Sandostatin Lar interakcje ulotka proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań 0,01 g 1 zest.

Brak informacji o dostępności produktu

 

Sandostatin Lar proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań | 0,01 g | 1 zest.

od 0 , 00  do 961 , 75

Wybierz odpłatność

Rodzaj: lek na receptę | refundowany
Substancja czynna: Octreotidum
Podmiot odpowiedzialny: NOVARTIS PHARMA GMBH

Sandostatin Lar cena

961,75

Zapytaj farmaceutę

Masz pytania dotyczące dawkowania Sandostatin Lar?
Teraz możesz je zadać farmaceucie!



Opis produktu Sandostatin Lar

Kiedy stosujemy lek Sandostatin Lar?

Leczenie pacjentów z akromegalią:

• których stan jest zadowalająco kontrolowany leczeniem produktem Sandostatin podawanym podskórnie,

• u których leczenie chirurgiczne lub radioterapia jest niewskazana lub nieskuteczna, lub będących w okresie przejściowym, przed wystąpieniem całkowitego wyniku działania radioterapii.

Leczenie objawów u pacjentów z hormonalnie czynnymi guzami żołądka, jelit i trzustki, którzy zadowalająco reagują na leczenie produktem Sandostatin podawanym podskórnie:

• rakowiak z objawami zespołu rakowiaka,

• VIPoma,

• glukagonoma,

• gastrinoma (zespół Zollingera-Ellisona),

• insulinoma, w celu utrzymania właściwego stężenia glukozy przed operacją oraz w leczeniu podtrzymującym,

• GRFoma.

Leczenie pacjentów z zaawansowanymi guzami neuroendokrynnymi wywodzącymi się ze środkowej części prajelita lub o nieznanym ognisku pierwotnym.



Jaki jest skład leku Sandostatin Lar?

Substancją czynną jest oktreotyd (Octreotidum) w postaci octanu.

1 fiolka zawiera 10 mg, 20 mg lub 30 mg oktreotydu.


Jakie są przeciwwskazania do stosowania leku Sandostatin Lar?

Znana nadwrażliwość na oktreotyd lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.


Sandostatin Lar – jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Do najczęstszych działań niepożądanych zgłaszanych podczas leczenia oktreotydem należą zaburzenia żołądka i jelit, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia wątroby i dróg żółciowych oraz zaburzenia metabolizmu i odżywiania.

Do działań niepożądanych najczęściej zgłaszanych podczas badań klinicznych z zastosowaniem oktreotydu należały: biegunka, bóle brzucha, nudności, wzdęcia, ból głowy, kamica żółciowa, hiperglikemia i zaparcie. Innymi, często zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były zawroty głowy, miejscowy ból, błotko żółciowe, zaburzenia czynności tarczycy (np. zwiększenie stężenia hormonu pobudzającego tarczycę (TSH), zmniejszenie stężenia całkowitej T4 oraz zmniejszenie stężenia wolnej T4), luźne stolce, zaburzenia tolerancji glukozy, wymioty, osłabienie i hipoglikemia.

W rzadkich przypadkach niepożądane objawy ze strony żołądka i jelit mogą przypominać ostrą niedrożność przewodu pokarmowego z postępującym rozdęciem brzucha, silnym bólem w nadbrzuszu, tkliwością brzucha i obroną mięśniową.

Chociaż może zwiększyć się wydzielanie tłuszczu w kale, brak danych wskazujących, że długotrwałe leczenie oktreotydem może prowadzić do niedoborów odżywiania z powodu złego wchłaniania pokarmu.

Bardzo rzadko obserwowano ostre zapalenie trzustki, które z reguły występowało w pierwszych godzinach lub dniach po podaniu podskórnym produktu leczniczego Sandostatin i ustępowało po zaprzestaniu podawania leku. U pacjentów leczonych długotrwale produktem Sandostatin obserwowano zapalenie trzustki wywołane kamicą żółciową.

Zarówno u pacjentów z akromegalią, jak i z rakowiakami obserwowano zmiany w EKG, takie jak wydłużenie odstępu QT, zmiany osi serca, wczesna repolaryzacja, niski woltaż, zmiany załamka R (przejście załamka R w S), wczesna progresja załamków R oraz niespecyficzne zmiany odcinka ST. Jednakże nie udowodniono związku tych zmian ze stosowaniem octanu oktreotydu, gdyż u wielu z tych pacjentów występują choroby serca, które mogą być przyczyną takich zmian.

Działania niepożądane wymienione w Tabeli 1 zostały zebrane w czasie badań klinicznych z zastosowaniem oktreotydu.

Działania niepożądane (Tabela 1) przedstawiono wg klasyfikacji częstości występowania, jako pierwsze – najczęściej występujące.Częstość występowania zdefiniowano jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, ≥ 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000, < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), w tym pojedyncze przypadki. W obrębie każdej grupy o określonej częstości występowania objawy niepożądane są wymienione zgodnie ze zmniejszającym się nasileniem.

Tabela 1 Działania niepożądane zgłaszane w badaniach klinicznych

Zaburzenia żołądka i jelit

 

Bardzo często: Często:

Biegunka, ból brzucha, nudności, zaparcie, gazy Niestrawność, wymioty, wzdęcia, stolce tłuszczowe, luźne stolce, odbarwienie kału.

Zaburzenia układu nerwowego

 

Bardzo często: Często:

Ból głowy

Zawroty głowy

Zaburzenia endokrynologiczne

 

Często:

Niedoczynność tarczycy, zaburzenia czynności tarczycy (np. zmniejszenie stężenia TSH, zmniejszenie stężenia całkowitej T4 oraz zmniejszenie stężenia wolnej T4)

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

 

Bardzo często:

Często:

Kamica żółciowa

Zapalenie pęcherzyka żółciowego, błotko żółciowe, hiperbilirubinemia

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

 

Bardzo często:

Często:

Niezbyt często:

Hiperglikemia

Hipoglikemia, zaburzenia tolerancji glukozy, brak łaknienia

Odwodnienie

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

 

Bardzo często:

Ból w miejscu podania

Badania diagnostyczne

 

Często:

Zwiększenie aktywności aminotransferaz

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

 

Często:

Świąd, wysypka, łysienie

Zaburzenia układu oddechowego

 

Często:

Duszność

Zaburzenia serca

 

Często:

Niezbyt często:

Bradykardia

Tachykardia

Dane po wprowadzeniu leku do obrotu

O spontanicznie zgłaszanych działaniach niepożądanych, przedstawionych w Tabeli 2 informowano na zasadzie dobrowolności, a rzetelne ustalenie częstości ich występowania oraz związku przyczynowego z narażeniem na działanie leku nie zawsze jest możliwe.

Działania niepożądane pochodzące ze zgłoszeń spontanicznych

Zaburzenia immunologiczne Anafilaksja, reakcje alergiczne (nadwrażliwości)

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Pokrzywka

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Ostre zapalenie trzustki, ostre zapalenie wątroby bez zastoju żółci, cholestatyczne zapalenie wątroby, zastój żółci, żółtaczka, żółtaczka cholestatyczna.

Zaburzenia serca Arytmia

Badania diagnostyczne Zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej, zwiększenie aktywności gamma glutamyltransferazy


Sandostatin Lar – dawkowanie leku

Produkt leczniczy Sandostatin LAR może być podawany wyłącznie w głębokim wstrzyknięciu w mięsień pośladkowy. Kolejne wstrzyknięcia należy wykonywać na przemian w prawy lub lewy mięsień pośladkowy.

Akromegalia

U pacjentów, którzy zadowalająco reagują na leczenie produktem Sandostatin podawanym podskórnie, zaleca się rozpoczęcie leczenia od podawania produktu Sandostatin LAR w dawce 20 mg co 4 tygodnie przez 3 miesiące. Leczenie produktem Sandostatin LAR można rozpocząć następnego dnia po ostatnim podaniu podskórnym produktu Sandostatin. Następnie należy dostosować dawkę leku na podstawie stężenia w surowicy hormonu wzrostu (GH) i insulinopodobnego czynnika wzrostu 1, somatomedyny C (IGF-1) oraz objawów klinicznych.

U pacjentów, u których po 3 miesiącach objawy kliniczne i parametry biochemiczne (GH, IGF-1) nie są zadowalająco kontrolowane (stężenia GH nadal są większe niż 2,5 μg/l), dawka leku może zostać zwiększona do 30 mg co 4 tygodnie. Jeśli po kolejnych 3 miesiącach, parametry GH, IGF-1 i (lub) inne objawy nie są nadal zadowalająco kontrolowane podczas podawania dawki 30 mg, dawka leku może zostać zwiększona do 40 mg co 4 tygodnie.

U pacjentów, u których stężenie GH utrzymuje się stale poniżej 1 μg/l, a stężenie IGF-1 uległo normalizacji, oraz u których najszybciej ustępujące objawy przedmiotowe i podmiotowe akromegalii cofnęły się po 3 miesiącach leczenia dawką 20 mg, można zastosować produkt Sandostatin LAR w dawce 10 mg co 4 tygodnie. Jednakże, szczególnie w tej grupie pacjentów, wskazane jest ścisłe monitorowanie skuteczności leczenia przez oznaczanie stężeń GH i IGF-1 w surowicy oraz ocenę objawów klinicznych przedmiotowych i podmiotowych podczas leczenia tą małą dawką produktu Sandostatin LAR.

U pacjentów otrzymujących ustaloną dawkę produktu leczniczego Sandostatin LAR należy określać stężenie GH i IGF-1 co 6 miesięcy.

Przed rozpoczęciem podawania produktu leczniczego Sandostatin LAR (wg podanego powyżej schematu) pacjentom, u których leczenie chirurgiczne lub radioterapia jest niewskazana lub nieskuteczna, lub będących w okresie przejściowym, przed wystąpieniem pełnych efektów radioterapii, zaleca się krótki okres próbnego podawania podskórnie produktu Sandostatin, w celu oceny reakcji na leczenie oraz tolerancji oktreotydu.

Hormonalnie czynne guzy żołądka, jelit i trzustki

Leczenie pacjentów z objawami związanymi z hormonalnie czynnymi guzami neuroendokrynnymi żołądka, jelit i trzustki

U pacjentów, którzy zadowalająco reagują na leczenie produktem Sandostatin podawanym podskórnie, wskazane jest rozpoczęcie leczenia produktem Sandostatin LAR w dawce 20 mg, co 4 tygodnie. Podawanie podskórne produktu Sandostatin należy kontynuować w dawce uprzednio skutecznej przez 2 tygodnie po pierwszym wstrzyknięciu produktu Sandostatin LAR.

Przed rozpoczęciem leczenia produktem Sandostatin LAR (wg podanego powyżej schematu) pacjentów, którzy nie byli wcześniej leczeni produktem Sandostatin podawanym podskórnie, wskazane jest rozpoczęcie leczenia od podawania produktu leczniczego Sandostatin podskórnie, w dawce 0,1 mg trzy razy na dobę, przez krótki okres (około 2 tygodnie), aby ocenić reakcję na leczenie i tolerancję oktreotydu.

U pacjentów, u których po 3 miesiącach leczenia wystąpiło zadowalające złagodzenie objawów i poprawa wskaźników biologicznych, można zmniejszyć dawkę produktu leczniczego Sandostatin LAR do 10 mg co 4 tygodnie.

U pacjentów, u których po 3 miesiącach leczenia wystąpiło tylko częściowe złagodzenie objawów, można zwiększyć dawkę produktu Sandostatin LAR do 30 mg co 4 tygodnie.

W dniach, gdy pomimo leczenia produktem Sandostatin LAR, objawy związane z hormonalnie czynnymi guzami żołądka, jelit i trzustki są nasilone, można podać dodatkowo, podskórnie produkt leczniczy Sandostatin w dawce stosowanej przed wprowadzeniem produktu leczniczego Sandostatin LAR. Może się to zdarzyć szczególnie podczas pierwszych 2 miesięcy leczenia, zanim zostanie osiągnięte terapeutyczne stężenie oktreotydu.

Leczenie pacjentów z zaawansowanymi guzami neuroendokrynnymi wywodzącymi się ze środkowej części prajelita lub o nieznanym ognisku pierwotnym

Zalecana dawka produktu leczniczego Sandostatin LAR wynosi 30 mg, podawana co 4 tygodnie. Leczenie produktem Sandostatin LAR w celu zahamowania rozwoju guza należy kontynuować w sytuacji braku progresji guza.

Stosowanie u pacjentów z niewydolnością nerek

Zaburzenie czynności nerek nie wpływa na całkowite oddziaływanie oktreotydu na organizm (AUC; pole pod krzywą) po podaniu podskórnym w postaci produktu Sandostatin, dlatego nie ma konieczności dostosowywania dawki produktu leczniczego Sandostatin LAR.

Stosowanie u pacjentów z niewydolnością wątroby

Badania z produktem leczniczym Sandostatin podawanym podskórnie i dożylnie wykazały, że możliwości eliminacji leku mogą być zmniejszone u pacjentów z marskością wątroby, lecz nie są zmniejszone u pacjentów ze stłuszczeniem wątroby. W szczególnych przypadkach pacjenci z niewydolnością wątroby mogą wymagać dostosowania dawki.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku

W badaniach produktu leczniczego Sandostatin podawanego podskórnie, nie było konieczne dostosowanie dawki leku u pacjentów w wieku > =65 lat, dlatego nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu leczniczego Sandostatin LAR w tej grupie pacjentów.

Stosowanie u dzieci

Doświadczenie ze stosowaniem produktu leczniczego Sandostatin LAR u dzieci jest ograniczone.


Sandostatin Lar – jakie środki ostrożności należy zachować?

Ogólne

Guzy przysadki mózgowej, wydzielające hormon wzrostu, mogą się czasami rozrastać, powodując poważne powikłania (np. ubytki w polu widzenia). Dlatego ważne jest, aby każdego pacjenta dokładnie obserwować. Jeżeli pojawią się cechy rozrostu guza, należy rozważyć zastosowanie innych metod leczenia.

Terapeutyczne korzyści z leczenia polegające na zmniejszeniu stężenia hormonu wzrostu (GH) oraz normalizacji insulinopodobnego czynnika wzrostu 1 (IGF-1) u pacjentek z akromegalią mogą potencjalnie powodować przywrócenie płodności. Pacjentki w wieku rozrodczym powinny być poinformowane o potrzebie stosowania odpowiedniej antykoncepcji podczas leczenia oktreotydem, o ile jest to konieczne (patrz także punkt 4.6).

U pacjentów poddanych długotrwałemu leczeniu oktreotydem należy kontrolować czynność tarczycy.

Objawy sercowo-naczyniowe

Obserwowano niezbyt częste przypadki bradykardii. Konieczne może być dostosowanie dawek takich leków, jak antagoniści receptorów beta-adrenergicznych, antagoniści kanałów wapniowych czy leki stosowane do utrzymania równowagi wodno-elektrolitowej.

Objawy związane z pęcherzykiem żółciowym

U 15 do 30% pacjentów, którym długotrwale podawano podskórnie produkt leczniczy Sandostatin, opisano powstawanie kamieni żółciowych. W populacji częstość występowania kamieni żółciowych w grupie wiekowej 40 do 60 lat wynosi około 5 do 20%. Długotrwałe podawanie produktu leczniczego Sandostatin

LAR pacjentom z akromegalią lub hormonalnie czynnymi guzami żołądka, jelit i trzustki wskazuje na to, że Sandostatin LAR nie zwiększa częstości tworzenia się kamieni żółciowych w porównaniu z produktem podawanym podskórnie. Jednakże zaleca się badanie ultrasonograficzne pęcherzyka żółciowego przed leczeniem oraz podczas leczenia produktem Sandostatin LAR w odstępach ok. 6-miesięcznych. Powstające kamienie żółciowe zwykle nie wywoływały objawów klinicznych; kamicę żółciową objawową należy leczyć metodą rozpuszczania kamieni żółciowych (z wykorzystaniem kwasów żółciowych) lub chirurgicznie.

(Patrz „Zalecenia dotyczące postępowania z pacjentami podczas długotrwałego leczenia produktem Sandostatin LAR, uwzględniające możliwość powstania kamieni żółciowych”, zamieszczone na końcu niniejszej charakterystyki).

Metabolizm glukozy

Z powodu hamującego działania na hormon wzrostu, glukagon i insulinę, produkt leczniczy Sandostatin może wpływać na regulację stężenia glukozy. Może wystąpić upośledzona poposiłkowa tolerancja glukozy i w niektórych przypadkach, jako wynik długotrwałego leczenia, może zostać wywołany stan przetrwałej hiperglikemii.

U pacjentów ze współistniejącą cukrzycą typu I, produkt leczniczy Sandostatin LAR może wpływać na regulację stężenia glukozy i może zmniejszyć się zapotrzebowanie na insulinę. U pacjentów bez cukrzycy oraz pacjentów z cukrzycą typu II z częściowo zachowanymi rezerwami insuliny, produkt leczniczy Sandostatin podawany podskórnie może zwiększać poposiłkowe stężenie glukozy we krwi. Dlatego zaleca się monitorowanie tolerancji glukozy i leczenia przeciwcukrzycowego.

U pacjentów z insulinoma, oktreotyd może nasilić hipoglikemię i przedłużyć czas jej trwania z powodu silniejszego niż insulina hamowania wydzielania hormonu wzrostu i glukagonu, a także z powodu krócej trwającego działania hamującego na insulinę. Pacjentów tych należy starannie kontrolować.

Odżywianie

Oktreotyd może u niektórych pacjentów zmieniać wchłanianie spożywanych tłuszczów.

U niektórych pacjentów przyjmujących oktreotyd obserwowano zmniejszenie stężenia witaminy B12 i nieprawidłowe wyniki testu Schillinga. Zaleca się monitorowanie stężenia witaminy B12 w czasie leczenia produktem Sandostatin LAR u pacjentów, u których w przeszłości występował niedobór witaminy B12.


Przyjmowanie leku Sandostatin Lar w czasie ciąży

Ciąża

Nie przeprowadzono odpowiednich, dobrze kontrolowanych badań z udziałem kobiet w ciąży. Po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano dane dotyczące ograniczonej liczby pacjentek w ciąży z akromegalią, narażonych na działanie leku, jednak skutki tego działania w połowie przypadków nie są znane. Większość kobiet stosowała oktreotyd w pierwszym trymestrze ciąży, w dawkach od 100 do 300 mikrogramów produktu leczniczego Sandostatin na dobę, podawanego podskórnie lub 20 do 30 mg produktu leczniczego Sandostatin LAR na miesiąc. W około dwóch trzecich przypadków o znanym wyniku działania leku, kobiety zdecydowały się na kontynuację leczenia oktreotydem w czasie ciąży. W większości przypadków ze znanym wynikiem działania leku zgłaszano narodziny zdrowych noworodków, donoszono jednak o kilku samoistnych poronieniach w pierwszym trymestrze ciąży oraz o kilku przypadkach poronień wywołanych.

Nie odnotowano anomalii wrodzonych lub wad rozwojowych spowodowanych stosowaniem oktreotydu w przypadkach o znanym wyniku działania leku.

Badania na zwierzętach nie wskazują na istnienie szkodliwych bezpośrednich lub pośrednich działań na przebieg ciąży, rozwój zarodka i płodu, przebieg porodu oraz rozwój pourodzeniowy, z wyjątkiem pewnych przejściowych opóźnień w rozwoju fizjologicznym.

Produkt leczniczy Sandostatin powinien być przepisywany kobietom w ciąży wyłącznie w sytuacjach przymusowych.

Laktacja

Nie wiadomo czy oktreotyd jest wydzielany z mlekiem kobiecym. Badania na zwierzętach wykazały, że oktreotyd przenika do mleka karmiących zwierząt. Podczas leczenia produktem Sandostatin nie należy karmić piersią.


Interakcje z innymi lekami

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie.


Interakcje z żywnością

Nie posiadamy informacji wskazujących, aby podczas zażywania tego leku należało unikać jakichkolwiek produktów żywnościowych.


Inne opakowania


Grupy


Podobne produkty z tą samą substancją czynną


Może Cię również zainteresować:


Dodatkowe informacje

Wybierz interesujące Cię informacje:

Informacje o identyfikatorach BLOZ produktów są dostępne adresem www.blozinfo.osoz.pl.