Kangen interakcje ulotka tabletki 0,016 g 28 tabl.

Trudno dostępny w aptekach

 

Kangen tabletki | 0,016 g | 28 tabl.

od 0 , 00  do 23 , 53

Wybierz odpłatność

Rodzaj: lek na receptę | refundowany | 75+
Substancja czynna: Candesartanum cilexetilum
Producent: GENERICS (UK) LTD.

Kangen cena

23,53



Opis produktu Kangen

Wskazania

Leczenie pierwotnego nadciśnienienia tętniczego u dorosłych

Leczenie dorosłych chorych z niewydolnością serca i upośledzoną funkcją skurczową lewej komory (frakcja wyrzutowa lewej komory < 40%) jako leczenie skojarzone z inhibitorami ACE lub, gdy inhibitory ACE nie są tolerowane (patrz punkt 5.1).



Skład

Każda tabletka zawiera 8 mg kandesartanu cyleksetylu. Każda tabletka 8 mg zawiera 37,0 mgjednowodnej laktozy.

Każda tabletka zawiera 16 mg kandesartanu cyleksetylu. Każda tabletka 16 mg zawiera 74,0 mgjednowodnej laktozy.

Pełen wykaz substancji pomocniczych patrz punkt 6.1.


Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na kandesartanu cyleksetyl lub na którąkolwiek substancję pomocniczą. Drugi i trzeci trymestr ciąży (patrz punkty 4.4 i 4.6). Ciężkie zaburzenia czynności wątroby i (lub) cholestaza.


Działania niepożądane

Leczenie nadciśnienia tętniczego

W kontrolowanych badaniach klinicznych działania niepożądane były łagodne i przemijające. Występowanie działań niepożądanych nie miało związku z dawką leku i wiekiem pacjentów. Odsetek pacjentów, którzy musieli przerwać leczenie z powodu działań niepożądanych był podobny w grupie leczonej kandesartanem cyleksetylu (3,1%) i stosującej placebo (3,2%).

W analizie zbiorczej danych uzyskanych z badań klinicznych z udziałem pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, działania niepożądane związane z kandesartanem cyleksetylu były zdefiniowane na podstawie częstości występowania o co najmniej 1% większej niż częstość występowania działań niepożądanych po zastosowaniu placebo. Najczęściej występującymi działaniami niepożądanymi były zawroty głowy, ból głowy i infekcje układu oddechowego.

Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane obserwowane w trakcie badań klinicznych i po wprowadzeniu produktu do obrotu.

Częstość występowania działań niepożądanych przedstawionych w tabelach w tym punkcie; bardzo często (> = 1/10), często (> =1/100 < 1/10), niezbyt często (> =1/1000, < 1/100), rzadko (> =1/10 000, < 1/1000) i bardzo rzadko (< 1/10 000):

Klasyfikacja układów i narządów

Częstość

Działanie niepożądane

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

Często

Zakażenia układu oddechowego

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Bardzo rzadko

Leukopenia, neutropenia i agranulocytoza

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Bardzo rzadko

Hiperkaliemia, hiponatremia

Zaburzenia układu nerwowego

Często

Zawroty głowy, ból głowy

Zaburzenia żołądka i jelit

Bardzo rzadko

Nudności

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Bardzo rzadko

Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zaburzenie czynności wątroby lub zapalenie wątroby

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Bardzo rzadko

Obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka, świąd

Klasyfikacja układów i narządów

Częstość

Działanie niepożądane

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Bardzo rzadko

Ból pleców, ból stawów, ból mięśni

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Bardzo rzadko

Zaburzenia czynności nerek, w tym niewydolność nerek u podatnych pacjentów (patrz punkt 4.4)

Wyniki badań diagnostycznych

Na ogół nie stwierdzano istotnego klinicznie wpływu kandesartanu na wyniki podstawowych badań diagnostycznych. Podobnie jak w przypadku innych leków hamujących układ renina-angiotensyna-aldosteron, obserwowano nieznaczne zmniejszenie stężenia hemoglobiny.

U pacjentów stosujących kandesartan zwykle nie ma konieczności wykonywania rutynowo badań diagnostycznych. Jednakże, u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek zalecane jest okresowe badanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy.

Leczenie niewydolności serca

Profil działań niepożądanych kandesartanu stosowanego u pacjentów z niewydolnością serca wynikał z właściwości farmakologicznych leku i stanu zdrowia pacjentów. W programie klinicznym CHARM, w którym porównywano działanie kandesartanu w dawkach do 32 mg (n=3803) z działaniem placebo (n=3796), 21,0% pacjentów w grupie otrzymującej kandesartan i 16,1% pacjentów w grupie placebo przerwało terapię z powodu wystąpienia działań niepożądanych. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi były: hiperkaliemia, niedociśnienie i zaburzenia czynności nerek. Te działania były częstsze u pacjentów w wieku powyżej 70 lat, u pacjentów z cukrzycą lub u pacjentów, którzy przyjmowali inne leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron, szczególnie inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) i (lub) spironolakton.

Poniższa tabela przedstawia działania niepożądane obserwowane w trakcie badań klinicznych i po wprowadzeniu produktu do obrotu.

Klasyfikacja układów i narządów

Częstość

Działanie niepożądane

Zaburzenia kiwi i układu chłonnego

Bardzo rzadko

Leukopenia, neutropenia i agranulocytoza

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Często

Hiperkaliemia

Bardzo rzadko

Hiponatremia

Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo rzadko

Zawroty głowy, ból głowy

Zaburzenia naczyniowe

Często

Niedociśnienie

Zaburzenia żołądka i jelit

Bardzo rzadko

Nudności

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Bardzo rzadko

Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zaburzenie czynności wątroby lub zapalenie wątroby

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Bardzo rzadko

Obrzęk naczynioruchowy, wysypka, pokrzywka, świąd

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Bardzo rzadko

Ból pieców, ból stawów, ból mięśni

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Często

Zaburzenia czynności nerek, w tym niewydolność nerek u podatnych pacjentów (patrz punkt 4.4)

Wyniki badań diagnostycznych

Hiperkaliemia i zaburzenia czynności nerek to czysto występujące działania niepożądane u pacjentów stosujących kandesartan z powodu niewydolności serca. Zalecana jest okresowa kontrola stężenia kreatyniny i potasu w surowicy (patrz punkt 4.4).


Dawkowanie

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

Zalecana dawka początkowa i zwykle stosowana dawka podtrzymująca wynosi 8 mg raz dziennie. Działanie przeciwnadciśnieniowe zazwyczaj uzyskuje się w ciągu 4 tygodni od rozpoczęcia leczenia. U pacjentów, u których ciśnienie tętnicze nie jest odpowiednio kontrolowane, dawkę można zwiększyć do 16 mg raz na dobę i maksymalnie do 32 mg raz na dobę. Dawkę należy ustalić w zależności od reakcji ciśnienia tętniczego.

Kandesartan może być podawany jednocześnie z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Jednoczesne stosowanie różnych dawek kandesartanu z tiazydowymi diuretykami, takimi jak hydrochlorotiazyd, wykazało addytywny efekt przeciwnadciśnieniowy.

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie ma konieczności zmiany dawki początkowej u pacjentów w podeszłym wieku. Pacjenci ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową

U pacjentów z ryzykiem hipotonii, na przykład u pacjentów, którzy mogą mieć zmniejszoną objętość wewnątrznaczyniową, można rozważyć dawkę początkową 4 mg (patrz również punkt 4.4).

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, w tym również u pacjentów hemodializowanych, dawka początkowa wynosi 4 mg. Dawkę należy stopniowo zwiększać w zależności od odpowiedzi na leczenie. Doświadczenie w stosowaniu kandesartanu u chorych z bardzo ciężką lub schyłkową niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 15 ml/min) jest ograniczone, (patrz punkt 4.4).

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się dawkę początkową 4 mg raz dziennie. Dawkę można modyfikować w zależności od odpowiedzi na leczenie. Kandesartan jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i (lub) cholestazą (patrz punkty 4.3 i 5.2).

