Losartan Krka interakcje ulotka tabletki powlekane 0,05 g 30 tabl.

Trudno dostępny w aptekach

 

Losartan Krka tabletki powlekane | 0,05 g | 30 tabl.

od 0 , 00  do 15 , 22

Wybierz odpłatność

Rodzaj: lek na receptę | refundowany | 75+
Substancja czynna: Losartanum kalicum
Producent: KRKA D.D. NOVO MESTO

Losartan Krka cena

15,22



Opis produktu Losartan Krka

Wskazania

białe, owalne, lekko wypukłe z obydwu stron tabletki.

– Leczenie nadciśnienia samoistnego u dorosłych, dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat.

– – Leczenie przewlekłej niewydolności serca (u pacjentów w wieku ≥ 60 lat), gdy leczenie inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE) nie jest właściwe z powodu złej tolerancji, zwłaszcza kaszlu lub przeciwwskazania. U pacjentów z niewydolnością serca, których stan został ustabilizowany podczas stosowania inhibitora ACE, nie należy zmieniać leczenia na

losartan. Frakcja wyrzutowa lewej komory serca u pacjentów powinna wynosić ≤ 40%, a ich stan powinien być ustabilizowany podczas leczenia przewlekłej niewydolności serca.

– Zmniejszenie ryzyka wystąpienia udaru mózgu u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i przerostem lewej komory serca potwierdzonym w EKG (patrz punkt 5.1 Badanie LIFE, Rasa).



Skład

Każda tabletka powlekana zawiera 25 mg losartanu potasowego, co odpowiada 22,9 mg losartanu.

Każda tabletka powlekana zawiera 50 mg losartanu potasowego, co odpowiada 45,8 mg losartanu. Każda tabletka powlekana zawiera 100 mg losartanu potasowego, co odpowiada 91,5 mg losartanu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: Losartan Krka, 25 mg, tabletki powlekane

Każda tabletka powlekana zawiera 27,3 mg laktozy jednowodnej.

Losartan Krka, 50 mg, tabletki powlekane

Każda tabletka powlekana zawiera 54,7 mg laktozy jednowodnej. Losartan Krka, 100 mg, tabletki powlekane

Każda tabletka powlekana zawiera 109,3 mg laktozy jednowodnej.

Wykaz wszystkich substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą (patrz punkty 4.4 i 6.1).

Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). Ciężkie zaburzenia czynności wątroby.


Działania niepożądane

Losartan oceniany był podczas następujących badań klinicznych:

- w badaniach klinicznych z grupą kontrolną dotyczących pierwotnego nadciśnienia tętniczego, z udziałem > 3000 dorosłych pacjentów w wieku 18 lat i starszych,

- w badaniu klinicznym z grupą kontrolną z udziałem 177 dzieci w wieku od 6 do 16 lat

- z nadciśnieniem tętniczym

- w badaniu klinicznym z grupą kontrolną z udziałem > 9000 pacjentów w wieku od 55 do 80 lat z nadciśnieniem tętniczym i przerostem lewej komory serca,

- w badaniu klinicznym z grupą kontrolną z udziałem > 7700 pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca,

- w badaniu klinicznym z grupą kontrolną z udziałem > 1500 pacjentów w wieku 31 lat i starszych z cukrzycą typu 2 i białkomoczem,

Podczas tych badań klinicznych najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym były zawroty głowy.

Częstość występowania działań niepożądanych wymienionych poniżej określono następująco:

Bardzo często (≥1/10)

Często (≥1/100, < 1/10)

Niezbyt często (≥1/1 000, < 1/100)

Rzadko (≥1/10 000, < 1/1 000)

Bardzo rzadko (< 1/10 000),

Nie znana (nie można ocenić na podstawie dostępnych danych)

Nadciśnienie

W kontrolowanych badaniach klinicznych z udziałem 3300 pacjentów dorosłych w wieku 18 lat i starszych z zastosowaniem losartanu, z pierwotnym nadciśnieniem tętniczym, zgłaszano następujące działania niepożądane:

Klasyfikacja układowo - narządowa

Działanie niepożądane

Częstość

Zaburzenia układu nerwowego

zawroty głowy, zaburzenia równowagi

często

senność, bóle głowy, zaburzenia snu

niezbyt często

Zaburzenia serca

kołatanie serca, dławica piersiowa

niezbyt często

Zaburzenia naczyniowe

objawowe niedociśnienie tętnicze (zwłaszcza u pacjentów ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową, np. pacjentów z ciężką niewydolnością serca lub stosujących duże dawki leków moczopędnych), objawy ortostatyczne zależne od dawki, wysypka.

niezbyt często

Zaburzenia żołądka i jelit

bóle brzucha, zaparcia

niezbyt często

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

osłabienie, zmęczenie, obrzęk

niezbyt często

Badania diagnostyczne

hiperkaliemię

często

zwiększenie aktywności

aminotransferazy alaninowej (AlAT)*

rzadko

*zazwyczaj ustępowało po zakończeniu leczenia

Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym i przerostem lewej komory serca

W kontrolowanym badaniu klinicznym z udziałem 9193 pacjentów w wieku od 55 do 80 lat z nadciśnieniem tętniczym i przerostem lewej komory serca zgłaszano następujące działania niepożądane:

Klasyfikacja układowo - narządowa

Działanie niepożądane

Częstość

Zaburzenia układu nerwowego

zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego

często

Zaburzenia ucha i błędnika

Zawroty głowy pochodzenia blędnikowego

często

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

osłabienie/zmęczenie

często

Przewlekła niewydolność serca

W kontrolowanym badaniu klinicznym z przewlekłą niewydolnością serca (patrz badanie ELITE, ELITE II i badanie HEAAL, punkt 5.1) zgłaszano następujące działania niepożądane:

Klasyfikacja układowo - narządowa

Działanie niepożądane

Częstość

Zaburzenia układu nerwowego

zawroty głowy

często

bóle głowy

niezbyt często

parestezje

rzadko

Zaburzenia serca

omdlenia, migotanie przedsionków, udar naczyniowy mózgu

rzadko

Zaburzenia naczyniowe

niedociśnienie, w tym niedociśnienie ortostatyczne

niezbyt często

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

niedokrwistość

często

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

duszność kaszel

niezbyt często

Zaburzenia żołądka i jelit

biegunka, nudności, wymioty

niezbyt często

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

pokrzywka, świąd, wysypka

niezbyt często

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

osłabienie/zmęczenie

niezbyt często

Badania diagnostyczne

zwiększenie stężenia mocznika we krwi, kreatyniny i potasu w surowicy krwi

niezbyt często

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

hiperkaliemia

niezbyt często*

Zaburzenia nerek i dróg moczowych zaburzenia czynności nerek

zaburzenie czynności nerek niewydolność nerek

często

* często u pacjentów, którzy otrzymywali 150 mg losartanu zamiast 50 mg losartanu

Nadciśnienie i cukrzyca typu 2 z chorobą nerek

W kontrolowanym badaniu klinicznym z udziałem 1513 pacjentów w wieku 31 lat i starszych z cukrzycą typu 2 i białkomoczem (badanie RENAAL, patrz punkt 5.1) najczęściej występujące działania niepożądane związane ze stosowaniem losartanu to:

Klasyfikacja układowo - narządowa

Działanie niepożądane

Częstość

Zaburzenia układu nerwowego

zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego

często

Zaburzenia naczyniowe

niedociśnienie tętnicze

często

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

osłabienie/zmęczenie

często

Badania diagnostyczne

hipoglikemia, hiperkaliemia*

często

*W badaniu klinicznym przeprowadzonym z udziałem pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią, hiperkaliemię > 5,5 mmol/l obserwowano u 9,9% pacjentów leczonych tabletkami zawierającymi losartan i u 3,4% pacjentów leczonych placebo

Następujące działania niepożądane występowały częściej u pacjentów otrzymujących losartan niż placebo:

Klasyfikacja układowo - narządowa

Działanie niepożądane

Częstość

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

niedokrwistość

nie znana

Zaburzenia serca

omdlenia, kołatanie serca

nie znana

Zaburzenia naczyniowe

niedociśnienie ortostatyczne

nie znana

Zaburzenia żołądka i jelit

biegunka

nie znana

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

ból pleców

nie znana

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

zakażenia dróg moczowych

nie znana

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

objawy grypopodobne

nie znana

Doświadczenia po wprowadzeniu do obrotu

Po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu zgłaszano następujące działania niepożądane:

Klasyfikacja układowo - narządowa

Działanie niepożądane

Częstość

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

niedokrwistość, trombocytopenia

nie znana

Zaburzenia ucha i błędnika

szumy uszne

nie znana

Zaburzenia układu immunologicznego

nadwrażliwość: reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy obejmujący obrzęk krtani i głośni, powodujący zmniejszenie drożności dróg oddechowych i/lub obrzęk twarzy, warg, gardła i/lub języka; u niektórych spośród tych pacjentów obrzęk naczynioruchowy występował w przeszłości w związku z podaniem innych leków, w tym inhibitorów ACE;

zapalenie naczyń, w tym plamica

Schönleina-Henocha

rzadko

Zaburzenia układu nerwowego

migrena

nie znana

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

kaszel

nie znana

Zaburzenia żołądka i jelit

biegunka, zapalenie trzustki

nie znana

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

złe samopoczucie

nie znana

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

zapalenie wątroby

rzadko

zaburzenia czynności wątroby

nie znana

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

pokrzywka, świąd, wysypka,

nie znana

 

nadwrażliwość na światło

 

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

bóle mięśni, stawów, rabdomioliza

nie znana

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

zaburzenia erekcji/impotencja

nie znana

Zaburzenia psychiczne

depresja

nie znana

Badania diagnostyczne

hiponatremia

nie znana

Zaburzenia nerek

W następstwie hamowania aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron obserwowano zaburzenia czynności nerek, w tym niewydolność nerek u pacjentów z grupy ryzyka; te zmiany czynności nerek mogą być odwracalne po przerwaniu leczenia (patrz punkt 4.4).

Dzieci i młodzież

Profil działań niepożądanych u dzieci i młodzieży wydaje się być podobny do profilu obserwowanego u dorosłych pacjentów. Dane dotyczące dzieci i młodzieży są ograniczone.


Dawkowanie

Tabletki losartanu należy połykać popijając szklanką wody. Tabletki można przyjmować z podczas posiłku lub niezależnie od posiłku.

Nadciśnienie tętnicze

Zazwyczaj dawka początkowa i podtrzymująca u większości pacjentów to 50 mg raz na dobę. Maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe uzyskuje się w ciągu 3 do 6 tygodni od rozpoczęcia leczenia. U niektórych pacjentów korzystne może być zwiększenie dawki do 100 mg raz na dobę (rano).

Losartan można stosować w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, zwłaszcza z lekami moczopędnymi (np. hydrochlorotiazyd).

Pacjenci z nadciśnieniem tętniczym i cukrzycą typu 2, z białkomoczem ≥ 0,5 g/dobę

Zazwyczaj dawka początkowa leku wynosi 50 mg raz na dobę. Dawkę można zwiększyć do 100 mg raz na dobę, w zależności od wartości ciśnienia tętniczego krwi, po miesiącu od rozpoczęcia leczenia. Losartan można stosować jednocześnie z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (np. lekami moczopędnymi, blokerami kanałów wapniowych, alfa- lub beta-blokerami oraz lekami działającymi ośrodkowo), a także z insuliną i innymi często stosowanymi lekami o działaniu hipoglikemizującym (np. pochodnymi sulfonylomocznika, glitazonami i inhibitorami glukozydazy).

Niewydolność serca

Zazwyczaj stosowana dawka początkowa losartanu u pacjentów z niewydolnością serca wynosi 12,5 mg raz na dobę. Dawkę tę na ogół zwiększa się stopniowo w odstępach tygodniowych (tj. 12,5 mg na dobę, 25 mg na dobę, 50 mg na dobę, 100 mg na dobę, do maksymalnej dawki wynoszącej 150 mg raz na dobę), jeśli jest ona tolerowana przez pacjenta.

Zmniejszenie ryzyka wystąpienia udaru mózgu u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i przerostem lewej komory serca potwierdzonym w EKG

Zazwyczaj dawka początkowa losartanu wynosi 50 mg raz na dobę. W zależności od uzyskanej zmiany wartości ciśnienia tętniczego należy dodać hydrochlorotiazyd w małej dawce i (lub) zwiększyć dawkę losartanu do 100 mg raz na dobę.

Szczególne grupy pacjentów:

Stosowanie u pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej:

W przypadku pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej: (np. leczonych dużymi dawkami leków moczopędnych) należy rozważyć zastosowanie dawki początkowej wynoszącej 25 mg raz na dobę (patrz punkt 4.4).

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i u pacjentów hemodializowanych: Nie ma konieczności dostosowania dawki początkowej u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i u pacjentów hemodializowanych.

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

Należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w wywiadzie. Brak jest doświadczeń terapeutycznych dotyczących stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Z tego powodu losartan jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Istnieją ograniczone dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania losartanu w leczeniu nadciśnienia u dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat (patrz punkt 5.1). Dostępne są ograniczone dane farmakokinetyczne dotyczące dzieci z nadciśnieniem w wieku powyżej jednego miesiąca życia (patrz punkt 5.2).

U pacjentów o masie ciała > 20 kg do < 50 kg zalecana dawka wynosi 25 mg raz na dobę (pacjenci przyjmujący tabletki). W wyjątkowych przypadkach dawkę można zwiększyć do maksymalnej dawki wynoszącej 50 mg raz na dobę. Dawkowanie należy dostosować zgodnie z uzyskaną zmianą wartości ciśnienia tętniczego krwi.

Dla pacjentów o masie ciała > 20 kg do < 50 kg, którzy potrafią połykać tabletki, zalecana dawka wynosi 25 mg raz na dobę. W wyjątkowych przypadkach dawkę można zwiększyć maksymalnie do 50 mg raz na dobę. Dawkowanie należy dostosować zgodnie z reakcją dotyczącą zmiany ciśnienia tętniczego krwi.

U pacjentów o masie ciała > 50 kg zwykle stosowana dawka wynosi 50 mg raz na dobę. W wyjątkowych przypadkach dawkę można zwiększyć maksymalnie do 100 mg raz na dobę. Nie przeprowadzono badań dotyczących stosowania u dzieci dawek powyżej 1,4 mg/kg mc. (lub ponad 100 mg) na dobę.

Nie zaleca się stosowania losartanu u dzieci w wieku poniżej 6 lat z powodu niewystarczającej liczby danych dla tych grup pacjentów.

Z powodu braku danych nie zaleca się stosowania losartanu u dzieci, u których współczynnik przesączania kłębuszkowego wynosi < 30 ml/min/1,73 m2 (patrz również punkt 4.4).

Nie zaleca się również stosowania losartanu u dzieci z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.4).

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Chociaż u pacjentów w wieku powyżej 75 lat należy rozważyć rozpoczęcie leczenia od dawki 25 mg, dostosowanie dawki u osób w podeszłym wieku nie jest zazwyczaj konieczne.


Środki ostrożności

Nadwrażliwość

Obrzęk naczynioruchowy. Pacjenci z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie (obrzęk twarzy, warg, gardła i/lub języka) powinni być pod ścisłą obserwacją (patrz punkt 4.8).

Niedociśnienie i zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej

Objawowe niedociśnienie, szczególnie po podaniu pierwszej dawki i po zwiększeniu dawki może wystąpić u pacjentów ze zmniejszoną objętością krwi krążącej i (lub) z niedoborem sodu na skutek intensywnego leczenia moczopędnego, ograniczenia ilości soli w diecie, biegunki lub wymiotów. Takie niedobory należy wyrównać przed podaniem losartanu lub zastosować mniejszą dawkę początkową (patrz punkt 4.2). Dotyczy to również dzieci w wieku 6 do 18 lat.

Zaburzenia równowagi elektrolitowej

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek ze współistniejącą cukrzycą lub bez cukrzycy często występują zaburzenia równowagi elektrolitowej, które wymagają wyrównania. W badaniu klinicznym przeprowadzonym z udziałem pacjentów z cukrzycą typu 2 i nefropatią częstość występowania hiperkaliemii była większa w grupie stosującej losartan w porównaniu do grupy otrzymującej placebo (patrz punkt 4.8). Dlatego też stężenie potasu jak również wartości klirensu kreatyniny w osoczu należy ściśle kontrolować, szczególnie ściśle obserwować należy pacjentów z niewydolnością serca oraz klirensem kreatyniny od 30 do 50 ml/ min.

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania losartanu i leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu oraz substytutów soli zawierających potas (patrz punkt 4.5).

Zaburzenia czynności wątroby

Na podstawie danych farmakokinetycznych, które wykazują znaczne zwiększenie stężenia losartanu w osoczu u pacjentów z marskością wątroby, należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby w wywiadzie. Brak doświadczeń terapeutycznych w leczeniu losartanem pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Dlatego też nie wolno podawać losartanu pacjentom z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkty 4.2, 4.3 i 5.2).

Nie zaleca się również stosowania losartanu u dzieci z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.2).

Zaburzenia czynności nerek

W następstwie zahamowania aktywności układu renina-angiotensyna- aldosteron obserwowano zaburzenia czynności nerek z niewydolnością nerek włącznie (szczególnie u pacjentów, u których czynność nerek zależy od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron, takich jak osoby z ciężką niewydolnością serca lub wcześniej występującymi zaburzeniami czynności nerek). Podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych wpływających na układ reninaangiotensyna-aldosteron obserwowano również zwiększenie stężenia mocznika w krwi oraz kreatyniny w surowicy krwi u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki; te zmiany czynności nerek mogą być odwracalne po odstawieniu leku. Losartan należy stosować ostrożnie u pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki.

Stosowanie u dzieci z zaburzeniami czynności nerek

Z powodu braku danych nie zaleca się stosowania losartanu u dzieci, u których współczynnik przesączania kłębuszkowego wynosi < 30 ml/min/1,73 m2 (patrz punkt 4.2).

Podczas leczenia losartanem należy regularnie kontrolować czynność nerek, ponieważ może nastąpić jej pogorszenie. Dotyczy to zwłaszcza przypadków, gdy losartan podawany jest przy istniejących innych zaburzeniach (gorączka, odwodnienie) mogących wpływać na czynność nerek.

Wykazano, że jednoczesne stosowanie losartanu i inhibitorów ACE zaburzało czynność nerek. Dlatego jednoczesne ich stosowanie nie jest zalecane (patrz punkt 4.5).

Przeszczep nerki

Brak doświadczeń u pacjentów po niedawno przebytym przeszczepie nerki.

Pierwotny hiperaldosteronizm

Pacjenci z pierwotnym aldosteronizmem z reguły nie wykazują reakcji na leki przeciwnadciśnieniowe, których mechanizm działania polega na hamowaniu układu renina-angiotensyna. Dlatego nie zaleca się stosowania losartanu.

Choroba niedokrwienna serca i zaburzenia naczyniowo-mózgowe

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych, nadmierne zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca i zaburzeniami naczyniowo-mózgowymi może spowodować zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu.

Niewydolność serca

U pacjentów z niewydolnością serca i współistniejącymi zaburzeniami czynności nerek lub bez, istnieje, tak jak w przypadku innych leków działających na układ renina-angiotensyna, ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego i (często ostrej) niewydolności nerek.

