym do standardowej terapii w celu zmniejszenia częstości zachorowań z przyczyn sercowo-naczyniowych.

 Śródmiąższowa choroba płuc

Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano przypadki śródmiąższowej choroby płuc pozostające w związku czasowym z przyjmowaniem telmisartanu. Nie ustalono jednak związku przyczynowego.

 Nieprawidłowa czynność wątroby, zaburzenia wątroby

W większości przypadków nieprawidłowa czynność wątroby i zaburzenia wątroby wystąpiły u Japończyków. Japończycy są bardziej podatni na wystąpienie tego działania niepożądanego.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych 

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl


Dawkowanie

Dawkowanie

Leczenie pierwotnego nadciśnienia tętniczego:

Zazwyczaj skuteczna dawka wynosi 40 mg jeden raz na dobę. U niektórych chorych poprawa może nastąpić już po dawce 20 mg. W przypadku braku zadowalającego działania hipotensyjnego, dawka telmisartanu może być zwiększona maksymalnie do  80 mg jeden raz na dobę. Telmisartan można zastosować w skojarzeniu z tiazydowymi lekami moczopędnymi takimi jak hydrochlorotiazyd, który jak wykazano, posiada działanie addycyjne w stosunku do obniżającego ciśnienie krwi działania telmisartanu (patrz punkty 4.3, 4.4, 4.5 i 5.1).. W przypadku, kiedy rozważane jest zwiększenie dawki, trzeba wziąć pod uwagę fakt, że maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe jest osiągane po czterech do ośmiu tygodni od rozpoczęcia leczenia (patrz punkt 5.1).

Zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym:

Zalecana dawka to 80 mg raz na dobę. Nie wiadomo, czy dawki mniejsze niż 80 mg telmisartanu są skuteczne w zmniejszeniu częstości zachorowań z przyczyn sercowo-naczyniowych.

Zaleca się ścisłą kontrolę ciśnienia tętniczego podczas rozpoczynania podawania telmisartanu w celu zmniejszenia częstości zachorowań z przyczyn sercowo-naczyniowych oraz w razie konieczności, modyfikację dawki leków obniżających ciśnienie tętnicze.

Specjalne grupy pacjentów:

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek zmiana dawkowania nie jest konieczna. Ze względu na ograniczoną ilość doświadczeń ze stosowaniem telmisartanu u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności  nerek lub poddawanych hemodializie, u pacjentów tych zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 20 mg (patrz punkt 4.4).

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Telmisartan Egis jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.3).U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby dawka nie powinna być większa niż 40 mg jeden raz na dobę (patrz punkt 4.4).

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku zmiana dawkowania nie jest konieczna.

Dzieci i młodzież

Nie określono dotychczas  bezpieczeństwa i skuteczności stosowania telmisartanu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Aktualne dane przedstawiono w punkcie 5.1 i 5.2 ale brak zaleceń dotyczących dawkowania.

Sposób podawania

Tabletki leku Telmisartan EGIS należy przyjmować doustnie raz dziennie, popijając płynem. Telmisartan EGIS można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku.

Środki ostrożności, które należy podjąć przed zastosowaniem produktu leczniczego

Lek Telmisartan EGIS należy przechowywać w zamkniętym blistrze ze względu na właściwości higroskopijne tabletek. Tabletki należy wyjmować z blistra tuż przed podaniem.


Środki ostrożności

Ciąża

Nie należy rozpoczynać leczenia antagonistami receptora angiotensyny II u pacjentek w ciąży. O ile kontynuacja leczenia za pomocą antagonisty receptora angiotensyny II nie jest niezbędna u pacjentek planujących ciążę należy zastosować leki przeciwnadciśnieniowe, które mają ustalony profil bezpieczeństwa stosowania w ciąży. Po stwierdzeniu ciąży leczenie antagonistami receptora angiotensyny II należy natychmiast przerwać i w razie potrzeby rozpocząć inne leczenie (patrz punkty 4.3 i 4.6).

Zaburzenia czynności wątroby

Nie wolno podawać preparatu Telmisartan EGIS u chorych z zastojem żółci, zaburzeniami w odpływie żółci lub z ciężką niewydolnością wątroby (patrz punkt 4.3), ponieważ telmisartan jest wydalany głównie z żółcią U tych pacjentów można spodziewać się zmniejszenia klirensu wątrobowego telmisartanu. Telmisartan może być stosowany u chorych z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby jedynie z zachowaniem ostrożności.

Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe

Stwierdzono zwiększone ryzyko wystąpienia ciężkiego niedociśnienia tętniczego i niewydolności nerek podczas podawania leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron pacjentom z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub ze zwężeniem tętnicy nerkowej  jednej czynnej nerki.

Zaburzenia czynności nerek i przeszczep nerki

U chorych z zaburzoną czynnością nerek zaleca się okresowe kontrolowanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy. Brak danych dotyczących stosowania telmisartanu u chorych, którym niedawno przeszczepiono nerkę.

Zmniejszenie objętości krwi krążącej

U pacjentów ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową i(lub) zmniejszonym stężeniem sodu w wyniku intensywnego leczenia moczopędnego, ograniczenia spożycia soli, biegunki lub wymiotów może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze, szczególnie po pierwszej dawce telmisartanu,. Zaburzenia te powinny zostać wyrównane przed podaniem telmisartanu. Niedobory płynów i(lub) sodu powinny zostać wyrównane przed podaniem telmisartanu.

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS)

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron (RAAS) (ang. Renin-Angiotensin-Aldosterone-system, RAAS)

Istnieją dowody, iż jednoczesne stosowanie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE) (ang. Angiotensin Converting Enzyme Inhibitors, ACEi), antagonistów receptora angiotensyny II (ang. Angiotensin Receptor Blockers, ARB) lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzenia czynności nerek (w tym ostrej niewydolności nerek). W związku z tym nie zaleca się podwójnego blokowania układu RAA poprzez jednoczesne zastosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu (patrz punkty 4.5 i 5.1).

Jeśli zastosowanie podwójnej blokady układu RAA jest absolutnie konieczne, powinno być prowadzone wyłącznie pod nadzorem specjalisty, a parametry życiowe pacjenta, takie jak: czynność nerek, stężenie elektrolitów oraz ciśnienie krwi powinny być ściśle monitorowane.

U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy stosować jednocześnie inhibitorów ACE oraz antagonistów receptora angiotensyny II.

Inne stany związane z pobudzeniem układu renina-angiotensyna-aldosteron

U pacjentów, u których napięcie naczyniowe i czynność nerek zależą głównie od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron (np. pacjenci z ciężką zastoinową niewydolnością serca lub z chorobami nerek, w tym ze zwężeniem tętnicy nerkowej) podawanie produktów leczniczych takich jak telmisartan wpływających na ten układ było związane z gwałtownym obniżeniem ciśnienia krwi, hiperazotemią, oligurią oraz rzadko, z ostrą niewydolnością nerek (patrz punkt 4.8).

Pierwotny aldosteronizm

Chorzy z pierwotnym aldosteronizmem przeważnie nie odpowiadają na leczenie lekami przeciwnadciśnieniowymi działającymi poprzez hamowanie układu renina-angiotensyna. Tak więc stosowanie telmisartanu w tych przypadkach nie jest zalecane.

Zwężenie zastawki aortalnej i dwudzielnej, przerostowa kardiomiopatia zawężająca

Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów ze zwężeniem zastawki aortalnej lub dwudzielnej, lub przerostową kardiomiopatia zawężającą.

Pacjenci z cukrzycą przyjmujący insulinę lub doustne leki przeciwcukrzycowe

U pacjentów z cukrzycą przyjmujących insulinę lub doustny lek przeciwcukrzycowy oraz

telmisartan może wystąpić hipoglikemia. Dlatego u tych pacjentów należy monitorować

stężenie glukozy; konieczna może być również modyfikacja dawki insuliny lub leków

przeciwcukrzycowych.

Hiperkaliemia

Stosowanie produktów leczniczych oddziałujących na układ renina-angiotensyna-aldosteron może powodować hiperkaliemię.

U pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością nerek, u pacjentów z cukrzycą, u pacjentów przyjmujących równocześnie inne produkty lecznicze, które mogą zwiększać stężenie potasu i(lub) u pacjentów ze współistniejącymi schorzeniami, hiperkaliemia może prowadzić do zgonu.

Przed podjęciem decyzji o jednoczesnym zastosowaniu produktów leczniczych, działających na układ renina-angiotensyna-aldosteron, należy ocenić stosunek korzyści do ryzyka.

Do głównych czynników ryzyka wystąpienia hiperkaliemii należą:

- Cukrzyca, niewydolność nerek, wiek (> 70 lat).

- Jednoczesne stosowanie jednego lub więcej produktów leczniczych, działających na układ

   renina-angiotensyna-aldosteron i(lub) suplementów potasu. Produkty lecznicze lub grupy

   terapeutyczne produktów leczniczych, które mogą wywołać hiperkaliemię to substytuty soli  

   kuchennej   zawierające potas, leki moczopędne oszczędzające potas, inhibitory ACE,  

   antagoniści receptora  angiotensyny II, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ, w tym  

   selektywne inhibitory COX-  2), heparyna, leki immunosupresyjne (cyklosporyna lub  

   takrolimus) i trimetoprim.

- Stany współistniejące, w szczególności odwodnienie, ostra niewyrównana niewydolność serca,

   kwasica metaboliczna, pogorszenie czynności nerek, nagłe pogorszenie czynności nerek (np. w

   przebiegu chorób zakaźnych), rozpad komórek (np. w ostrym niedokrwieniu kończyn, rozpadzie

   mięśni poprzecznie prążkowanych, rozległym urazie).

Zaleca się szczegółowe monitorowanie stężenia potasu w surowicy u pacjentów z grupy ryzyka (patrz, punkt 4.5).

Laktoza

Telmisartan EGIS  zawiera laktozę jednowodną, dlatego   pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.

Różnice etniczne

Z obserwacji wynika że inhibitory konwertazy angiotensyny, telmisartan oraz inne leki z grupy antagonistów receptora angiotensyny II wykazują mniejszą skuteczność w leczeniu nadciśnienia tętniczego u osób rasy czarnej w porównaniu do osób rasy innej niż czarna. Jest to prawdopodobnie związane z większą częstością występowania niskiego stężenia reniny w populacji chorych rasy czarnej z podwyższonym ciśnieniem tętniczym.

Inne

Tak jak w przypadku wszystkich leków przeciwnadciśnieniowych, nadmierne obniżenie ciśnienia krwi u chorych z kardiomiopatią niedokrwienną lub z miażdżycą naczyń może powodować wystąpienie zawału serca lub udaru.


Przyjmowanie leku Telmisartan EGIS w czasie ciąży

Ciąża

Nie zaleca się stosowania antagonistów receptora angiotensyny II w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie antagonistów receptora angiotensyny II jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Brak odpowiednich danych dotyczących stosowania telmisartanu u kobiet w ciąży. Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały toksyczny wpływ na proces rozmnażania  (patrz punkt 5.3).

Dane epidemiologiczne dotyczące ryzyka działania teratogennego w przypadku narażenia na inhibitory ACE w pierwszym trymestrze ciąży nie są jednoznaczne; nie można jednak wykluczyć niewielkiego zwiększenia ryzyka. Pomimo braku danych z kontrolowanych badań epidemiologicznych dotyczących ryzyka związanego z antagonistami receptora angiotensyny II, z tą grupą leków mogą wiązać się podobne zagrożenia. O ile kontynuacja leczenia za pomocą antagonisty receptora angiotensyny II nie jest niezbędna, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować leki przeciwnadciśnieniowe, które mają ustalony profil bezpieczeństwa stosowania w ciąży. Po stwierdzeniu ciąży leczenie antagonistami receptora angiotensyny II należy natychmiast przerwać i w razie potrzeby rozpocząć inne leczenie.

Narażenie na działanie antagonistów receptora angiotensyny II w drugim i trzecim trymestrze ciąży powoduje u ludzi działanie toksyczne dla płodu (pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki) i noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). (Patrz punkt 5.3). Jeżeli do narażenia na działanie antagonistów receptora angiotensyny II doszło od drugiego trymestru ciąży, zaleca się badanie ultrasonograficzne nerek i czaszki.

Noworodki, których matki przyjmowały leki z grupy  antagonistów receptora angiotensyny II, należy ściśle obserwować ze względu na możliwość wystąpienia niedociśnienia tętniczego (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Karmienie piersią

Ze względu na brak informacji dotyczących stosowania telmisartanu w okresie karmienia piersią, nie zaleca się jego stosowania w tym okresie. W okresie karmienia piersią, w szczególności noworodków i dzieci urodzonych przedwcześnie, zaleca się stosowanie innych preparatów posiadających lepszy profil bezpieczeństwa.

Płodność

W badaniach przedklinicznych nie zaobserwowano wpływu telmisartanu na płodność u mężczyzn i kobiet.


Zamienniki leku Telmisartan EGIS

Zamiast tego leku można wybrać jeden z 16 zamienników. Kupując najtańszy z nich zaoszczędzisz 3,97 zł.

Telmizek interakcje ulotka tabletki 0,08 g 28 tabl.

Telmizek

tabletki | 0,08 g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+ | import równoległy


22,76 zł


Telmisartan EGIS interakcje ulotka tabletki powlekane 0,08 g 28 tabl.

Telmisartan EGIS

tabletki powlekane | 0,08 g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+ | import równoległy


23,38 zł


Telmisartan Mylan interakcje ulotka tabletki 0,08 g 28 tabl.

Telmisartan Mylan

tabletki | 0,08 g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


23,55 zł


Zanacodar interakcje ulotka tabletki 0,08 g 28 tabl.

Zanacodar

tabletki | 0,08 g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


23,66 zł


Telmabax (Telmisartan Ranbaxy) interakcje ulotka tabletki 0,08 g 28 tabl.

Telmabax (Telmisartan Ranbaxy)

tabletki | 0,08 g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


24,23 zł


Telmisartanum 123ratio interakcje ulotka tabletki 0,08 g 28 tabl.

Telmisartanum 123ratio

tabletki | 0,08 g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


24,80 zł


Telmisartan Apotex interakcje ulotka tabletki 0,08 g 28 tabl.

Telmisartan Apotex

tabletki | 0,08 g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


26,89 zł


Actelsar interakcje ulotka tabletki 0,08 g 28 tabl.

Actelsar

tabletki | 0,08 g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


27,01 zł


Telmix interakcje ulotka tabletki 0,08 g 28 tabl.

Telmix

tabletki | 0,08 g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


31,42 zł


Tezeo interakcje ulotka tabletki 0,08 g 28 tabl.

Tezeo

tabletki | 0,08 g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


32,60 zł


Telmisartan Sandoz interakcje ulotka tabletki 0,08 g 28 tabl.

Telmisartan Sandoz

tabletki | 0,08 g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


32,74 zł


Tolura interakcje ulotka tabletki 0,08 g 28 tabl.

Tolura

tabletki | 0,08 g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


33,02 zł


Polsart interakcje ulotka tabletki 0,08 g 28 tabl.

Polsart

tabletki | 0,08 g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


33,27 zł


Telmizek interakcje ulotka tabletki 0,08 g 28 tabl.

Telmizek

tabletki | 0,08 g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


33,87 zł


Micardis interakcje ulotka tabletki 0,08 g 28 tabl.

Micardis

tabletki | 0,08 g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


37,27 zł


Pritor interakcje ulotka tabletki 0,08 g 28 tabl.

Pritor

tabletki | 0,08 g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


39,49 zł


interakcje leków z innymi lekami

Interakcje z innymi lekami

Zażywanie tego leku z innymi lekami w tym samym czasie może negatywnie wpływać na twoje zdrowie.

Najczęściej wykrywamy interakcje z następującymi lekami :


interakcje leków z żywnością

Interakcje z żywnością

Interakcje tego leku z żywnością mogą wpływać na ograniczenie skuteczności leczenia.

Poniżej znajduje się lista znanych nam interakcji tego leku z żywnością.

Alkohol

Interakcja
 istotna

Dotyczy leków
Telmisartan EGIS

Alkohol

W czasie terapi telmisartanem alkohol może potęgować niedociśnienie ortostatyczne. Należy rozważyć niebezpieczeństwo związane z jednoczesnym stosowaniem leku i alkoholu.


Inne opakowania


Grupy


Podobne produkty z tą samą substancją czynną


Może Cię również zainteresować:


Statystyki Telmisartan EGIS

Warto poinformować, że sprzedaż środków w zbiorze układ sercowo-naczyniowy zmieniła się na przestrzeni ubiegłych lat o 2.62%. W stosunku do grupy układ sercowo-naczyniowy największą sprzedaż zauważyliśmy w przytoczonych województwach: podlaskie, pomorskie, świętokrzyskie. Pomiędzy okresem z najwyższą sprzedażą produktów z grupy układ sercowo-naczyniowy, do których należy Telmisartan EGIS, a miesiącem, w którym zanotowaliśmy najniższą sprzedaż, występuje różnica, która wynosi 96.8%.

Telmisartan EGIS - statystyki wyszukiwań w serwisie KtoMaLek.pl

Na stronie KtoMaLek.pl można wymienić kategorię układ sercowo-naczyniowy. Jednym z preparatów, które do niej zaliczmy jest Telmisartan EGIS. Województwo mazowieckie jest bez dwóch zdań na pierwszym miejscu w przypadku wyszukiwań środków. Dodatkowe popularne leki z wymienionej grupy to Telmizek, Polsart, Tolura (WIĘCEJ).

Potrafimy napisać, że w miesiącach marzec, październik, listopad przeprowadzana była największa liczba wyszukiwań dla produktu Telmisartan EGIS. Najrzadziej lek był natomiast poszukiwany przez pacjentów w następujących miesiącach styczeń, czerwiec, lipiec. 2.22% to liczba, która równa jest różnicy między opisanymi porami roku.

Substancje czynne leku Telmisartan EGIS?

Lek zawiera wymienione substancje czynne: Telmisartanum - 2.36% opakowań z grupy układ sercowo-naczyniowy zawiera ten składnik.

Jaka jest dostępność leku Telmisartan EGIS?

Większość aptek korzystających z serwisu KtoMaLek.pl ma wspomniany lek obecnie w swojej ofercie. Jest więc lekiem łatwo dostępnym na terenie Polski.

Czy Telmisartan EGIS jest lekiem refundowanym?

Telmisartan EGIS jest lekiem refundowanym. Stopień refundacji leku Telmisartan EGIS wynosi 30% - Odpłatność 30%, ZK - Zasłużony Honorowy Dawca Krwi, Zasłużony Dawca Przeszczepu, IB - Inwalida wojenny i rodzina, IW - Inwalida wojskowy i rodzina, PO - Pełniący obowiązki obronne.

Czy Telmisartan EGIS jest lekiem na receptę?

Telmisartan EGIS jest lekiem na receptę.

Rezerwując lek na stronie internetowej KtoMaLek.pl musisz mieć świadomość, że przy odbiorze leku w aptece będziesz musiał mieć przy sobie receptę.


Telmisartan EGIS opinie.


Powyższe dane statystyczne są danymi archiwalnymi. Aby uzyskać najnowsze dane skontaktuj się z  PEX PharmaSequence sp. z o.o. .


Dodatkowe informacje

Wybierz interesujące Cię informacje: