Lokalizacja apteki – ktomalek

1. Wskaż,
gdzie jesteś

Wyszukiwanie leków online - ktomlek

2. Znajdź
potrzebny lek

Rezerwacja leków online - ktomalek

3. Zarezerwuj
on‑line

Odbiór leków w aptece - ktomalek

4. Odbierz
w aptece

Znajdź i zarezerwuj lek w najbliższej aptece!

Znajdź teraz najbliższe apteki

Nietrzymanie moczu - objawy, rodzaje, leczenie

Artykuł sponsorowany

Redakcja KtoMaLek.pl 2020-07-07 16:09
Nietrzymanie moczu - objawy, rodzaje, leczenie

Nietrzymanie moczu (NTM) jest schorzeniem, które dotyka dużej części społeczeństwa. Choć nie zdajemy sobie z tego sprawy, statystycznie cierpi na nie nawet co czwarta kobieta i co ósmy mężczyzna. To choroba społeczna, nierzadko utrudniająca codzienne czynności, a także silnie wpływająca na psychikę chorego. Nadal jednak stanowi problem intymny, o którym mówimy niewiele – to pogłębia poczucie wstydu i utrudnia przeprowadzenie skutecznego leczenia. Warto zatem dowiedzieć się, z czym związany jest problem nietrzymania moczu, jak sobie z nim radzić i kiedy prosić o pomoc lekarza.

Czym jest nietrzymanie moczu?

Nietrzymanie moczu określa się jako niekontrolowany wyciek uryny w trakcie dnia bądź w nocy. W zależności od tego jaka jest jego ilość, ustalić można stopień problemu. Stopień NTM oblicza się sprawdzając ilości mimowolnie wydalonego moczu w przeciągu czterech godzin. Na tej podstawie wyróżniamy pięciostopniową skalę:

  • Kropelkowe nietrzymanie moczu (do 50 ml) – niewielkie ilości moczu popuszczane najczęściej podczas kichania, śmiania się czy kaszlenia.
  • Lekkie nietrzymanie moczu (50 – 100 ml) – wyciek jest już trochę większy, następuje na przykład w trakcie dźwigania, gdy ciśnienie w jamie brzusznej znacząco się zwiększa.
  • Średnie nietrzymanie moczu (100 – 200 ml) - popuszczanie moczu jest znaczące, nawet podczas takich czynności jak wstawanie z krzesła.
  • Ciężkie nietrzymanie moczu (200 – 300 ml) – wyciek moczu w ilościach porównywalnych do tych oddawanych w toalecie. Może nastąpić nawet podczas stania, bez konieczności zwiększenia się ciśnienia w jamie brzusznej.
  • Bardzo ciężkie nietrzymanie moczu (powyżej 300 ml) – całkowita utrata kontroli nad fizjologią. Najczęściej dotyczy osób obłożnie chorych, leżących.

Określenie stopnia nietrzymania moczu jest niezbędne do dobrania odpowiednich wyrobów chłonnych, na przykład wkładek urologicznych, majtek chłonnych czy pieluchomajtek. Pozwala jednak także określić, jak bardzo zaawansowana jest to choroba i jakie środki należy wobec niej przedsięwziąć. W tym celu konieczne jest również poznanie rodzaju nietrzymania moczu, a zatem bezpośredniej przyczyny schorzenia.

Nietrzymanie moczu – rodzaje

Określenie rodzaju nietrzymania moczu jest konieczne do wprowadzenia odpowiedniego leczenia osoby chorej. W tym celu należy udać się do lekarza, który – po wykonaniu badań i przeprowadzeniu dogłębnego wywiadu – będzie mógł stwierdzić, jaka jest bezpośrednia przyczyna schorzenia.

Wyróżniamy cztery sklasyfikowane rodzaje nietrzymania moczu:

Wysiłkowe nietrzymanie moczu

Wysiłkowe nietrzymanie moczu powodowane jest wzrostem ciśnienia w jamie brzusznej na przykład na skutek kichania, kaszlenia czy śmiania się. Jego główną przyczyną jest uszkodzenie mechanizmów, które odpowiadają za zamykanie cewki moczowej. Najczęściej wiąże się to bezpośrednio z osłabieniem mięśni dna miednicy, na przykład spowodowanym częstymi porodami, otyłością, uszkodzeniami mechanicznymi, chorobami przebiegającymi z kaszlem czy usunięciem gruczolaka prostaty.

Istotny jest także fakt, iż podczas popuszczania moczu spowodowanego wysiłkowym NTM nie odczuwa się parcia na pęcherz. Warto zatem zwrócić uwagę na ten aspekt, gdyż może on być przydatny podczas diagnozowania schorzenia.

Wysiłkowe nietrzymanie moczu to rodzaj NTM najczęściej występujący wśród kobiet, które przez wzgląd na różnice anatomiczne są dużo bardziej narażone na osłabienie lub uszkodzenie mięśni dna miednicy niż mężczyźni.

Naglące nietrzymanie moczu

Określane także jako nietrzymanie moczu z nagłym parciem. Objawia się bardzo silną potrzebą oddania moczu, nawet jeśli pęcherz był niedawno opróżniany. Jest to spowodowane nadmierną pobudliwością mięśni pęcherza, czasami związaną z tak zwanym pęcherzem nadreaktywnym (OAB). Naglące nietrzymanie moczu może być spowodowane infekcją, zapaleniem pęcherza, ale także chorobami neurologicznymi, a w przypadku mężczyzn chorobami gruczołu krokowego.

Jego objawami są przede wszystkim częstomocz, konieczność oddania moczu w nocy oraz naglące parcia. Warto zawrócić uwagę zwłaszcza na ostatni objaw, który wyklucza wysiłkowe nietrzymanie moczu.

Mieszane nietrzymanie moczu

Postać mieszana jest połączeniem dwóch powyższych rodzajów nietrzymania moczu. Według badań może dotyczyć nawet 29% osób z nietrzymaniem moczu.

Nietrzymanie moczu z przepełnienia

To rodzaj nietrzymania moczu, który najczęściej dotyka mężczyzn. Nierzadko związany jest z przeszkodą podpęcherzową, na przykład powiększoną prostatą, która uniemożliwia moczowi prawidłowe odpłynięcie z pęcherza. W ten sposób pęcherz zapełnia się i nie jest w stanie utrzymać znajdującej się w nim zawartości. Mocz wycieka zatem przez cewkę bezwiednie, w niewielkich ilościach. Niemożliwe jest także całkowite jego opróżnienie, dlatego mikcje są częste i nierzadko bolesne.  

W tym przypadku konieczne jest szybkie zdiagnozowanie oraz usunięcie przeszkody – może być ona bowiem związana ze zmianami nowotworowymi.

Leczenie nietrzymania moczu

Odpowiednia metoda leczenia nietrzymania moczu może być dobrana dopiero w momencie, w którym określony zostanie rodzaj schorzenia. W tym celu należy udać się do lekarza rodzinnego, który skieruje nas do urologa bądź w przypadku kobiet do ginekologa.

Istnieje kilka metod leczenia nietrzymania moczu, w zależności od diagnozy wykazującej rodzaj oraz stopień nietrzymania moczu.

Leczenie zachowawcze

Leczenie zachowawcze opiera się przede wszystkim na fizjoterapii, a zatem na ćwiczeniach mięśni dna miednicy (mięśni Kegla). Fizjoterapia jest wsparciem przy wszystkich rodzajach nietrzymania moczu, jednak poleca się ją przede wszystkim osobom cierpiącym na wysiłkowe NTM – zwłaszcza we wczesnych fazach. Stanowi także rodzaj profilaktyki przeciw temu schorzeniu. Ćwiczenia mięśni Kegla powinno się wykonywać codzienne, początkowo pod okiem specjalisty, który ma za zadanie nauczyć pacjenta prawidłowych zachowań i wykazać ewentualne błędy popełniane podczas treningów. Fizjoterapia nie daje natychmiastowych efektów, jednak jest niezwykle skuteczna – znacząco wzmacnia mięśnie dna miednicy, a co za tym idzie umożliwia lepsze kontrolowanie oddawania moczu.

Elementem leczenia zachowawczego jest także zmiana stylu życiu. Nierzadko nietrzymanie moczu wiąże się z brakiem ruchu, otyłością, paleniem czy nadmiernym spożywaniem alkoholu i innych napojów moczopędnych. Ta metoda zachowawcza, zwłaszcza na początkowym etapie rozwoju choroby, charakteryzuje się dużą skutecznością jeśli jednym z czynników powstania choroby był właśnie niezdrowy styl życia.

Leczenie farmakologiczne

Leczenie farmakologiczne wskazane jest przede wszystkim przy naglącym nietrzymaniu moczu. Leki mają za zadanie zmniejszenie parć, a co za tym idzie zwiększenie kontroli nad pęcherzem i polepszenie jakości życia chorego. W tym celu lekarz może przepisać leki antycholinergiczne, takie jak Oksybutynina czy Solifenacyna. Warto jednak podkreślić, iż nie leczą one nietrzymania moczu a jedynie zmniejszają jego objawy. Muszą być zatem przyjmowany przez cały czas trwania choroby.

Leczenie operacyjne

Leczenie operacyjne jest ostatecznym działaniem przy nietrzymaniu moczu, gdy metody zachowawcze oraz farmakologiczne nie przyniosły oczekiwanego skutku. Dodatkowo operacja uzależniona jest od rodzaju nietrzymania moczu i stanu pacjenta. Do operacji może kwalifikować na przykład wysiłkowe nietrzymanie moczu o dużym nasileniu, nietrzymanie moczu współtowarzyszące z chorobami neurologicznymi czy też wysiłkowe NTM spowodowane zabiegami prostaty. Należy zatem pamiętać, że nie zawsze operacja będzie najlepszym i możliwym wyjściem.

Wśród najpopularniejszych zabiegów na nietrzymanie moczu wyróżnia się metody Sling i TVT wykonywane laparoskopowo. Polegają na podparciu szyi i cewki pęcherza syntetyczną taśmą lub mięśniem chorej osoby.

Warto spytać się urologa bądź ginekologa o możliwość zastosowania metod operacyjnych, nie zamykając się jednak na możliwość wprowadzenia leczenia zachowawczego, które na dłuższą metę polepsza ogólny stan zdrowia chorego.

Nietrzymanie moczu jest poważną i bardzo częstą przypadłością, o której mówimy stanowczo zbyt rzadko. Warto zatem pamiętać, iż szybka reakcja i skonsultowanie problemu z lekarzem może pomóc w poprawnej diagnozie oraz wprowadzeniu odpowiedniego leczenia.


Wszystkie treści zamieszczone w Serwisie, w tym artykuły dotyczące tematyki medycznej, mają wyłącznie charakter informacyjny. Dokładamy starań, aby zawarte informacje były rzetelne, prawdziwe i kompletne, jednakże nie ponosimy odpowiedzialności za rezultaty działań podjętych w oparciu o nie, w szczególności informacje te w żadnym wypadku nie mogą zastąpić wizyty u lekarza.

Więcej artykułów