Brak jest wystarczających doświadczeń terapeutycznych dotyczących stosowania losartanu u pacjentów z niewydolnością serca i współistniejącymi ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, u pacjentów z ciężką niewydolnością serca (stopień IV wg NYHA), jak również u pacjentów z niewydolnością serca i objawowymi, zagrażającymi życiu zaburzeniami rytmu serca. Dlatego też losartan należy stosować ostrożnie w tych grupach pacjentów. Leczenie skojarzone losartanem i betablokerem należy prowadzić z zachowaniem ostrożności (patrz punkt 5.1).

Zwężenie zastawki aorty i zastawki dwudzielnej, kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu

Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów cierpiących na zwężenie zastawki aorty lub zastawki mitralnej oraz u osób z kardiomiopatią przerostową.

Substancje pomocnicze

Niniejszy produkt leczniczy zawiera laktozę. Nie zaleca się stosowania tego produktu leczniczego u pacjentów z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Ciąża

Nie należy rozpoczynać przyjmowania antagonistów receptora angiotensyny II (AIIRA) podczas ciąży. O ile terapia przy użyciu AIIRA nie jest konieczna, u pacjentek planujących ciążę należy zmienić leki przeciwnadciśnieniowe na środki o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania podczas ciąży. W przepadku stwierdzonej ciąży, leczenie przy użyciu AIIRA należy natychmiast przerwać i, jeśli zachodzi taka konieczność, zastosować terapię zastępczą (patrz punkty 4.3 i 4.6).

Inne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podobnie jak zaobserwowano w przypadku inhibitorów konwertazy angiotensyny, losartan i inni

antagoniści angiotensyny zdecydowanie mniej skutecznie zmniejszają ciśnienie krwi u osób rasy czarnej niż u osób innych ras, prawdopodobnie z powodu większej częstości występowania małego stężenia reniny w populacji osób rasy czarnej z nadciśnieniem tętniczym.


Przyjmowanie leku Losartan Krka w czasie ciąży

Ciąża

Nie zaleca się stosowania AIIRA w pierwszym trymestrze ciąży (patrz punkt 4.4). Stosowanie AIIRA jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Wyniki badań epidemiologicznych dotyczących ryzyka działania teratogennego inhibitorów konwertazy angiotensyny stosowanych w pierwszym trymestrze ciąży nie są jednoznaczne, jednak nie można wykluczyć nieznacznego zwiększenia takiego ryzyka. Chociaż brak kontrolowanych danych epidemiologicznych dotyczących ryzyka w odniesieniu do inhibitorów receptora angiotensyny II (ang.

AIIRAs), podobne ryzyko może być związane z tą grupą leków. O ile terapia przy użyciu AIIRA nie jest konieczna, u pacjentek planujących ciążę należy zmienić leki przeciwnadciśnieniowe na środki o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania podczas ciąży. W razie stwierdzonej ciąży leczenie przy użyciu AIIRA należy natychmiast przerwać i, jeśli zachodzi taka konieczność, zastosować terapię zastępczą.

Wiadomo, że narażenie na działanie AIIRA w drugim i trzecim trymestrze ciąży ma toksyczny wpływ na płód ludzki (zmniejszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnione kostnienie kości czaszki) oraz noworodki (niewydolność nerek, niedociśnienie, hiperkaliemia) (patrz punkt 5.3). Jeśli narażenie na AIIRA miało miejsce od drugiego trymestru ciąży, należy przeprowadzić badanie ultrasonograficzne funkcji nerek i czaszki u płodu.

Niemowlęta matek, które przyjmowały AIIRA, powinny być poddane ścisłej obserwacji z powodu ryzyka wystąpienia niedociśnienia (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Karmienie piersią

Ponieważ nie ma dostępnych danych dotyczących stosowania losartanu u kobiet karmiących, jest on przeciwwskazany u takich pacjentek. Należy wówczas zastosować leczenie zastępcze preparatem o lepszym profilu bezpieczeństwa stosowania, w szczególności w przypadku karmienia noworodków

lub wcześniaków.


Zamienniki leku Losartan Krka

Zamiast tego leku można wybrać jeden z 7 zamienników. Kupując najtańszy z nich zaoszczędzisz 4,06 zł.

Zeprez interakcje ulotka tabletki powlekane 0,05 g 30 tabl.

Zeprez

tabletki powlekane | 0,05 g | 30 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


11,16 zł


Losartanum 123ratio (Losartan Teva) interakcje ulotka tabletki powlekane 0,05 g 30 tabl.

Losartanum 123ratio (Losartan Teva)

tabletki powlekane | 0,05 g | 30 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


11,41 zł


Presartan interakcje ulotka tabletki powlekane 0,05 g 30 tabl.

Presartan

tabletki powlekane | 0,05 g | 30 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


12,73 zł


Losacor interakcje ulotka tabletki powlekane 0,05 g 30 tabl.

Losacor

tabletki powlekane | 0,05 g | 30 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


15,80 zł


Lakea interakcje ulotka tabletki powlekane 0,05 g 30 tabl.

Lakea

tabletki powlekane | 0,05 g | 30 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


16,13 zł


Lozap 50 interakcje ulotka tabletki powlekane 0,05 g 30 tabl.

Lozap 50

tabletki powlekane | 0,05 g | 30 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


17,27 zł


Xartan interakcje ulotka tabletki powlekane 0,05 g 30 tabl.

Xartan

tabletki powlekane | 0,05 g | 30 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


23,39 zł


interakcje leków z innymi lekami

Interakcje z innymi lekami

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie.


interakcje leków z żywnością

Interakcje z żywnością

Nie posiadamy informacji wskazujących, aby podczas zażywania tego leku należało unikać jakichkolwiek produktów żywnościowych.


Inne opakowania


Grupy


Podobne produkty z tą samą substancją czynną


Może Cię również zainteresować:


Statystyki Losartan Krka

W okresie ubiegłych 3 lat sprzedaż w zbiorze układ sercowo-naczyniowy zmieniła się o 2.62% w stosunku do analogicznego okresu. Największą dynamiką kupna charakteryzują się następujące regiony: kujawsko-pomorskie, opolskie, świętokrzyskie. Pomiędzy okresem z najwyższą sprzedażą produktów z grupy układ sercowo-naczyniowy, do których należy Losartan Krka, a miesiącem, w którym zanotowaliśmy najniższą sprzedaż, występuje różnica, która wynosi 96.8%.

Substancje czynne leku Losartan Krka?

Lek zawiera wymienione substancje czynne: Losartanum kalicum - 1.6% opakowań z grupy układ sercowo-naczyniowy zawiera ten składnik.

Jaka jest dostępność leku Losartan Krka?

Mniejszość aptek korzystających z serwisu KtoMaLek.pl ma wspomniany lek obecnie w swojej ofercie. Jest więc lekiem trudno dostępnym na terenie Polski.

Czy Losartan Krka jest lekiem refundowanym?

Losartan Krka jest lekiem refundowanym. Stopień refundacji leku Losartan Krka wynosi 30% - Odpłatność 30%, ZK - Zasłużony Honorowy Dawca Krwi, Zasłużony Dawca Przeszczepu, IB - Inwalida wojenny i rodzina, IW - Inwalida wojskowy i rodzina, PO - Pełniący obowiązki obronne.

Czy Losartan Krka jest lekiem na receptę?

Losartan Krka jest lekiem na receptę.

Rezerwując lek na stronie internetowej KtoMaLek.pl musisz mieć świadomość, że przy odbiorze leku w aptece będziesz musiał mieć przy sobie receptę.


Losartan Krka opinie.


Powyższe dane statystyczne są danymi archiwalnymi. Aby uzyskać najnowsze dane skontaktuj się z  PEX PharmaSequence sp. z o.o. .


Dodatkowe informacje

Wybierz interesujące Cię informacje: