Ketrel (kwetiapina) należy do grupy leków przeciwpsychotycznych. Zarówno w ulotce leku, jak i w oficjalnych wytycznych medycznych znajduje się ostrzeżenie (tzw. "czarna skrzynka") informujące, że stosowanie leków przeciwpsychotycznych u pacjentów w podeszłym wieku (szczególnie z otępieniem lub zaburzeniami zachowania) wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zgonu. Najczęstszymi przyczynami są powikłania sercowo-naczyniowe (np. udar, niewydolność serca) lub infekcje (np. zapalenie płuc). Samo złamanie szyjki kości udowej u osoby w wieku 95 lat jest urazem o ogromnym wskaźniku śmiertelności (nawet do 30% pacjentów umiera w ciągu roku od tego urazu). Kiedy dodano do tego Ketrel, mogło dojść do tzw. "kaskady powikłań": • Zapalenie płuc: Osoba śpiąca w ciągu dnia, unieruchomiona w łóżku z powodu złamania, oddycha bardzo płytko. Wydzielina zalega w płucach, co u tak wiekowej osoby błyskawicznie prowadzi do hipostatycznego (odleżynowego) zapalenia płuc, które często bywa bezpośrednią przyczyną śmierci. • Odwodnienie i zakrzepica: Ciągły sen utrudniał pojenie pacjentki. Odwodnienie zagęszcza krew, co przy unieruchomieniu dramatycznie zwiększa ryzyko zatorowości płucnej lub udaru. Zmiana zachowania babci była bezpośrednim efektem ubocznym Ketrelu. Lekarz prawdopodobnie przepisał ten lek, aby wyciszyć pacjentkę i ułatwić jej zasypianie w bólu po ciężkim urazie, jednak u tak sędziwych osób ryzyko związane z neuroleptykami jest ogromne. Mogło dojść do sytuacji, w której silne wyciszenie lekowe odebrało organizmowi resztki sił do walki z powikłaniami po złamaniu biodra, co mogło przyspieszyć moment odejścia.
2026-10-29