Stosowanie u pacjentów rasy czarnej

Hipotensyjne działanie kandesartanu jest słabsze u pacjentów rasy czarnej niż u pacjentów innych ras. W związku z tym w celu kontroli ciśnienia krwi u pacjentów rasy czarnej częściej niż u pacjentów innych ras może być konieczne u stopniowe zwiększanie dawki kandesartanu i leków towarzyszących (patrz punkt 5.1.).

Dawkowanie w niewydolności serca

Zwykle zalecana dawka początkowa kandesartanu wynosi 4 mg raz dziennie. Stopniowe zwiększanie dawki do dawki docelowej wynoszącej 32 mg raz dziennie lub największej dawki tolerowanej przeprowadza się podwajając dawkę w odstępach co najmniej 2 tygodni (patrz punkt 4.4). Ocena pacjentów z niewydolnością serca powinna zawsze brać pod uwagę ocenę czynności nerek w tym monitorowanie stężenia kreatyniny i potasu w surowicy krwi, Kandesartan może być stosowany z innymi lekami stosowanymi w niewydolności serca, w tym z: inhibitorami ACE, beta-adrenolitykami, lekami diuretycznymi, glikozydami naparstnicy lub skojarzeniem tych leków. Leczenie skojarzone (inhibitor ACE, diuretyk oszczędzający potas np. spironolakton) w połączeniu z kandesartanem nie jest zalecane i powinno być stosowane jedynie po starannym rozważeniu potencjalnych korzyści i ryzyka (patrz punkty 4.4, 4.8 i 5.1).

konieczności grupy pacjentów

Nie ma potrzeby modyfikowania dawki u osób w podeszłym wieku ani u chorych ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową, zaburzeniami czynności nerek lub łagodnymi bądź umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby.

Dzieci i młodzież

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności kandesartanu u dzieci i młodzieży (poniżej 18 lat) w leczeniu nadciśnienia i niewydolności serca. Brak dostępnych danych.

Sposób podania

Podanie doustne

Kandesartan należy stosować raz na dobę, podczas lub niezależnie od posiłków. Pokarm nie wpływa na biodostępność kandesartanu.


Środki ostrożności

Zaburzenia czynności nerek

Podobnie jak w przypadku innych leków hamujących układ renina-angiotensyna-aldosteron, u podatnych pacjentów leczonych kandesartanem mogą wystąpić zaburzenia czynności nerek.

W przypadku stosowania kandesartanu u chorych z nadciśnieniem tętniczym i zaburzeaniami czynności nerek zaleca się okresową kontrolę stężenia potasu i kreatyniny w surowicy. Doświadczenie u chorych z bardzo ciężką lub schyłkową niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 15 ml/min) jest ograniczone. U tych pacjentów dawkę kandesartanu należy zwiększać z dużą ostrożnością przy starannej kontroli ciśnienia tętniczego.

Ocena pacjentów z niewydolnością serca powinna obejmować okresową kontrolę czynności nerek, szczególnie w przypadku chorych w wieku 75 lat lub starszych oraz chorych z upośledzoną czynnością nerek. W okresie zwiększania dawki kandesartanu zaleca się kontrolę stężenia kreatyniny i potasu w surowicy. Badania kliniczne dotyczące niewydolności serca nie obejmowały pacjentów ze stężeniem kreatyniny w surowicy > 265 p.mol/1 (> 3 mg/dl).

Jednoczesne leczenie inhibitorem ACE w niewydolności serca

Ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza zaburzeń czynności nerek i hiperkaliemii, może się zwiększyć podczas stosowania kandesartanu w skojarzeniu z inhibitorami ACE (patrz punkt 4.8). Należy regularnie i dokładnie kontrolować stan pacjentów leczonych w ten sposób.

Hemodializa

W czasie dializy ciśnienie tętnicze może być szczególnie wrażliwe na blokadę receptora ATj z uwagi na zmniejszenie objętości osocza i aktywację układu renina-angiotensyna-aldosteron. W związku z tym, u chorych poddawanych hemodializom dawkę kandesartanu należy zwiększać z dużą ostrożnością, przy starannej kontroli ciśnienia tętniczego.

Zwężenie tętnicy nerkowej

U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej czynnej nerki, leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron, w tym antagoniści receptora angiotensyny II (AURA), mogą powodować zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy.

Przeszczepienie nerki

Brak doświadczenia w stosowaniu kandesartanu u pacjentów po niedawnym przeszczepieniu nerki. Niedociśnienie tętnicze

W czasie leczenia kandesartanem pacjentów z niewydolnością serca może wystąpić niedociśnienie tętnicze. Niedociśnienie może także wystąpić u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową, np. pacjentów stosujących duże dawki leków moczopędnych. Podczas rozpoczynania leczenia należy zachować ostrożność i wyrównać hipowolemię.

Zmniejszenie objętości wewnątrznaczyniowej

V chorych ze zmniejszeniem objętości wewnątrznaczyniowej (na przykład u otrzymujących duże dawki diuretyków) może wystąpić objawowa hipotonia, opisywana w przypadku innych leków działających na układ renina-angiotensyna-aldosteron. W związku z tym przed podaniem kandesartanu takie zaburzenia należy wyrównać.

Znieczulenie i zabiegi chirurgiczne

W czasie znieczulenia i operacji chirurgicznej u pacjentów leczonych antagonistami angiotensyny II może dojść do hipotonii z powodu blokady układu renina-angiotensyna. W rzadkich przypadkach hipotonia może być tak głęboka, że konieczne może być zastosowanie płynów dożylnych i (lub) środków wazopresyjnych.

Zwężenie zastawki aortalnej i mitralnej, kardiomiopatia przerostowa z zawężeniem drogi odpływu Podobnie jak w przypadku innych leków rozszerzających naczynia, szczególną ostrożność zaleca się u pacjentów z istotnym hemodynamicznie zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej, lub kardiomiopatią przerostową z zawężeniem drogi odpływu.

Pierwotny hiperaldosteronizm

Pacjenci z pierwotnym hiperaldosteronizmem zazwyczaj nie reagują na leki przeciwnadciśnieniowe działające poprzez hamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron. Nie zaleca się więc stosowania kandesartanu.

Hiperkałemia

Jednoczesne stosowanie kandesartanu z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, lekami uzupełniających niedobór potasu, zamienników soli kuchennej zawierającymi potas lub innymi lekami zwiększającymi stężenie potasu (np. heparyna) może prowadzić do zwiększenia stężenia potasu w surowicy u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Należy kontrolować stężenie potasu w surowicy.

U pacjentów z niewydolnością serca leczonych kandesartanem może wystąpić hiperkałemia. Zalecana jest okresowa kontrola stężenia potasu w surowicy. Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, leków moczopędnych oszczędzających potas (np.spironolaktonu) i kandesartanu nie jest zalecane i może być rozważone jedynie po dokładnej ocenie potencjalnych korzyści i ryzyka.

Uwagi ogólne

U pacjentów, u których napięcie naczyń i czynność nerek zależą głównie od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron (np. u pacjentów z ciężką zastoinową niewydolnością serca lub utajoną chorobą nerek, w tym, ze zwężeniem tętnicy nerkowej), leczeniu innymi preparatami wpływającymi na ten układ może towarzyszyć nagłe obniżenie ciśnienia, azotemia, skąpomocz lub, rzadziej, ostra niewydolność nerek. Nie można wykluczyć wystąpienia podobnych działań w trakcie stosowania leków z grupy AI1RA. Tak jak w przypadku innych leków hipotensyjnych, nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub chorobą naczyniową mózgu może spowodować zawał serca lub udar mózgu.

Działanie przeciwnadciśnieniowe kandesartanu może być nasilone podczas jednoczesnego stosowania z innym lekiem obniżającym ciśnienie niezależnie od tego czy zostały one przepisane w leczeniu nadciśnienia czy też z powodu innych wskazań.

Ten produkt leczniczy zawiera laktozę. Pacjenci z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy typu Lapp lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni stosować tego produktu.

Ciąża

Nie należy rozpoczynać stosowania AIIRA podczas ciąży. Z wyjątkiem konieczności kontynuowania leczenia AIIRA, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe, o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania w ciąży. W przypadku potwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać podawanie AIIRA i, jeśli jest to wskazane, należy rozpocząć leczenie alternatywne (patrz punkty 4.3 i 4.6).


Przyjmowanie leku Kangen w czasie ciąży

Ciąża

Nie zaleca się stosowania AIIRA podczas pierwszego trymestru ciąży (patrz punkt 4,4). Stosowanie AIIRA jest przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ciąży (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Dane epidemiologiczne odnoszące się do ryzyka działania teratogennego w przypadku narażenia na inhibitory ACE podczas pierwszego trymestru ciąży nie są rozstrzygające, jednakże nie można wykluczyć niewielkiego zwiększenia ryzyka. Z wyjątkiem konieczności kontynuowania leczenia AIIRA, u pacjentek planujących ciążę należy zastosować alternatywne leczenie przeciwnadciśnieniowe, o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania w ciąży. W przypadku potwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać podawanie AIIRA i, jeśli jest to wskazane, należy rozpocząć leczenie alternatywne.

Wiadomo, że narażenie na AIIRA w drugim i trzecim trymestrze ciąży wywiera toksyczne działanie na ludzki płód (pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia czaszki) i noworodka (niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze, hiperkaliemia). (Patrz także punkt 5.3).

Jeśli narażenie na AIIRA wystąpiło od drugiego trymestru ciąży zaleca się badanie ultrasonograficzne czynności nerek i budowy czaszki.

Noworodki, których matki przyjmowały AIIRA należy dokładnie obserwować ze względu na możliwość wystąpienia niedociśnienia (patrz punkty 4.3 i 4.4).

Karmienie piersią

Ze względu na brak danych odnośnie stosowania kandesartanu podczas karmienia piersią, nie zaleca się jego stosowania, zwłaszcza w przypadku karmienia piersią noworodka lub wcześniaka. Zaleca się stosowanie innych leków, o ustalonym profilu bezpieczeństwa stosowania podczas karmienia piersią.


Zamienniki leku Kangen

Zamiast tego leku można wybrać jeden z 7 zamienników. Kupując najtańszy z nich zaoszczędzisz 0,43 zł.

Candesartan Genoptim interakcje ulotka tabletki 0,016 g 28 tabl.

Candesartan Genoptim

tabletki | 0,016 g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


23,10 zł


Carzap interakcje ulotka tabletki 0,016 g 28 tabl.

Carzap

tabletki | 0,016 g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


25,93 zł


Kandesar interakcje ulotka tabletki 0,016 g 28 tabl.

Kandesar

tabletki | 0,016 g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


25,93 zł


Candepres interakcje ulotka tabletki 0,016 g 28 tabl.

Candepres

tabletki | 0,016 g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


28,77 zł


Ranacand interakcje ulotka tabletki 0,016 g 28 tabl.

Ranacand

tabletki | 0,016 g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


29,33 zł


Karbis interakcje ulotka tabletki 0,016 g 28 tabl.

Karbis

tabletki | 0,016 g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


29,90 zł


Atacand interakcje ulotka tabletki 0,016 g 28 tabl.

Atacand

tabletki | 0,016 g | 28 tabl.

lek na receptę | refundowany | 75+


36,32 zł


interakcje leków z innymi lekami

Interakcje z innymi lekami

Ten lek zażywany jednocześnie z innymi lekami może mieć negatywny wpływ na twoje zdrowie.


interakcje leków z żywnością

Interakcje z żywnością

Interakcje tego leku z żywnością mogą wpływać na ograniczenie skuteczności leczenia.

Poniżej znajduje się lista znanych nam interakcji tego leku z żywnością.

Inne

Interakcja
 istotna

Dotyczy leków
Kangen

Inne

Sole potasowe (substytut soli kuchennej) i nadmiar soku pomidorowego mogą powodować zwiększenie stężenia potasu we krwi, ryzyko zaburzeń rytmu serca bloku i zatrzymania akcji serca, zaburzeń czucia w kończynach, bólów głowy, osłabienia mięśni, senności i splątania. W czasie trwania terapii i przyjmowania leku należy ograniczyć spożycie pomidorów i soku pomidorowego oraz substytutów soli.


Grupy


Podobne produkty z tą samą substancją czynną


Może Cię również zainteresować:


Dodatkowe informacje

Wybierz interesujące Cię informacje: