Stan epidemii COVID-19

W trosce o swoich najbliższych – nie chodź od apteki do apteki!
Sprawdź dostępność leków w pobliskich aptekach i złóż rezerwacje.

Sprawdź teraz

Trudno dostępny w aptekach

 

Delmuno 5 tabletki powlekane | 5mg+5mg | 28 tabl. | 2 blist.po 14 szt.

od 0 , 00  do 18 , 11

Wybierz odpłatność

Rodzaj: lek na receptę | refundowany | 75+
Substancja czynna: Ramiprilum, Felodipinum
Podmiot odpowiedzialny: SANOFI AVENTIS DEUTSCHLAND GMBH

Delmuno 5 cena

18,11

Zapytaj farmaceutę

Masz pytania dotyczące dawkowania Delmuno 5?
Teraz możesz je zadać farmaceucie!



Opis produktu Delmuno 5

Kiedy stosujemy lek Delmuno 5?

Leczenie nadciśnienia samoistnego u pacjentów leczonych takimi samymi dawkami ramiprylu i
felodypiny jak zawarte w preparacie Delmuno 5.



Jaki jest skład leku Delmuno 5?

Każda tabletka powlekana zawiera 5 mg ramiprylu (Ramiprilum) i 5 mg felodypiny (Felodipinum)
Produkt zawiera laktozę bezwodną.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.


Jakie są przeciwwskazania do stosowania leku Delmuno 5?

Produktu Delmuno 5 nie należy stosować:

• u pacjentów z nadwrażliwością na felodypinę (lub inne pochodne dihydropirydyny), ramipryl,
inny inhibitor ACE lub pozostałe substancje wchodzące w skład produktu,

• u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie,

• w stanach niewydolności hemodynamicznej np.: wstrząs kardiogenny, nieleczona niewydolność
serca, ostry zawał mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa, niedokrwienny udar
mózgu,

• u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia,

• u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby,

• u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 20 ml/min)
oraz u pacjentów dializowanych,

• u pacjentów z istotnym hemodynamicznie zwężeniem tętnic nerkowych: obustronnym lub
jednostronnym w przypadku jednej czynnej nerki,

• w czasie ciąży,

• w okresie karmienia piersią.


Delmuno 5 – jakie działania niepożądane mogą wystąpić?

Działania niepożądane,

które mogą występować podczas leczenia felodypiną.

Częstość

występowania /Układ
narządów

Często
(≥ 1/100)

Niezbyt często
(≥ 1/1000,
< 1/100)

Rzadko
(> 1/10 000,
< 1/1000)

Bardzo rzadko
(< 1/10 000)

Zaburzenia układu
nerwowego

Ból głowy

Zawroty głowy,
parestezje

Omdlenie

 

Zaburzenia naczyniowe

Uderzenia
gorąca,
obrzęk
obwodowy

   

Zapalenie naczyń z

obecnością

leukocytoklastów

Zaburzenia serca

 

Przyspieszona
czynność serca,
kołatanie serca

   

Zaburzenia żołądka i
jelit

 

Nudności, ból
brzucha

Wymioty

Przerost dziąseł,
zapalenie dziąseł

Zaburzenia

     

Hiperglikemia

 

metabolizmu i
odżywiania

       

Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej

 

Wysypka, świąd

Pokrzywka

Reakcje nadwrażliwości
na światło, obrzęk
naczynioruchowy

Zaburzenia ogólne i
stany w miejscu
podania

 

Zmęczenie

 

Gorączka

Zaburzenia układu
mięśniowo-
szkieletowego i tkanki
łącznej

   

Ból stawów, ból
mięśni

 

Zaburzenia psychiczne

   

Impotencja
/zaburzenia
czynności
seksualnych

 

Zaburzenia wątroby i
dróg żółciowych

     

Zwiększenie aktywności
enzymów wątrobowych

Zaburzenia nerek i
układu moczowych

     

Częstomocz

Zaburzenia układu
odpornościowego

     

Reakcja nadwrażliwości

 

Działania niepożądane,

które mogą występować podczas leczenia ramiprylem.

Częstość
występowania
/Układ narządów

Często
(≥ 1/100)

Niezbyt często
(> 1/1000,
< 1/100)

Rzadko
(> 1/10 000,
< 1/1000)

Bardzo rzadko
(< 1/10 000)

Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia

Suchy

łaskoczący

kaszel

     

Zaburzenia układu
nerwowego

 

Ból głowy,

zaburzenia

równowagi,

zaburzenie

reakcji

Zwroty głowy,
omdlenia, drżenie,
zaburzenia
odczuwania smaku i
zapachu, brak smaku

Parestezje

Zaburzenia naczyniowe

 

Częstoskurcz

Obrzęk naczyniowy,
uderzenia krwi

Nasilenie zaburzeń
przepływu z powodu
zwężenia naczyń,
wywołanie lub nasilenie
zjawiska Raynauda,
zapalenie naczyń,
przejściowy atak
niedokrwienny,
niedokrwienny udar
mózgu, niedokrwienie
mózgu

Zaburzenia żołądka i
jelit

 

Nudności

Suchość w j amie
ustnej, zapalenie
języka, reakcje
zapalne jamy ustnej i
przewodu
pokarmowego,
dyskomfort brzucha,

Niedrożność jelit

 

     

ból żołądka,
zaburzenia trawienia,
zaparcie, biegunka,
wymioty

 

Nieprawidłowe wyniki
badań laboratoryjnych i
zaburzenia równowagi
elektrolitowej

 

Zwiększenie
stężenia
mocznika i
kreatyniny w
surowicy krwi

Zwiększenie stężenia
potasu w surowicy
krwi, zwiększenie
aktywności enzymów
trzustkowych

Zmniejszenie stężenia
sodu w surowicy krwi,
zwiększenie miana
przeciwciał przeciw
jądrowych

Zaburzenia ogólne i
stany w miejscu
podania

 

Osłabienie,
senność,
zawroty głowy

Zmęczenie,
nadmierne pocenie
się

Gorączka

Zaburzenia oka

 

Zapalenie
spojówek

Zaburzenia widzenia

 

Zaburzenia skóry i
tkanki podskórnej

 

Obrzęk

naczynioruchowy, świąd,
wysypka,
pokrzywka

 

Wysypka plamisto-
grudkowa, pęcherzyca,
nasilenie łuszczycy,
zmiany przypominające
łuszczycę, wysypka
przypominająca
pęcherzycę lub liszaj,
zmiany na błonach
śluzowych, rumień
wielopostaciowy, zespół
Stevensa i Johnsona,
toksyczna martwica
rozpływna naskórka,
wyłysienie, oddzielanie
się paznokcia od
łożyska, nadwrażliwość
na światło, zapalenie
błon śluzowych

Zaburzenia wątroby i
dróg żółciowych

 

Zwiększenie
aktywności
enzymów
wątrobowych w
surowicy krwi
i(lub) stężenia
bilirubiny,
żółtaczka
cholestatyczna

 

Zapalenie trzustki,
niewydolność wątroby,
zapalenie wątrobowo-
komórkowe lub
cholestatyczne

Zaburzenia serca

   

Ciężkie obniżenie
ciśnienia tętniczego
krwi, kołatanie serca,
zaburzenia regulacji
ortostatycznej,
dławica piersiowa,
zaburzenia rytmu
serca

Niedokrwienie mięśnia
sercowego, zawał
mięśnia sercowego,
wstrząs krążeniowy,
niewydolność tętnic
wieńcowych

Zaburzenia układu
mięśniowo-
szkieletowego i tkanki
łącznej

   

Kurcze mięsni

Ból mięśni, ból stawów,
zapalenie mięśni

 

Zaburzenia krwi i
układu chłonnego

   

Zmniejszenie liczby
czerwonych krwinek
i stężenia
hemoglobiny,
zmniejszenie liczby
białych krwinek lub
płytek krwi

Agranulocytoza,

pancytopenia,

zaburzenie czynności

szpiku kostnego,

niedokrwistość

hemolityczna,

eozynofilia,

przyspieszenie odczynu
opadania krwinek
czerwonych,
leukocytoza

Zaburzenia układu
odpornościowego

   

Reakcje

anafilaktyczne lub
anafilaktoidalne

 

Zaburzenia układu
oddechowego, klatki
piersiowej i śródpiersia

   

Zapalenie zatok,
zapalenie oskrzeli,
skurcz oskrzeli,
duszność, nasilenie
astmy, zapalenie
błony śluzowej nosa

 

Zaburzenia psychiczne

   

Nerwowość,
obniżenie nastroju,
niepokój, splątanie,
zapalenia snu,
uczucie lęku,
senność,

zmniejszenie libido

 

Zaburzenia
metabolizmu i
odżywiania

   

Utrata apetytu

 

Zaburzenia ucha i
błędnika

   

Szum w uszach,
zaburzenia słyszenia

 

Zaburzenia układu
płciowego i piersi

   

Okresowe zaburzenia
erekcji

 

Zaburzenia gruczołu

wydzielania

wewnętrznego

     

Ginekomastia


Delmuno 5 – dawkowanie leku

Dorośli, w tym pacjenci w podeszłym wieku: jedna tabletka Delmuno 5 raz na dobę. Maksymalna
dawka wynosi jedną tabletkę Delmuno 5 mg raz na dobę.

Pacjenci z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności wątroby:
dawkowanie takie jak dla pojedynczych składników produktu leczniczego.

Pacjenci z łagodnym do umiarkowanego zaburzeniem czynności nerek (klirens kreatyniny 20-60
ml/min) i pacjenci otrzymujący leki moczopędne:

dawkowanie takie jak dla pojedynczych składników produktu leczniczego.

Dzieci: Nie ma wystarczających danych na temat skuteczności i bezpieczeństwa stosowania
produktu leczniczego u dzieci. Produktu Delmuno 5 nie należy podawać dzieciom.

Tabletki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością wody. Tabletek nie należy
dzielić, kruszyć ani żuć.

Produkt może być stosowany przed posiłkiem lub po posiłku, który nie zawiera dużej ilości
tłuszczów lub węglowodanów.


Delmuno 5 – jakie środki ostrożności należy zachować?

W razie wystąpienia obrzęku naczynioruchowego podczas leczenia inhibitorem konwertazy angiotensyny
należy natychmiast odstawić produkt.

Obrzęk naczynioruchowy może obejmować język, głośnię lub krtań. W takim przypadku należy
zastosować terapie doraźną.

U pacjentów leczonych inhibitorem konwertazy angiotensyny opisywano obrzęk naczynioruchowy
twarzy, kończyn, warg, języka, głośni lub krtani. Należy zastosować terapię doraźną, w tym - ale
nie jedynie - natychmiastowe podskórne podanie 0,3 - 0,5 ml adrenaliny w rozcieńczeniu 1:1000
lub powolne dożylne wstrzyknięcie adrenaliny w dawce 1mg/ml (patrz: Instrukcje przygotowania
roztworu) pod kontrolą zapisu EKG i ciśnienia krwi. Pacjenta należy hospitalizować do
całkowitego ustąpienia objawów, ale nie krócej niż przez 12-24 godziny.

U pacjentów leczonych inhibitorami ACE opisywano obrzęk naczynioruchowy jelit. U tych pacjentów
występował ból brzucha (z lub bez nudności lub wymiotów). W niektórych przypadkach w wywiadzie nie
występował obrzęk naczynioruchowy twarzy, a aktywności esterazy-C1 były prawidłowe. Obrzęk
naczyniowy rozpoznawano na podstawie takich badań jak tomografia komputerowa brzucha lub
ultrasonografia, albo podczas operacji. Objawy ustępowały po przerwaniu podawania inhibitora ACE. U
pacjentów z bólem brzucha przyjmujących inhibitory ACE należy uwzględniać w diagnostyce różnicowej
obrzęk naczynioruchowy jelit.

U pacjentów rasy czarnej leczonych inhibitorami ACE zgłaszano większą częstość występowania obrzęku
naczynioruchowego w porównaniu do pacjentów innych ras.

Należy kontrolować czynność nerek, szczególnie w początkowych tygodniach stosowania
inhibitorów ACE. Należy postępować ostrożnie u pacjentów z podwyższoną aktywnością układu
renina-angiotensyna.

Hiperkaliemii: U niektórych pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym ramiprylem, obserwowano
zwiększenie stężenia potasu w surowicy krwi. Do pacjentów zagrożonych wystąpieniem hiperkaliemii
należą osoby z niewydolnością nerek, cukrzycą, pacjenci przyjmujący równocześnie leki moczopędne
oszczędzające potas, suplementy potasu lub substytuty soli zawierające potas, a także pacjenci przyjmujący
inne leki, które mogą zwiększać stężenie potasu w surowicy krwi (np. heparyna). Jeżeli lekarz uważa, że
stosowanie wyżej wymienionych leków jest właściwe, zaleca się regularną obserwację stężenia potasu w
surowicy krwi.

Białkomocz: może wystąpić szczególnie u pacjentów z istniejącym zaburzeniem czynności nerek albo
przyjmujących względnie duże dawki inhibitorów ACE.

Nadciśnienie naczyniowonerkowe / zwężenie tętnicy nerkowej: istnieje zwiększone ryzyko
ciężkiego niedociśnienia i niewydolności nerek u pacjentów z nadciśnieniem
naczyniowonerkowym i istniejącym wcześniej zwężeniem jednej tętnicy nerkowej, leczonych
inhibitorami ACE. Zaburzenie czynności nerek może objawiać się małymi zmianami w stężeniu
kreatyniny w surowicy pacjentów z jednostronnym zwężeniem tętnicy nerkowej.

Brak doświadczeń z zastosowaniem produktu Delmuno 5 u pacjentów po przebytym niedawno
przeszczepieniu nerki.

Zaburzenie czynności wątroby: w rzadkich przypadkach stosowanie inhibitorów ACE było związane z
wystąpieniem zespołu, który rozpoczynał się od żółtaczki cholestatycznej i postępował w kierunku
piorunującej martwicy wątroby, a niekiedy zgonu. Mechanizm powstawania tego zespołu nie jest znany. U
pacjentów przyjmujących inhibitory ACE, u których pojawia się żółtaczka lub znaczne zwiększenie
aktywności enzymów wątrobowych, należy przerwać stosowanie inhibitora ACE. Osoby te należy poddać
odpowiedniej kontroli lekarskiej.

Leczenie operacyjne/znieczulenie ogólne: u pacjentów poddawanych poważnym zabiegom albo po podaniu
środków znieczulających ogólnie, o których wiadomo, że zmniejszają ciśnienie krwi, może wystąpić
obniżone ciśnienie krwi. W razie wystąpienia hipotonii można ją wyrównać poprzez zwiększenie objętości
płynów.

Pacjenci z istotnym hemodynamicznie zaburzeniem napływu lub odpływu z lewej komory (np. zwężenie
zastawkowe aorty lub zwężenie zastawki dwudzielnej, kardiomiopatia): inhibitory ACE należy stosować
ostrożnie u pacjentów z istotnym hemodynamicznie zaburzeniem napływu lub odpływu z lewej komory.
Konieczna jest szczególna kontrola lekarska w początkowej fazie leczenia.

U niektórych pacjentów, po rozpoczęciu podawania produktu, obserwuje się objawowe
niedociśnienie, częściej u pacjentów z niewydolnością serca (z niewydolnością nerek lub bez
niewydolności nerek) leczonych dużymi dawkami moczopędnych leków pętlowych, a także w
hiponatremii lub ograniczonej wydolności nerek. Dlatego u takich pacjentów produkt Delmuno 5
należy stosować szczególnie ostrożnie. Produkt Delmuno 5 można podawać wyłącznie pacjentom
wydolnym hemodynamicznie (patrz 4.3 Przeciwwskazania). U pacjentów z nadciśnieniem bez
niewydolności serca lub nerek niekiedy obserwuje się niedociśnienie, szczególnie w przypadku
zmniejszonej objętości krwi krążącej w wyniku stosowania leków moczopędnych, ograniczenia
podaży soli, biegunki lub wymiotów.

U pacjentów np. z niewydolnością naczyń wieńcowych i mózgu obniżenie ciśnienia krwi jest
ryzykowne, dlatego takim pacjentom nie należy podawać produktu Delmuno 5, a ramipryl i
felodypinę należy stosować w postaci oddzielnych leków. W przypadku, gdy dawki pojedynczo
stosowanych leków będą odpowiadały ilościowemu składowi produktu Delmuno 5 można zacząć
podawanie leku złożonego. W niektórych przypadkach felodypina może powodować
niedociśnienie z tachykardią i nasilać dławicę piersiową.

Neutropenia/agranulocytoza: produkt Delmuno 5 może powodować agranulocytozę i neutropenię.
Te działania niepożądane obserwowano także po zastosowaniu innych inhibitorów ACE, częściej u
pacjentów z zaburzeniem czynności nerek, szczególnie jeżeli występuje ono w przebiegu
kolagenozy (np. toczeń rumieniowaty układowy, twardzina), oraz leczonych lekami
immunosupresyjnymi. Monitorowanie leukocytozy należy rozważyć jako badanie kontrolne u
pacjentów z kolagenozami, szczególnie jeżeli w przebiegu choroby dochodzi do niewydolności
nerek. Neutropenia i agranulocytoza przemijają bez leczenia po odstawieniu inhibitorów ACE.
Lekarz powinien poinformować pacjenta o konieczności natychmiastowego zgłaszania
następujących objawów po zastosowaniu produktu Delmuno 5: gorączka, powiększenie węzłów
chłonnych i/lub zapalenie gardła. W przypadku wystąpienia wymienionych objawów należy
oznaczyć liczbę krwinek białych.

Kaszel: Podczas stosowania inhibitora ACE może wystąpić suchy kaszel, który ustępuje po przerwaniu
stosowania produktu.

Równoczesne leczenie inhibitorami ACE i lekami przeciwcukrzycowymi (insulina i doustne leki
przeciwcukrzycowe) może prowadzić do nasilenia efektu hipoglikemicznego z ryzykiem
hipoglikemii. Ten efekt jest zwykle najbardziej wyrażony na początku leczenia oraz u pacjentów z
zaburzeniem czynności nerek.

Felodypina jest metabolizowana przez izoenzym 3A4 cytochromu P450 (CYP3A4). Dlatego należy unikać
stosowania produktu w skojarzeniu z lekami, które mają silne działanie hamujące lub pobudzające na
CYP3A4. Z tego samego powodu należy unikać równoczesnego spożywania soku grejpfrutowego (patrz 4.5
Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji).

Lit: nie zaleca się stosowania litu i inhibitorów ACE w skojarzeniu. (Patrz 4.5 Interakcje z innymi lekami i
inne rodzaje interakcji.)

Należy unikać jednoczesnego stosowania inhibitorów konwertazy angiotensyny oraz krążenia
pozaustrojowego, w którym krew narażona jest na kontakt z ujemnie naładowanymi powierzchniami,
ponieważ może to doprowadzić do wystąpienia ciężkich reakcji anafilaktoidalnych. Do terapii w krążeniu
pozaustrojowym zaliczamy dializę lub hemofiltrację z zastosowaniem niektórych błon
wysokoprzepływowych (np. z poliakrylonitrylu) oraz aferezę lipoprotein o niskiej gęstości z użyciem
siarczanu dekstranu.

Terapia odczulająca: podczas jednoczesnego przyjmowania inhibitorów konwertazy angiotensyny jest
większe prawdopodobieństwo nasilenia reakcji anafilaktycznych i anafiktoidalnch przeciw toksynom
owadów.

Działanie leków w poszczególnych grupach etnicznych: podobnie jak w przypadku innych inhibitorów
enzymu konwertującego angiotensynę działanie ramiprylu w postaci obniżenia ciśnienia tętniczego krwi jest
mniej skuteczne u osób rasy czarnej w porównaniu do osób innych ras. Prawdopodobnie związane jest to z
faktem, że u osób z nadciśnieniem tętniczym rasy czarnej częściej występuje mała aktywność reniny.

Dzieci, pacjenci z klirensem kreatyniny poniżej 20 ml/min. i pacjenci dializowani: nie określono
skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu. Produktu Delmuno 5 nie należy stosować u
tych pacjentów.

W związku z występowaniem w tabletkach laktozy, produkt Delmuno 5 nie powinien być
stosowany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, zespołem złego wchłaniania
glukozy-galaktozy lub niedoborem laktazy (typu Lapp).


Przyjmowanie leku Delmuno 5 w czasie ciąży

• Ciąża

Produktu Delmuno 5 nie należy stosować w okresie ciąży (patrz 4.3 Przeciwwskazania).

Antagoniści wapnia mogą powodować hamowanie skurczów macicy podczas porodu. Brak jednak
dowodów na przedłużenie porodu w donoszonej ciąży. Ryzyko niedotlenienia płodu wzrasta jeżeli u matki
występuje niedociśnienie, a ukrwienie macicy zmniejsza się ze względu na redystrybucję krwi do naczyń
obwodowych. W doświadczeniach na zwierzętach leki z grupy antagonistów kanału wapniowego
powodowały efekty embriotoksyczne i/lub teratogenne, szczególnie w postaci malformacji dystalnych części
szkieletu u kilku gatunków.

Do tej pory nie przeprowadzono odpowiednich, dobrze kontrolowanych badań z zastosowaniem
ramiprylu u ludzi. Inhibitory ACE przenikają przez łożysko do krążenia płodowego i mogą
powodować wzrost chorobowości i śmiertelności płodów i noworodków, jeżeli są stosowane
podczas ciąży.

Ekspozycja płodu na inhibitory ACE podczas drugiego i trzeciego trymestru wiązała się z
występowaniem u noworodka niedociśnienia, niewydolności nerek, deformacji twarzy lub czaszki
i / lub zgonu. Obserwowano także przypadki skąpowodzia, które było odzwierciedleniem
zaburzonej czynności nerek płodu. W następstwie skąpowodzia występowały: przykurcze kończyn,
deformacje twarzy i czaszki, hipoplazja płuc i opóźnienie wzrostu płodu. Zanotowano również
opóźnienie wzrostu płodu, porody przedwczesne, przypadki przetrwałego przewodu tętniczego
oraz śmierci płodu, nie jest jednak jasne czy były one zależne od stosowania inhibitorów ACE, czy
od choroby podstawowej występującej u matki
• Laktacja

U zwierząt, ramipryl przenika do mleka. Nie wiadomo, czy ramipryl przenika do mleka kobiet
karmiących piersią.

Felodypina przenika do mleka kobiet karmiących piersią.

Produktu Delmuno 5 nie należy stosować w okresie karmienia piersią (patrz 4.3
Przeciwwskazania).


Interakcje z innymi lekami

Zażywanie tego leku z innymi lekami w tym samym czasie może negatywnie wpływać na twoje zdrowie.

Najczęściej wykrywamy interakcje z następującymi lekami :


Interakcje z żywnością

Nie posiadamy informacji wskazujących, aby podczas zażywania tego leku należało unikać jakichkolwiek produktów żywnościowych.


Inne opakowania


Grupy


Podobne produkty z tą samą substancją czynną


Może Cię również zainteresować:


Dodatkowe informacje

Wybierz interesujące Cię informacje:

Informacje o identyfikatorach BLOZ produktów są dostępne adresem www.blozinfo.osoz.pl.