Moklar interakcje ulotka tabletki powlekane 0,15 g 30 tabl.

Trudno dostępny w aptekach

 

Moklar tabletki powlekane | 0,15 g | 30 tabl.

od 0 , 00  do 16 , 75

Wybierz odpłatność

Rodzaj: lek na receptę | refundowany | 75+
Substancja czynna: Moclobemidum
Producent: GLENMARK PHARMACEUTICALS S.R.O.

Moklar cena

16,75



Opis produktu Moklar

Wskazania

Wskazaniem do stosowania leku MOKLAR są:

- zespoły depresyjne;

- fobia społeczna.



Skład

Tabletki powlekane zawierają 150 mg moklobemidu (Moclobemidum).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


Przeciwwskazania

- Nadwrażliwość na moklobemid lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

- Ostry stan splątania;

- Guz chromochłonny;

- Jednoczesne stosowanie selegiliny, petydyny, dekstrometorfanu, selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitorów MAO lub trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Po przerwaniu leczenia inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny, a przed rozpoczęciem leczenia moklobemidem, konieczne jest zachowanie przerwy równej 4-5 okresom biologicznego półtrwania leku lub jego aktywnego metabolitu.

- Nie stosować u dzieci ze względu na brak dostatecznych badań klinicznych.


Działania niepożądane

Z badań przeprowadzonych na 60 pacjentach otrzymujących moklobemid w dawkach 601-750 mg/dobę wynika, że działania niepożądane mogą się nasilać po większych dawkach.

Zgłaszano przypadki myśli i zachowań samobójczych podczas leczenia produktem zawierającym moklobemid, a także w krótkim czasie po odstawieniu leku (patrz punkt 4.4.).

Działania niepożądane wymienione poniżej opisano zgodnie z następującą częstością występowania: bardzo często (> =1/10);

często (> =1/100 do < 1/10);

niezbyt często (> =1/1000 do < 1/100);

rzadko (> =1/10 000 do < 1/1000);

bardzo rzadko (< 1/10 000);

częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia układu nerwowego

Często: ból głowy, bezsenność, zaburzenie snu, zawroty głowy, drżenie, wzmożona pobudliwość, niepokój, nerwowość, senność, zmęczenie, uspokojenie, nasilony niepokój, stan ostrego niepokoju osłabienie albo omdlenie.

Niezbyt często: Migrena, zaburzenia pozapiramidowe, szum uszny, parestezja, dyzartria (niewyraźna mowa).

Zaburzenia żołądka i jelit

Często: nudności, zaparcia, bóle żołądkowo-jelitowe, dyskomfort w nadbrzuszu, mdłości, biegunka uczucie pełności w żołądku, ból brzucha, wymioty.

Niezbyt często: Zgaga, zapalenie błony śluzowej żołądka, wzdęcie, niestrawność.

Zaburzenia serca

Często: tachykardia, palpitacja serca, hipotensja ortostatyczna, hipotensja.

Niezbyt często: Nadciśnienie, zwolnienie czynności serca, skurcze dodatkowe, ból dławicowy, ból w piersiach.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Często: pocenie się, niewyraźne widzenie, zwiększony lub zmniejszony apetyt.

Niezbyt często: ogólnie złe samopoczucie, bóle szkieletowo-mięśniowe, uczucie zmienionego smaku,

napady zaczerwienienia twarzy, uczucie gorąca, mroczki (ubytki w polu widzenia), duszność.

Zaburzenia oka

Rzadko: nieostre widzenie.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Rzadko: drżenie mięśniowe.

Zaburzenia psychiczne

Niezbyt często: trudności w zasypianiu, koszmary nocne, omamy, zaburzenie pamięci, dezorientacja, nasilenie depresji, ekscytacja/ drażliwość, objawy hipomanii, zachowanie agresywne, apatia, napięcie nerwowe.

Zaburzenia naczyniowe

Niezbyt często: objawy zapalenia żył.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:

Często: suchość błony śluzowej jamy ustnej.

Niezbyt często: wykwit/wysypka, skórna reakcja alergiczna, świąd, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, suchość skóry, zapalenie spojówek.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych:

Niezbyt często: zaburzenie oddawania moczu (bolesne lub utrudnione oddawanie moczu, wielomocz, bolesne parcie na mocz).

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi:

Niezbyt często: krwawienia z dróg rodnych, wydłużona menstruacja.

Badania diagnostyczne:

Niezbyt często: W badaniach laboratoryjnych wykonywanych u 1401 pacjentów wykazano niewielkiego stopnia spadek liczby leukocytów i wartości aminotransferazy alaninowej i asparaginianowej, jakkolwiek redukcja ta nie ma znaczenia klinicznego.

W czasie leczenia depresji w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej pojawić się może zmiana fazy depresyjnej w maniakalną.

Część objawów jest zależna od choroby podstawowej i w większości przypadków ustępuje w miarę kontynuowania kuracji.


Dawkowanie

Dawkowanie u osób dorosłych

Zespoły depresyjne

Zaleca się przyjmowanie moklobemidu w początkowej dawce dobowej 300 mg w dwóch dawkach podzielonych.

Jeśli istnieje potrzeba, można zwiększyć dobową dawkę maksymalnie do 600 mg, podawanych w dwóch lub trzech dawkach podzielonych.

W czasie zmiany dawkowania należy zachować ostrożność i zwrócić uwagę na jakiekolwiek objawy nietolerancji leku.

Moklobemid należy przyjmować bezpośrednio po posiłku w celu zmniejszenia prawdopodobieństwa interakcji z tyraminą.

Indywidualnie można zmniejszyć dawkę dobową do 150 mg.

Zwiększenie dawkowania może nastąpić dopiero po pierwszym tygodniu podawania produktu.

Fobia społeczna

Początkowa dawka dobowa moklobemidu wynosi 300 mg, następnie po 3 dniach zwiększa się dawkę do 600 mg na dobę. Dawkę dobową należy podawać w dwóch lub trzech dawkach podzielonych. Stosowanie dawki 600 mg należy kontynuować przez 8-12 tygodni, aby określić skuteczność leczenia i potrzebną do tego dawkę. Należy okresowo oceniać stan pacjentów i zasadność dalszego leczenia.

Dawkowanie u osób w podeszłym wieku

Nie ma potrzeby modyfikacji dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku.

Dawkowanie w zaburzeniach czynności nerek

Nie ma potrzeby dostosowania dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek.

Dawkowanie w zaburzeniach czynności wątroby

Zalecaną dawkę leku należy zmniejszyć do 1/3 lub 1/2 zwykłej dawki. U chorych z niewydolnością wątroby występuje zmniejszony klirens moklobemidu i tym samym wydłużony okres jego półtrwania.

Stosowanie u dzieci

Brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania produktu u dzieci. Nie zaleca się stosowania moklobemidu u dzieci.


Środki ostrożności

Samobójstwo, myśli samobójcze lub kliniczne nasilenie choroby

Depresja związana jest ze zwiększeniem ryzyka wystąpienia myśli samobójczych, samookaleczenia oraz samobójstwa. Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania pełnej remisji. Ponieważ poprawa może nie nastąpić w ciągu kilku pierwszych tygodni leczenia lub dłużej, pacjentów należy poddać ścisłej obserwacji do czasu wystąpienia poprawy. Z doświadczeń klinicznych wynika, że ryzyko samobójstwa może się zwiększyć się we wczesnym etapie powrotu do zdrowia.

Inne zaburzenia psychiczne, w których przepisywana jest moklobemid, mogą być również związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zachowań samobójczych. Ponadto zaburzenia te mogą współistnieć z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi. W związku z tym u pacjentów leczonych z powodu innych zaburzeń psychicznych należy podjąć takie same środki ostrożności, jak u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi.

Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w wywiadzie lub pacjenci przejawiający przed rozpoczęciem leczenia znacznego stopnia skłonności samobójcze należą do grupy zwiększonego ryzyka wystąpienia myśli samobójczych lub prób samobójczych i należy ich poddać ścisłej obserwacji w trakcie leczenia. Metaanaliza kontrolowanych placebo badań klinicznych nad lekami przeciwdepresyjnymi, stosowanymi u dorosłych pacjentów z zaburzeniami psychicznymi, wykazała zwiększone (w porównaniu z placebo) ryzyko zachowań samobójczych u pacjentów w wieku poniżej 25 lat, stosujących leki przeciwdepresyjne.

