Preparaty na nudności/wymioty
Choroba lokomocyjna
Podróżowanie jest piękne – pozwala na poznawanie świata, odmiennych kultur, zgłębianie historii czy poszerzanie horyzontów. Niestety, sama podróż bywa dla niektórych uciążliwa, a mowa tu o osobach cierpiących na chorobę lokomocyjną. Trasa spędzona w samochodzie, autobusie czy pociągu staje się dla nich trudnym do wytrzymania koszmarem. Czym jest choroba lokomocyjna? W jaki sposób się objawia oraz jak można ją leczyć?
Co wywołuje chorobę lokomocyjną?
Choroba lokomocyjna, zwana także kinetozą, związana jest z zaburzeniem zmysłu równowagi, w skład którego wchodzi m.in. błędnik. Podczas ruchu (np. podróży samochodem czy statkiem), część zmysłu równowagi osoby cierpiącej na chorobę lokomocyjną reaguje na fakt, iż znajdujemy się w pewnym ruchu, jednak pozostała część tego zmysłu odbiera sprzeczne sygnały ? nie odczuwa ruchu. Sytuacja ta jest związana z faktem, iż ciało teoretycznie znajduje się w spoczynku, ale jego położenie mimo to się zmienia, gdyż przemieszczamy się względem otoczenia.
Choroba dotyczy osób w każdym wieku, zarówno dzieci, jak i dorosłych, ale najczęściej występuje w przedziale wiekowym od 2. do 12. r.ż. U osób dorosłych, choroba lokomocyjna szczególnie często występuje w grupie kobiet w ciąży.
Objawy choroby lokomocyjnej
Choroba lokomocyjna najczęściej przywodzi na myśl obraz wymiotującego w podróży samochodem dziecka ? skojarzenie jest jak najbardziej trafione! Wymioty są powszechnie występującym objawem omawianego schorzenia.
Wśród objawów choroby lokomocyjnej wymienić można także: nudności,
- bóle i zawroty głowy,
- intensywne pocenie się,
- bladość,
- osłabienie.
Moment wystąpienia symptomów choroby lokomocyjnej jest na tyle charakterystyczny, że zazwyczaj postawienie trafnej diagnozy nie wymaga dodatkowych badań, np. laboratoryjnych, a jedynie szczegółowego wywiadu lekarza z pacjentem.
Jak długo trwają objawy?
Objawy świadczące o obecności choroby lokomocyjnej bywają dla osoby chorej bardzo uciążliwe. Pocieszający jest jednak fakt, iż ustępują one w momencie, gdy podróż dobiega końca ? wychodzimy z samochodu, schodzimy ze statku na ląd czy opuszczamy pociąg na końcowej stacji swej podróży.
Choroba lokomocyjna ? leczenie
Na rynku aptecznym znajduje się cały wachlarz preparatów dedykowanych osobom borykającym się z chorobą lokomocyjną. Producenci sięgają nie tylko po różne substancje, m.in. o działaniu przeciwwymiotnym, ale także proponują różne postacie leków czy suplementów diety.
Dimenhydramina
Substancją leczniczą wykorzystywaną w zwalczaniu objawów choroby lokomocyjnej jest dimenhydramina, czyli chemiczna pochodna etanoloaminy. Zalicza się ją do leków przeciwhistaminowych pierwszej generacji, przypisuje się jej działanie cholinolityczne oraz hamujące ośrodek wymiotny (zlokalizowany w rdzeniu przedłużonym) i odruchy błędnikowe. Dimenhydramina zalecana jest w profilaktyce kinetozy, czyli choroby lokomocyjnej. Substancję należy zażyć zgodnie z zaleceniem lekarza lub według instrukcji producenta leku zawartej w ulotce, najlepiej na ok. 30 minut przed rozpoczęciem podróży. Na rynku są dostępne leki bez recepty, zawierające dimenhydraminę w postaci tabletek lub gum do żucia.
Imbir
Kłącze imbiru (łac. Zingiberis rhizoma) stanowi surowiec farmaceutyczny o działaniu przeciwwymiotnym, przeciwwirusowym, przeciwwrzodowym, pobudzającym wydzielanie śliny czy soku żołądkowego. W przypadku choroby lokomocyjnej, wykorzystuje się jego aktywność przeciwwymiotną.
Preparaty na bazie imbiru, przeznaczone są do stosowania u osób cierpiących na chorobę lokomocyjną, zazwyczaj zarejestrowane są jako suplementy diety. Wyroby medyczne oraz homeopatia
Dostępność wybranych produktów w aptekach w Twojej okolicy możesz z łatwością i bez wychodzenia z domu sprawdzić za pomocą portalu KtoMaLek.pl.
