Kandesar Comp interakcje ulotka tabletki 8mg+0,0125g 100 tabl.

Brak informacji o dostępności produktu

 

Kandesar Comp tabletki | 8mg+0,0125g | 100 tabl.


Dowiedz się więcej

Rodzaj: lek na receptę
Substancja czynna: Candesartanum cilexetilum, Hydrochlorothia
Podmiot odpowiedzialny: ORION CORPORATION



Opis produktu Kandesar Comp

Kiedy stosujemy lek Kandesar Comp?

Kandesar Comp zalecany jest w przypadku:

• Leczenia nadciśnienia pierwotnego u pacjentów dorosłych, których ciśnienia krwi nie da się optymalnie kontrolować stosując monoterapię cyleksetylem kandesartanu lub hydrochlorotiazydem.


Jaki jest skład leku Kandesar Comp?

Kandesar Comp 8 mg + 12,5 mg:

Jedna tabletka produktu Kandesar Comp zawiera 8 mg cyleksetylu kandesartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

Każda tabletka zawiera 69,72 mg laktozy jednowodnej.

Kandesar Comp 16 mg + 12,5 mg:

Jedna tabletka produktu Kandesar Comp zawiera 16 mg cyleksetylu kandesartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu.

Każda tabletka zawiera 61,2 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


Jakie są przeciwwskazania do stosowania leku Kandesar Comp?

Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą lub substancje czynne pochodne sulfonamidów. Hydrochlorotiazyd jest substancją czynną pochodną sulfonamidów.

II i III trymestr ciąży (patrz punkt 4.4 i 4.6).

Ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny wynoszący < 30 ml/min/1,73 m2 powierzchni ciała).

Ciężka niewydolność wątroby i/lub cholestaza.

Oporna na leczenie hipokaliemia i hiperkalcemia.

Dna moczanowa.


Kandesar Comp – jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

W kontrolowanych badaniach klinicznych z zastosowaniem cyleksetylu kandesartanu/ hydrochlorotiazydu zdarzenia niepożądane miały łagodny i przejściowy charakter.

Odsetek przypadków odstawienia leczenia za pomocą cyleksetylu kandesartanu/hydrochlorotiazydu (2,33,3%) z powodu wystąpienia zdarzeń niepożądanych był podobny jak w przypadku stosowania placebo (2,7-4,3%).

Podczas badań klinicznych cyleksetylu kandesartanu/hydrochlorotiazydu, reakcje niepożądane były ograniczone do tych, o których uprzednio donoszono w związku z cyleksetylem kandesartanu i/lub hydrochlorotiazydem.

Poniższa tabela przedstawia reakcje niepożądane na cyleksetyl kandesartanu ustalone na podstawie badań klinicznych oraz doświadczeń po wprowadzeniu produktu na rynek. Podczas zbiorczej analizy danych z badań klinicznych u pacjentów z nadciśnieniem, ustalono reakcje niepożądane w oparciu o częstość ich występowania, w przypadku cyleksetylu kandesartanu wyższą, o co najmniej 1% niż w przypadku placebo.

Częstość występowania działań niepożądanych przedstawionych w tabelach w punkcie 4.8 to: bardzo często (≥ 1/10), często (≥1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do < 1/100 ), rzadko (≥1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000).

Klasyfikacja układów i narządów

Częstość występowania

Działanie niepożądane

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

Często

Infekcje układu oddechowego

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Bardzo rzadko

Leukopenia, neutropenia i agranulocytoza

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Bardzo rzadko

Hiperkaliemia, hiponatremia

Zaburzenia układu nerwowego

Często

Zawroty głowy/ zaburzenia równowagi, bóle głowy

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Bardzo rzadko

Kaszel

Zaburzenia żołądka i jelit

Bardzo rzadko

Nudności

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Bardzo rzadko

Podniesiony poziom enzymów wątrobowych, nieprawidłowa czynność wątroby lub zapalenie wątroby

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Bardzo rzadko

Obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka, świąd

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Bardzo rzadko

Bóle pleców, bóle stawowe, bóle mięśniowe

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Bardzo rzadko

Zaburzenia funkcji nerek, w tym niewydolność nerek u podatnych pacjentów (patrz punkt 4.4)

Tabela poniżej przedstawia reakcje niepożądane w przypadku monoterapii hydrochlorotiazydem, zwykle w dawkach 25 mg lub wyższych.

Klasyfikacja układów i narządów

Częstość występowania

Działanie niepożądane

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Rzadko

Leukopenia, neutropenia/agranulocytoza, trombocytopenia, niedokrwistość aplastyczna, zahamowanie czynności szpiku kostnego, niedokrwistość hemolityczna

Zaburzenia układu

Rzadko

Reakcje anafilaktyczne

immunologicznego

   

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Często

Hiperglikemia, hiperurykemia, zaburzenia równowagi elektrolitowej (w tym hiponatremia i hipokaliemia)

Zaburzenia psychiczne

Rzadko

Zaburzenia snu, depresja, niepokój ruchowy

Zaburzenia układu nerwowego

Często

Rzadko

Zawroty głowy, uczucie pustki w głowie

Parestezja

Zaburzenia oka

Rzadko

Przejściowe niewyraźne widzenie

Zaburzenia serca

Rzadko

Arytmie serca

Zaburzenia naczyniowe

Często

Rzadko

Niedociśnienie ortostatyczne

Martwicze zapalenie naczyń (zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie naczyń krwionośnych skóry)

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Rzadko

Zespół zaburzeń oddychania (w tym zapalenie płuc i obrzęk płuc)

Zaburzenia żołądka i jelit

Niezbyt często

Rzadko

Jadłowstręt, utrata apetytu, podrażnienie żołądka, biegunka, zaparcia

Zapalenie trzustki

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Rzadko

Żółtaczka (żółtaczka cholestatyczna wewnątrzwątrobowa)

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Niezbyt często

Rzadko

Wysypka, pokrzywka, reakcje fotowrażliwości

Martwica toksyczno-rozpływna naskórka, reakcje przypominające skórną postać tocznia rumieniowatego, reaktywacja skórnej postaci tocznia rumieniowatego

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Rzadko

Kurcze mięśni

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Często

Rzadko

Cukromocz

Zaburzenie czynności nerek i śródmiąższowe zapalenia nerek

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Często

Rzadko

Osłabienie

Gorączka

Badania diagnostyczne

Często

Rzadko

Wzrost stężenia cholesterolu i trójglicerydów

Wzrost stężenia azotu mocznikowego we krwi i kreatyniny w surowicy


Kandesar Comp - dawkowanie leku

Dawkowanie

Zalecana dawka Kandesar Comp to jedna tabletka dziennie.

Zalecane jest miareczkowanie dawki z pojedynczych składników (cyleksetylu kandesartanu oraz hydrochlorotiazydu). W przypadkach uzasadnionych klinicznie można brać pod uwagę bezpośrednie przejście od monoterapii do Kandesar Comp. Miareczkowanie dawki cyleksetylu kandesartanu jest zalecane przy zmianie z monoterapii hydrochlorotiazydem. Kandesar Comp może być podawany pacjentom, których ciśnienia krwi nie da się optymalnie kontrolować stosując monoterapię cyleksetylem kandesartanu lub hydrochlorotiazydem bądź produktem Kandesar Comp w niższych dawkach.

Najsilniejsze działanie przeciwnadciśnieniowe zostaje zazwyczaj osiągnięte w ciągu 4 tygodni od momentu rozpoczęcia leczenia.

Populacje szczególne

Osoby starsze

W przypadku osób starszych nie jest konieczne dostosowanie dawki.

Pacjenci z obniżoną pojemnością naczyniową

Zaleca się dostosowanie dawki cyleksetylu kandesartanu u pacjentów obciążonych ryzykiem niedociśnienia tętniczego, takich jak osoby z podejrzeniem zmniejszenia objętości płynów wewnątrznaczyniowych (u tych pacjentów można rozważyć zastosowanie wstępnej dawki cyleksetylu kandesartanu wynoszącej 4 mg).

Pacjenci z upośledzoną czynnością nerek

W przypadku tej populacji diuretyki pętlowe preferowane są w stosunku do tiazydów. Miareczkowanie dawki cyleksetylu kandesartanu zaleca się u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min/1.73 m2 powierzchni ciała (BSA – ang. Body Surface Area)) przed podjęciem leczenia Kandesar Comp (zalecana dawka początkowa cyleksetylu kandesartanu u tych pacjentów to 4 mg).Kandesar Comp jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min/1.73 m2 BSA) (patrz punkt 4.3).

Pacjenci z niewydolnością wątroby

Miareczkowanie dawki cyleksetylu kandesartanu zaleca się u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością wątroby przed podjęciem leczenia Kandesar Comp (zalecana dawka początkowa cyleksetylu kandesartanu u tych pacjentów to 4 mg).

Kandesar Comp jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i/lub zastojem żółci (patrz punkt 4.3).

Populacja pediatryczna

Bezpieczeństwo i skuteczność Kandesar Comp u dzieci do 18 roku życia nie zostały zbadane. Brak danych na ten temat.

Sposób podania

Podanie doustne.

Kandesar Comp można zażywać z jedzeniem lub bez.

Żywność nie ma wpływu na biodostępność kandesartanu.

Brak klinicznie istotnych interakcji między hydrochlorotiazydem i żywnością.


Kandesar Comp – jakie środki ostrożności należy zachować?

Upośledzenie czynności nerek/przeszczep nerki

W tej populacji pacjentów preferowane jest stosowanie diuretyków pętlowych niż leków tiazydowych. W przypadku stosowania produktu Kandesar Comp u pacjentów z upośledzoną czynnością nerek zaleca się okresowe monitorowanie stężenia potasu, kreatyniny i kwasu moczowego.

Brak jest doświadczeń dotyczących stosowania produktu Kandesar Comp u pacjentów po niedawno przeprowadzonym przeszczepie nerki.

Zwężenie tętnicy nerkowej

Produkty lecznicze wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron, w tym antagoniści receptorów angiotensyny II (AIIRAs), mogą podnosić poziom mocznika we krwi i kreatyniny w surowicy u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnicy nerkowej lub zwężeniem tętnicy prowadzącej do pojedynczej nerki.

Zmniejszenie objętości płynów wewnątrznaczyniowych

U pacjentów ze zmniejszoną objętością płynów wewnątrznaczyniowych i/lub niedoborem sodu może wystąpić objawowe niedociśnienie tętnicze, jak opisano w przypadku innych leków działających na układ renina-angiotensyna-aldosteron. Dlatego też nie zaleca się stosowania produktu Kandesar Comp do momentu wyrównania tego niedoboru.

Znieczulenie i zabieg chirurgiczny

Podczas znieczulenia i zabiegu chirurgicznego w przypadku pacjentów leczonych za pomocą AIIRAs może wystąpić niedociśnienie tętnicze w wyniku blokady układu reninowo-angiotensynowego. W bardzo rzadkich przypadkach niedociśnienie tętnicze krwi może mieć ciężką postać, która uzasadniałaby dożylne podanie płynów i/lub leków obkurczających naczynia krwionośne.

Upośledzenie czynności wątroby

Należy zachować ostrożność, stosując leki tiazydowe u pacjentów z upośledzoną czynnością wątroby lub postępującą chorobą wątroby, gdyż niewielkie zaburzenia równowagi płynowej i elektrolitowej mogą spowodować wystąpienie śpiączki wątrobowej. Brak jest doświadczeń klinicznych dotyczących stosowania produktu Kandesar Comp u pacjentów z upośledzeniem czynności wątroby.

Zwężenie zastawki aortalnej i dwudzielnej (zaporowa kardiomiopatia przerostowa)

Tak jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia krwionośne, należy zachować szczególną ostrożność w przypadku pacjentów z hemodynamicznie istotnym zwężeniem zastawki aortalnej lub dwudzielnej bądź z zaporową kardiomiopatią przerostową.

Hiperaldosteronizm pierwotny

Pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem generalnie nie reagują na środki przeciwnadciśnieniowe działające jako inhibitory układu renina-angiotensyna. Dlatego też Kandesar Comp nie jest zalecany w tej grupie chorych.

Zaburzenia równowagi elektrolitowej

Należy w odpowiednich odstępach czasu wykonywać okresowe oznaczenia stężeń elektrolitów w surowicy.

Leki tiazydowe, w tym hydrochlorotiazyd, mogą powodować zaburzenia równowagi płynowej lub elektrolitowej (hiperkalcemia, hipokaliemia, hiponatremia, hipomagnezemia i zasadowica hipochloremiczna).

Tiazydowe leki moczopędne mogą zmniejszać wydalanie wapnia z moczem i mogą powodować okresowy, niewielki wzrost stężenia wapnia w surowicy.

Wyraźna hiperkalcemia może być objawem utajonej nadczynności przytarczyc. Przed wykonywaniem badań czynności przytarczyc należy odstawić leki tiazydowe.

Hydrochlorotiazyd powoduje zależny od wielkości dawki wzrost wydalania potasu z moczem, co może prowadzić do hipokaliemii. To działanie hydrochlorotiazydu wydaje się być mniej widoczne, gdy produkt stosowany jest w skojarzeniu z cyleksetylem kandesartanu. Ryzyko hipokaliemii może być zwiększone w przypadku pacjentów z marskością wątroby lub pacjentów, u których następuje szybka diureza, w przypadku pacjentów spożywających niedostateczne ilości elektrolitów bądź u pacjentów stosujących jednocześnie terapię glikokortykosteroidami lub hormonem adrenokortykotropowym (ACTH).

Leczenie przy pomocy cyleksetylu kandesartanu może powodować hiperkaliemię, zwłaszcza przy współistniejącej niewydolności serca i/lub niewydolności nerek. Łączne stosowanie Kandesar Comp oraz diuretyków niewypłukujących potasu, suplementów potasu lub substytutów soli bądź innych produktów leczniczych, które mogą podwyższać poziom potasu w surowicy (np. sól sodowa heparyny), może doprowadzić do wzrostu poziomu potasu w surowicy krwi. W razie potrzeby należy wdrożyć monitorowanie poziomu potasu.

Wykazano, że leki tiazydowe zwiększają wydalanie magnezu z moczem, co może prowadzić do hipomagnezemii.

Wpływ na metabolizm i układ hormonalny

Leczenie tiazydowymi lekami moczopędnymi może upośledzać tolerancję glukozy. Może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny. Cukrzyca utajona może ujawnić się w czasie leczenia tiazydem. Wzrost poziomu cholesterolu i triglicerydów jest kojarzony z leczeniem diuretykami tiazydowymi. W przypadku dawek zawartych w Kandesar Comp, obserwowane są jedynie minimalne efekty tego typu. Tiazydowe leki moczopędne zwiększają stężenie kwasu moczowego w surowicy i mogą spowodować wystąpienie dny moczanowej u podatnych pacjentów.

Wrażliwość na światło

Donoszono o przypadkach reakcji nadwrażliwości na światło w trakcie stosowania diuretyków tiazydowych (patrz punkt 4.8). Jeżeli dojdzie do takiej reakcji, zaleca się zaprzestanie leczenia. W przypadkach, gdy ponowne podanie leku jest niezbędne, zalecana jest ochrona obszarów wystawionych na działanie słońca lub sztucznego promieniowania UVA.

Informacje ogólne

W przypadku pacjentów, u których napięcie naczyniowe i funkcja nerek zależą głównie od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron (np. pacjenci z ciężką zastoinową niewydolnością serca bądź stanowiącą podłoże chorobą nerek, w tym zwężeniem tętnicy nerkowej), leczenie produktami wpływającymi na ten układ, w tym AIIRAs, zostało skojarzone z ostrym nadciśnieniem, azotemią, oligurią lub, rzadziej, ostrą niewydolnością nerek. Tak jak w przypadku wszelkich innych leków przeciwnadciśnieniowych, nadmierny spadek ciśnienia tętniczego krwi u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub miażdżycą naczyń mózgowych może prowadzić do zawału mięśnia sercowego lub udaru.

Reakcje nadwrażliwości na hydrochlorotiazyd mogą występować zarówno u pacjentów, u których w przeszłości stwierdzono alergię lub astmę oskrzelową, jak i u pacjentów bez tych schorzeń w wywiadzie; jednak wystąpienie reakcji nadwrażliwości jest bardziej prawdopodobne w przypadku pacjentów, u których odnotowano te choroby w przeszłości.

W przypadku stosowania tiazydowych leków moczopędnych zgłaszano zaostrzenie lub uaktywnienie tocznia rumieniowatego układowego.

Przeciwnadciśnieniowy efekt działania Kandesar Comp może zostać wzmocniony przez inne leki przeciwnadciśnieniowe.

Niniejszy produkt leczniczy zawiera laktozę jako substancję pomocniczą, dlatego też pacjenci z rzadko występującymi dziedzicznymi schorzeniami w postaci nietolerancji galaktozy, niedoboru laktazy typu Lapp lub zespołu złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować powyższego leku.

Ciąża

Podczas ciąży nie należy rozpoczynać leczenia antagonistami receptora angiotensyny II (AIIRAs). O ile kontynuacja leczenia AIIRAs nie jest uważana za niezbędną, pacjentki planujące ciążę powinny zmienić leczenie przeciwnadciśnieniowe na alternatywne, o ustalonym profilu bezpieczeństwa dla stosowania w czasie ciąży. W razie rozpoznania ciąży należy natychmiast wstrzymać leczenie przy pomocy AIIRAs i, jeśli będzie to stosowne, rozpocząć terapię alternatywną (patrz punkt 4.3 i 4.6).


Przyjmowanie leku Kandesar Comp w czasie ciąży

Ciąża

Kandesartan:

Nie zaleca się stosowania AIIRAs podczas I trymestru ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie AIIRAs jest przeciwwskazane podczas II i III trymetru ciąży (patrz punkt 4.3 i 4.4).

Dowody epidemiologiczne dotyczące ryzyka teratogennych efektów działania inhibitorów ACE podczas I trymestru ciąży nie są rozstrzygające; jednakże, nie da się wykluczyć niewielkiego wzrostu tego ryzyka. Podczas gdy brak jest kontrolowanych danych epidemiologicznych odnośnie ryzyka związanego z inhibitorami receptora angiotensyny II (AIIRAs), podobne ryzyko może istnieć w przypadku tej klasy leków. O ile kontynuacja leczenia ARB nie jest uważana za niezbędną, pacjentki planujące ciążę powinny zmienić leczenie przeciwnadciśnieniowe na alternatywne, o ustalonym profilu bezpieczeństwa dla stosowania w czasie ciąży. W razie rozpoznania ciąży należy natychmiast wstrzymać leczenie przy pomocy AIIRAs i, jeśli będzie to stosowne, rozpocząć terapię alternatywną.

Wiadomo, że narażenie na leczenie AIIRA podczas II i III trymestru ciąży indukuje u ludzi fetotoksyczność

(pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki) oraz jest toksyczne dla noworodków (niewydolność nerek, niedociśnienie, hiperkaliemia). (Patrz też 5.3 'Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie').

Jeżeli doszło do narażenia na działanie AIIRAs, począwszy od II trymestru ciąży zalecana jest ultrasonograficzna kontrola funkcji nerek oraz czaszki.

Niemowlęta, których matki przyjmowały AIIRAs, powinny być pod ścisłą obserwacją w kierunku niedociśnienia (patrz również punkt 4.3 i 4.4).

Hydrochlorotiazyd:

Doświadczenia w stosowaniu hydrochlorotiazydu podczas ciąży, szczególnie w czasie I trymestru, są ograniczone. Badania na zwierzętach nie są wystarczające.

Hydrochlorotiazyd przechodzi przez łożysko. W oparciu o farmakologiczne mechanizmy działania hydrochlorotiazydu wiadomo, że jego zastosowanie w czasie II i III trymestru ciąży może upośledzać perfuzję płodowo-łożyskową i powodować takie efekty u płodu i noworodków, jak żółtaczka, zaburzenia równowagi elektrolitowej oraz trombocytopenia.

Hydrochlorotiazyd nie powinien być stosowany w przypadku obrzęków ciążowych, nadciśnienia ciążowego bądź stanu przedrzucawkowego ze względu na ryzyko obniżenia objętości surowicy i obniżenia perfuzji łożyska, nie powodując pozytywnych skutków dla przebiegu choroby.

Hydrochlorotiazyd nie powinien być stosowany w przypadku nadciśnienia u ciężarnych, z wyjątkiem rzadkich sytuacji, w których nie można zastosować innego leczenia.

Laktacja

Kandesartan:

Ze względu na brak dostępnych informacji dotyczących stosowania Kandesar Comp w okresie karmienia piersią, Kandesar Comp nie jest zalecany i preferowane są alternatywne sposoby leczenia, o lepiej ustalonych profilach bezpieczeństwa w tym czasie, w szczególności w przypadku karmienia noworodka bądź wcześniaka.

Hydrochlorotiazyd:

Hydrochlorotiazyd jest wydalany w małych ilościach w mleku ludzkim. Tiazydy w wysokich dawkach powodujące intensywną diurezę, mogą utrudnić produkcję mleka. Nie jest zalecane stosowanie Kandesar Comp podczas karmienia piersią.


Interakcje z innymi lekami

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie.


Interakcje z żywnością

Nie posiadamy informacji wskazujących, aby podczas zażywania tego leku należało unikać jakichkolwiek produktów żywnościowych.


Podobne produkty z tą samą substancją czynną


Może Cię również zainteresować:


Dodatkowe informacje

Wybierz interesujące Cię informacje:

Informacje o identyfikatorach BLOZ produktów są dostępne adresem www.blozinfo.osoz.pl.