W trakcie leczenia, zwłaszcza na początku terapii i w przypadku zmiany dawki, należy ściśle obserwować pacjentów, szczególnie z grupy podwyższonego ryzyka.

Pacjentów (oraz ich opiekunów) należy uprzedzić o konieczności zwrócenia uwagi na każdy objaw klinicznego nasilenia choroby, wystąpienie zachowań lub myśli samobójczych oraz nietypowych zmian w zachowaniu, a w razie ich wystąpienia, o konieczności niezwłocznego zwrócenia się do lekarza.

Należy unikać stosowania moklobemidu u pacjentów pobudzonych lub podnieconych, chyba że jednocześnie są leczeni benzodiazepinami. U pacjentów, u których faza pobudzenia jest fazą przeważającą, produkt można podawać jednocześnie ze środkami uspokajającymi (np. benzodiazepinami) przez okres nie dłuższy niż 2-3 tygodnie.

U pacjentów z chorobą afektywną dwubiegunową mogą pojawić się epizody maniakalne. Wymagana jest ostrożność podczas stosowania moklobemidu u pacjentów z nadczynnością tarczycy ze względu na możliwość reakcji nadciśnieniowej.

U pacjentów z myślami samobójczymi należy ograniczyć dawkowanie i ilość przepisanego leku do niezbędnego minimum. Pacjenci ci muszą być pod ciągłą kontrolą lekarską we wszystkich fazach leczenia.

Podobnie jak w leczeniu innymi lekami przeciwdepresyjnymi, należy zachować ostrożność podczas wczesnego etapu leczenia przeciwdepresyjnego, aż do uzyskania poprawy stanu psychicznego chorego ze względu na możliwość prób samobójczych.

Moklobemid, podobnie jak wszystkie inne leki przeciwdepresyjne, należy odstawiać stopniowo, aby zapobiec nawrotom choroby.

Pacjenci z niewydolnością wątroby wykazują zmniejszony klirens moklobemidu i tym samym wydłużony okres jego półtrwania. Zalecana dawka leku powinna być zmniejszona do 1/3 lub 1/2 zalecanej zwykłej dawki.

Chorzy z nadciśnieniem i nadwrażliwi na tyraminę powinni unikać spożywania pokarmów bogatych w tyraminę podczas leczenia moklobemidem.

Moklobemid może zaostrzyć objawy wytwórcze u chorych z depresją w przebiegu schizofrenii lub psychozy schizoafektywnej i dlatego u tych pacjentów nie należy stosować moklobemidu. Jeśli jest to możliwe, należy u nich kontynuować leczenie z użyciem neuroleptyków o przedłużonym działaniu.

Produkt leczniczy zawiera laktozę. Leku nie powinni przyjmować pacjenci cierpiący na rzadkie chorzenia dziedziczne, takie jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktazy Lappa czy zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy.


Przyjmowanie leku Moklar w czasie ciąży

Ciąża

Może być stosowany u kobiet w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności.

Laktacja

Brak udokumentowanych badań klinicznych przeprowadzonych u kobiet w ciąży i kobiet karmiących piersią.

Lek nie jest zalecany kobietom karmiącym piersią, ponieważ moklobemid jest wydzielany do mleka matek karmiących.

Podczas badań przeprowadzonych na 6 kobietach karmiących piersią otrzymujących pojedynczą dawkę 300 mg moklobemidu stwierdzono w ich mleku średnio 0,057% dawki początkowej moklobemidu i 0,031% głównego metabolitu Ro-12-8095 po 24 godzinach od przyjęcia leku.


Zamienniki leku Moklar

Zamiast tego leku można wybrać jeden z 2 zamienników.

Mobemid interakcje ulotka tabletki powlekane 0,15 g 30 tabl.

Mobemid

tabletki powlekane | 0,15 g | 30 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


16,97 zł


Aurorix interakcje ulotka tabletki powlekane 0,15 g 30 tabl.

Aurorix

tabletki powlekane | 0,15 g | 30 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


23,08 zł


interakcje leków z innymi lekami

Interakcje z innymi lekami

Zażywanie tego leku z innymi lekami w tym samym czasie może negatywnie wpływać na twoje zdrowie.

Najczęściej wykrywamy interakcje z następującymi lekami :


interakcje leków z żywnością

Interakcje z żywnością

Interakcje tego leku z żywnością mogą wpływać na ograniczenie skuteczności leczenia.

Poniżej znajduje się lista znanych nam interakcji tego leku z żywnością.

Tyramina

Interakcja
 bardzo istotna

Dotyczy leków
Moklar

Tyramina

Moklobemid, poprzez zablokowanie monoaminooksydazy, hamuje metabolizm tyraminy zawartej m.in. w serach pleśniowych, rybach wędzonych i marynowanych, wątrobie wołowej lub drobiowej, bananach, winach in. W wyniku tej interakcji mogą wystąpić bardzo groźne reakcje: pobudzenie psychoruchowe, przyspieszenie akcji serca, gwałtowny wzrost ciśnienia krwi, udar krwotoczny mózgu. W czasie leczenia należy zmniejszyć spożycie produktów zawierających duże ilości tyraminy.

Alkohol

Interakcja
 bardzo istotna

Dotyczy leków
Moklar

Alkohol

Niektóre alkohole, w tym wina, zawierają tyraminę. Należy zwrócić również uwagę na interakcję leku z tyraminą. W czasie trwania terapii należy rozważyć niebezpieczeństwo związane z jednoczesnym stosowaniem leku i alkoholu.


Grupy


Podobne produkty z tą samą substancją czynną


Może Cię również zainteresować:


Statystyki Moklar

Warto poinformować, że sprzedaż środków w zbiorze leki stosowane w chorobach układu nerwowego zmieniła się w ciągu ubiegłych lat o 8.1%. W stosunku do grupy leki stosowane w chorobach układu nerwowego największą sprzedaż zauważyliśmy w przytoczonych województwach: podkarpackie, warmińsko-mazurskie, wielkopolskie. Pomiędzy okresem z najwyższą sprzedażą produktów z grupy leki stosowane w chorobach układu nerwowego, do których należy Moklar, a miesiącem, w którym zanotowaliśmy najniższą sprzedaż, występuje różnica, która wynosi 71.08%.

Moklar - statystyki wyszukiwań w serwisie KtoMaLek.pl

Na stronie KtoMaLek.pl można wymienić kategorię leki stosowane w chorobach układu nerwowego. Jednym z preparatów, które do niej zaliczmy jest Moklar. Województwo mazowieckie jest bez dwóch zdań na pierwszym miejscu w przypadku wyszukiwań środków. Dodatkowe popularne leki z wymienionej grupy to Aurorix, Mobemid (WIĘCEJ).

Z pomocą zebranych przez nasz serwis danych jesteśmy w stanie napisać, że w miesiącach marzec, lipiec, listopad przeprowadzana była największa liczba wyszukiwań dla produktu Moklar. Najrzadziej lek był natomiast poszukiwany przez pacjentów w następujących miesiącach czerwiec, sierpień, październik. 20.45% to liczba, która równa jest różnicy między opisanymi porami roku.

Substancje czynne leku Moklar?

Lek zawiera wymienione substancje czynne: Moclobemidum - 0.17% opakowań z grupy leki stosowane w chorobach układu nerwowego zawiera ten składnik.

Jaka jest dostępność leku Moklar?

Mniejszość aptek korzystających z serwisu KtoMaLek.pl ma wspomniany lek obecnie w swojej ofercie. Jest więc lekiem trudno dostępnym na terenie Polski.

Czy Moklar jest lekiem refundowanym?

Moklar jest lekiem refundowanym. Stopień refundacji leku Moklar wynosi 30% - Odpłatność 30%, IB - Inwalida wojenny i rodzina, PO - Pełniący obowiązki obronne.

Czy Moklar jest lekiem na receptę?

Moklar jest lekiem na receptę.

Rezerwując lek na stronie internetowej KtoMaLek.pl musisz mieć świadomość, że przy odbiorze leku w aptece będziesz musiał mieć przy sobie receptę.


Moklar opinie.


Powyższe dane statystyczne są danymi archiwalnymi. Aby uzyskać najnowsze dane skontaktuj się z  PEX PharmaSequence sp. z o.o. .


Dodatkowe informacje

Wybierz interesujące Cię informacje: