Preparaty rozkurczowe

Środki rozkurczowe

W jakim celu stosuje się środki rozkurczowe?

Środki rozkurczowe (leki spazmolityczne) pomagają wyeliminować dolegliwości żołądkowo–jelitowe, bóle brzucha, bóle menstruacyjne, wzdęcia. Preparaty niwelują nieprzyjemne dolegliwości poprzez oddziaływanie na mięśnie gładkie – powodując ich zwiotczenie. Łagodzą one skurcze układu pokarmowego, dróg żółciowych i moczowych, a także narządów rodnych kobiet.

Leki rozkurczowe – podział ze względu na mechanizm działania

Mechanizm leków spasmolitycznych wiąże się z ich działaniem zwiotczającym mięśnie gładkie:

  • spazmolityki bezpośrednie – pod względem chemicznym są alkaloidami izochinolinowymi lub ich pochodnymi; mają działanie rozkurczające na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego oraz układu krążenia; są wskazane w kolkach nerkowych, wątrobowych; stosuje się je w terapii nadciśnienia i przy bolesnych miesiączkach;
  • spazmolityki o działaniu pośrednim -  oddziałują na receptory autonomiczne, a więc mają wpływ na konkretne grupy mięśni. Stosuje się je w kolkach dróg moczowych, kolkach nerkowych i kolkach dróg żółciowych. Mają też, co ważne, hamujący wpływ na mięśniówkę macicy, więc znalazły zastosowanie jako leki chroniące kobiety w ciąży przed poronieniem, ale także podczas przedwczesnego porodu. U mężczyzn wykorzystuje się je przy dolegliwościach związanych z przerostem gruczołu krokowego.

Leki rozkurczowe – przykłady i zastosowanie

  1. Drotaweryna to substancja czynna znanych i często stosowanych leków rozkurczowych bez recepty. Drotaweryna i jej pochodna, tj. chlorowodorek drotaweryny przynoszą ulgę w stanach skurczowych mięśni gładkich dróg żółciowych, moczowych i przewodu pokarmowego. Drotawerynę przyjmuje się także często w przypadku bolesnych miesiączek. Drotaweryna jest pochodną papaweryny, czyli alkaloidu izochinolinowego występującego w opium. Drotaweryna działa w sposób silnie rozkurczający na mięśnie gładkie narządów wewnętrznych.
  2. Butylobromek hioscyny to kolejna, popularna substancja o działaniu spazmolitycznym dostępna bez recepty. Znajduje zastosowanie w leczeniu ostrych stanów skurczowych dróg żółciowych oraz dróg moczowych, zwłaszcza w przebiegu kamicy nerkowej, chorobie wrzodowa żołądka i dwunastnicy, skurczach żołądka i jelit. Substancji tej należy unikać gdy pacjent cierpi na: jaskrę, przerost gruczołu krokowego, zaparcia atoniczne, niedrożność porażenną jelit, czy też na nadwrażliwość na alkaloidy tropanowe lub leukopenię.
  3. Papaweryna jest środkiem silnie rozkurczającym mięśnie gładkie narządów wewnętrznych. Substancja ta należy do izochinolinowych alkaloidów opium. Rozkurcza mięśnie gładkie poprzez bezpośredni wpływ na ich komórki. Papawerynę stosuje się w stanach spastycznych mięśni gładkich przewodu pokarmowego (kolka żółciowa, stany skurczowe dróg żółciowych, kolka jelitowa) i dróg moczowych (kolka nerkowa, bolesne parcie na mocz). Bez recepty papawerynę można znaleźć w kroplach żołądkowych z dodatkiem tej substancji.

W stanach skurczowych o umiarkowanym i lekkim nasileniu pomocne będą zioła o właściwościach rozkurczowych (dzięki zawartości kumaryn) i pobudzających trawienie (dzięki związkom goryczowym, fitosterolom, kwasom polifenolowym), np.: kwiat rumianku, korzeń arcydzięgla, ziele bylicy piołunu, pietruszka, kminek.