Teveten interakcje ulotka tabletki powlekane 0,6 g 14 tabl. | 1 blist.a 14 szt.

Trudno dostępny w aptekach

 

Teveten tabletki powlekane | 0,6 g | 14 tabl. | 1 blist.a 14 szt.

od 0 , 00  do 31 , 04

Wybierz odpłatność

Rodzaj: lek na receptę | refundowany | 75+
Substancja czynna: Eprosartanum
Producent: BGP PRODUCTS POLAND SP. Z O.O.

Teveten cena

31,04



Opis produktu Teveten

Wskazania

Eprosartan jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego pierwotnego.



Skład

Każda tabletka powlekana zawiera 600 mg eprosartanu (Eprosartanum) w postacieprosartanu mezylanu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu:

Każda tabletka powlekana zawiera 43,3 mg laktozy jednowodnej. Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


Przeciwwskazania

Znana nadwrażliwość na eprosartan lub którąkolwiek substancję pomocniczą. Ciężka niewydolność wątroby.

Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6).

Istotne hemodynamicznie obustronne zwężenie tętnic nerkowych lub znaczne zwężenie tętnicy jedynej czynnej nerki.


Działania niepożądane

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane u pacjentów leczonych eprosartanem to bóle głowy i niespecyficzne dolegliwości żołądkowo-jelitowe występujące odpowiednio u około 11% i 8% pacjentów.

DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE, KTÓRE WYSTĄPIŁY U PACJENTÓW LECZONYCH

EPROSARTANEM, BIORĄCYCH UDZIAŁ W BADANIACH KLINICZNYCH (n=2316)

Klasyfikacja układów i narządów MedDRA

Bardzo często

≥1/10

Często

≥1/100 do < 1/10

Niezbyt często

≥1/1000 do < 1/100

Zaburzenia układu immunologicznego

   

reakcje nadwrażliwości*

Zaburzenia układu nerwowego

ból głowy*

zawroty głowy*

 

Zaburzenia naczyniowe

   

niedociśnienie

Zaburzenia układu oddechowego, klatki

piersiowej i śródpiersia

 

zapalenie błony śluzowej nosa

 

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

 

skórne reakcje alergiczne (np. wysypka, świąd)

obrzęk naczynioruchowy*

Zaburzenia żołądka i jelit

 

niespecyficzne dolegliwości żołądkowo-jelitowe (np. nudności, biegunka, wymioty)

 

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

 

osłabienie

 

*Nie występowały częściej niż po przyjmowaniu placebo.

Oprócz powyższych działań niepożądanych odnotowanych w trakcie badań klinicznych, zgłoszono spontanicznie działania niepożądane podczas stosowania eprosartanu po wprowadzeniu do obrotu.

Częstości ich występowania nie można oszacować na podstawie dostępnych danych (częstość nieznana):

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Zaburzenia czynności nerek, w tym niewydolność nerek u pacjentów z grupy ryzyka (np. zwężenie tętnicy nerkowej).


Dawkowanie

Zalecana dawka wynosi 600 mg eprosartanu raz na dobę.

W razie konieczności dawkę można zwiększyć do 800 mg eprosartanu raz na dobę.

U większości pacjentów maksymalne działanie obniżające ciśnienie tętnicze uzyskuje się po 2-3 tygodniach leczenia.

Eprosartan może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami

przeciwnadciśnieniowymi. Zwłaszcza skojarzenie z tiazydowymi lekami moczopędnymi, takimi jak hydrochlorotiazyd lub antagonistami wapnia, takimi jak nifedypina o przedłużonym uwalnianiu wykazało działanie addytywne z eprosartanem.

Eprosartan można przyjmować podczas posiłku lub niezależnie od posiłku.

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie jest wymagana modyfikacja dawki u osób w podeszłym wieku.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

Doświadczenie u pacjentów z niewydolnością wątroby jest ograniczone (patrz punkt 4.3).

Dawkowanie u osób z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 60 ml/min) dawka dobowa nie może być większa niż 600 mg.

Dzieci i młodzież

Nie zaleca się podawania produktu Teveten dzieciom i młodzieży, ponieważ brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania w tej grupie wiekowej.


Środki ostrożności

Niewydolność wątroby

Należy zachować szczególną ostrożność podczas stosowania eprosartanu u pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby, ponieważ istnieje ograniczone doświadczenie w tej grupie pacjentów.

Niewydolność nerek

Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z łagodną do umiarkowanej niewydolnością nerek (klirens kreatyniny ≥ 30 ml/min). Zaleca się ostrożność w przypadku stosowania u pacjentów z klirensem kreatyniny < 30 ml/min lub pacjentów dializowanych.

Pacjenci z grupy ryzyka wystąpienia zaburzeń czynności nerek

U niektórych pacjentów z czynnością nerek zależną od nasilonej aktywności układu renina-angiotensynaaldosteron (np. pacjenci z ciężką niewydolnością serca [klasa IV wg NYHA], obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki), w trakcie leczenia inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE) istnieje ryzyko wystąpienia skąpomoczu i (lub) postępującej azotemii oraz, rzadko, ostrej niewydolności nerek. Prawdopodobieństwo wystąpienia takich zaburzeń jest większe u pacjentów leczonych jednocześnie lekami moczopędnymi. Brak wystarczającego doświadczenia klinicznego w stosowaniu antagonistów receptora angiotensyny II, takich jak eprosartan, aby określić czy podobne ryzyko wystąpienia zaburzeń czynności nerek u podatnych pacjentów istnieje w odniesieniu do tej grupy leków. W przypadku stosowania eprosartanu u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy ocenić czynność nerek przed rozpoczęciem leczenia i okresowo w trakcie leczenia. W przypadku pogorszenia czynności nerek podczas terapii, należy ponownie ocenić leczenie eprosartanem.

Na podstawie doświadczenia z innymi substancjami z tej grupy leków oraz inhibitorami ACE wyszczególniono następujące środki ostrożności, jakie należy zastosować:

Hiperkaliemia

Podczas leczenia innymi produktami wpływającymi na układ renina-angiotensyna-aldosteron istnieje możliwość wystąpienia hiperkaliemii, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością nerek i (lub) serca. Zaleca się monitorowanie stężenia potasu w surowicy u pacjentów z grupy ryzyka.

Doświadczenie z innymi produktami wpływającymi na układ renina-angiotensyna-aldosteron wskazuje, że równoczesne stosowanie leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, substytutów soli zawierających potas lub innych produktów, które mogą zwiększać stężenie potasu (np. heparyny), może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Z tego powodu należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego ich stosowania z produktem Teveten.

Hiperaldosteronizm pierwotny

Nie zaleca się stosowania produktu Teveten u pacjentów z hiperaldosteronizmem pierwotnym.

Niedociśnienie

U pacjentów ze znaczną hipowolemią i (lub) niedoborem soli (np. podczas stosowania leków moczopędnych w dużych dawkach) może wystąpić objawowe niedociśnienie. Stany te należy skorygować przed rozpoczęciem leczenia.

Choroba wieńcowa serca

Obecne doświadczenie u pacjentów z chorobą wieńcową serca jest ograniczone.

Zwężenie zastawki aorty lub zastawki dwudzielnej/ kardiomiopatia przerostowa

Podobnie jak w przypadku wszystkich leków rozszerzających naczynia krwionośne, należy zachować ostrożność podczas stosowania eprosartanu u pacjentów ze zwężeniem zastawki aorty lub zastawki dwudzielnej albo z kardiomiopatią przerostową.

Przeszczepienie nerki

Brak doświadczenia u pacjentów po niedawno przebytym przeszczepieniu nerki.

Ciąża

Nie należy rozpoczynać podawania eprosartanu w trakcie ciąży. Z wyjątkiem konieczności kontynuowania leczenia eprosartanem, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe, o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania w ciąży. W przypadku potwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać podawanie eprosartanu i jeśli jest to wskazane, należy rozpocząć leczenie alternatywne (patrz punkty 4.3 i 4.6).

Inne ostrzeżenia i środki ostrożności

Z obserwacji wynika, że inhibitory konwertazy angiotensyny, eprosartan i inni antagoniści receptora angiotensyny II są wyraźnie mniej skuteczne w obniżaniu ciśnienia tętniczego krwi u osób rasy czarnej w porównaniu z osobami innych ras. Prawdopodobnie jest to spowodowane częstszym występowaniem małej aktywności reniny u pacjentów rasy czarnej z nadciśnieniem.

Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.


Przyjmowanie leku Teveten w czasie ciąży

Ciąża

Nie zaleca się stosowania eprosartanu w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie eprosartanu w drugim i trzecim trymestrze ciąży jest przeciwwskazane (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Dane epidemiologiczne dotyczące ryzyka działania teratogennego inhibitorów ACE stosowanych w pierwszym trymestrze ciąży nie są rozstrzygające; jednak nie można wykluczyć niewielkiego zwiększenia ryzyka. Chociaż brak kontrolowanych danych epidemiologicznych dotyczących ryzyka stosowania antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRAs), podobne ryzyko może dotyczyć tej grupy leków. Z wyjątkiem konieczności kontynuowania leczenia eprosartanem, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe, o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania w ciąży. W przypadku stwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać leczenie eprosartanem i jeśli jest to wskazane, należy rozpocząć leczenie alternatywne.

Narażenie na AIIRAs w drugim i trzecim trymestrze ciąży powoduje toksyczne działanie na ludzki płód (pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki) i noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia).

Jeśli narażenie na eprosartan miało miejsce od drugiego trymestru ciąży, zaleca się badanie ultrasonograficzne nerek i czaszki.

Noworodki, których matki przyjmowały eprosartan należy dokładnie obserwować ze względu na możliwość wystąpienia niedociśnienia (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Laktacja

Ze względu na brak danych odnośnie stosowania eprosartanu podczas karmienia piersią, nie zaleca się jego stosowania. Zalecane jest alternatywne leczenie o lepiej ustalonym profilu bezpieczeństwa podczas karmienia piersią, zwłaszcza w przypadku karmienia piersią noworodka lub wcześniaka.


interakcje leków z innymi lekami

Interakcje z innymi lekami

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie.


interakcje leków z żywnością

Interakcje z żywnością

Nie posiadamy informacji wskazujących, aby podczas zażywania tego leku należało unikać jakichkolwiek produktów żywnościowych.


Grupy


Może Cię również zainteresować:

Jak poradzić sobie z czkawką?

Porady

Jak poradzić sobie z czkawką?

Każdy z nas przynajmniej kilka razy w życiu miał czkawkę. Czasem trwa kilka sekund, czasem kilka minut. Zdarza się jednak, że może nas męczyć przez ki...


Dodatkowe informacje

Wybierz interesujące Cię informacje: